ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุยเดช ที่ทรงครองสิริราชสมบัติถึง 70 ปี โดยตลอดระยะเวลาที่ทรงครองราชสมบัติได้ทรงพิสูจน์ให้ประชาชนชาวไทยทั้งมวล ได้ประจักษ์แน่ชัดว่าพระองค์ทรงเป็นประมุขที่เลิศล้ำเพียบพร้อมด้วยทศพิธราชธรรม ด้วยพระปรีชาญาณอันลึกซึ้งเป็นที่ทราบขจรขจายโดยทั่วไปจากพระราชกรณียกิจทั้งปวงสุดจะพรรณา
ในส่วนของกีฬาฟุตบอล พระองค์ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณอย่างยิ่งใหญ่ต่อวงการฟุตบอลไทย ทรงพระราชทานถ้วย ค และถ้วย ง ให้แก่สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อพ.ศ.2504 ส่งผลให้ฟุตบอลภายในประเทศเป็นระบบสากลมากขึ้น ก่อนที่พระองค์จะโปรดเกล้าฯ พระราชทานถ้วยฟุตบอลคิงส์คัพ เมื่อพ.ศ. 2511 อันกลายเป็นรายการฟุตบอลเก่าแก่ที่สุดของทวีปเอเชียจนถึงปัจจุบัน ที่มีการแข่งขันเป็นประจำทุกปี
แฟนฟุตบอลชาวไทยคงสังเกตุเห็นมาตลอดว่า ทุกครั้งที่ทีมชาติไทยลงแข่งขันไม่ว่าจะเป็นรายการในประเทศหรือต่างประเทศ นักเตะทีมชาติไทยจะอัญเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์ไปกับทีมด้วยทุกครั้ง นักเตะไทยทุกคนมีความคิดและสำนึกเดียวกันนั่นคือการทำหน้าที่เพื่อถวายองค์พระราชา
“โค้ชหรั่ง”ดร.ชาญวิทย์ ผลชีวิน อดีตนักฟุตบอลและโค้ชทีมชาติไทย กล่าวถึงการที่ทีมชาติไทยอัญเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ไปกับทีมด้วยทุกครั้ง เป็นประเพณีปฏิบัติของทีมชาติไทยทุกชุดมาช้านานแล้ว
“ผมจำได้เมื่อครั้งทรงร่วมแข่งขันเรือใบในกีฬาแหลมทองครั้งที่ 4 ตอนนั้นผมอายุราว 12 ขวบแล้ว โชคดีที่บ้านผมอยู่แถวพัทยา ซึ่งพระองค์จะเสด็จมาฝึกซ้อมเรือใบ ผมและประชาชนไทยจะคอยรับเสด็จรอชมพระบารมี โดยทุกคนมีความตั้งใจเหมือนกันว่าจะต้องไปดูให้ได้ กระทั่งพระองค์ทรงชนะเลิศกีฬาแหลมทอง ครั้งที่ 4 ด้วยพระปรีชาสามารถเมื่อปีพ.ศ.2510 จุดนี้น่าจะเป็นที่มาของการนำพระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์มาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจให้กับนักเตะทีมชาติไทยทุกชุด”
“ตอนที่ผมเข้าเป็นนักเตะทีมชาติ ประเพณีการอัญเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ไปกับทีมด้วยนั้นมีอยู่ก่อนแล้ว เรื่องนี้มีผลกับจิตใจนักเตะทีมชาติไทยอย่างมาก เมื่อได้เห็นพระบรมฉายาลักษณ์เราจะมีขวัญกำลังใจ หากเปรียบให้เข้าใจง่ายก็คือเราสู้เพื่อพ่อ เราสู้เพื่อแผ่นดิน และทุกครั้งที่เราได้แชมป์หรือชนะรายการใดจะนำพระบรมฉายาลักษณ์ขึ้นมาชูทุกครั้ง อาทิ การที่ได้ฟุตบอลเยาวชนเข้ารอบสุดท้ายเยาวชนชิงแชมป์โลกครั้งแรก สโมสรกสิกรไทยคว้าแชมป์เอเชีย ฟุตบอลหญิงได้เล่นฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายครั้งแรก รวมถึงอื่นๆ จวบจนทุกวันนี้ก็ยังเป็นทำเนียมปฏิบัติโดยที่ไม่ต้องมีใครบอกให้ต้องทำ”
“ซิโก้”เกียรติศักดิ์ เสนาเมือง อดีตนักเตะทีมชาติ และหัวหน้าผู้ฝึกสอนทีมชาติไทยคนปัจจุบัน กล่าวถึงการอัญเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ไปกับทีมด้วยทุกครั้งนั้นไม่ทราบว่าเกิดขึ้นครั้งแรกเมื่อใด แต่ทุกครั้งที่ทีมเดินทางไปแข่งขันจะต้องมี
“ผมเกิดมาก็มีพระองค์ท่านแล้ว ครอบครัวเสนาเมืองสอนให้ลูกทุกคนรู้ถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์ที่มีต่อประชาชนไทยมาโดยตลอด อีกทั้งคุณพ่อและคุณแม่เป็นข้าราชการครูที่เป็นข้าของพระมหากษัตริย์อยู่แล้ว จึงสอนลูกให้จงรักภักดีทำงานในหน้าที่เพื่อตอบแทนพระองค์”
“การเชิญพระบรมฉายาลักษณ์เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจของนักเตะทีมชาติไทยทุกคน และทุกครั้งก่อนจะลงสนามเราจะอัญเชิญพระบรมฉายาลักษณ์พร้อมกับร่วมกันร้องเพลงสดุดีมหาราชาตั้งแต่ล้อรถหมุนออกจากที่พัก โดยตัวผมเองจะเป็นคนต้นเสียงทุกครั้ง ซึ่งเพื่อนร่วมทีมจะช่วยกันร้องและปรบมือให้จังหวะ เราจะฮึกเหิมมีขวัญกำลังใจที่จะสู้กับคู่แข่งไม่ว่าคู่แข่งจะแกร่งแค่ไหน”
“แน่นอนว่าเรื่องฟุตบอลความสามารถ การฝึกซ้อม เป็นปัจจัยหลักที่จะนำมาซึ่งชัยชนะ แต่เรื่องจิตใจนี้เราทุกคนมีพระเจ้าอยู่หัวเป็นที่ยึดเหนี่ยว หากเพลี่ยงพล้ำโดนคู่แข่งยิงประตู เราจะนึกถึงพระองค์ที่ทรงงานหนักกว่าเราหลายเท่าตัว สิ่งที่เราทำใน 90 นาทีเทียบไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยวพระกรณียกิจ เราจะมีแรงฮึดกลับมาสู้อีกครั้งไม่ยอมถอดใจแม้บางครั้งเราจะพ่ายแพ้ก็ตาม”
“ไม่ใช่แค่ฟุตบอลที่อัญเชิญพระบรมฉายาลักษณ์ ผมว่าทุกชนิดกีฬาต่างทำเหมือนกันเพราะเรามีที่ยึดเหนี่ยเดียวกัน อีกอย่างที่เหมือนกันนั่นคือการนำความสำเร็จมาถวายพระองค์ท่าน เช่นเดียวกับผมที่ได้แชมป์ซีเกมส์ครั้งแรกเมื่อพ.ศ.2536 ความตั้งใจคือจะนำเหรียญทองมาถวายพระองค์ กระทั่งปัจจุบันนี้สิ่งที่ผมจะต้องนำไปกับทีมด้วยเสมอนั่นคือพระบรมฉายาลักษณ์ ธงประจำพระองค์ และธงชาติไทย ที่ยังทำทุกครั้งระหว่างเดินทางไปแข่งขัน เราจะร้องเพลงสดุดีมหาราชา”
“สิ่งที่น้อมนำพระราชดำรัสมาใช้ในชีวิตประจำวันคือความเพียร จากพระราชนิพนธ์เรื่องพระมหาชนก ผมเป็นโค้ชทีมชาติทำงานเพื่อแผ่นดิน แม้ว่าจะมีเสียงบ่น เสียงด่าจากแฟนบอลบ้างในช่วงหลัง แต่ผมจะใช้ความเพียรมาทดแทนความท้อใจ พร้อมกับคิดว่าหากเราไม่ทำใครจะทำ เราทำเพื่อชาติ เพื่อพระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่”
