โคจรมาร่วมงานกันในภาพยนตร์ “ปากกัด ตีนถีบ (Ziam)” ทาง Netflix สำหรับพระเอกหนุ่ม ‘หมาก’ ปริญ สุภารัตน์ กับนางเอกสาว ‘ณิชา’ ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ กำกับการแสดงโดย ‘เต็นท์’ กัลป์ กัลย์จาฤก
โดยวันนี้ ‘หมาก-ณิชา’ พร้อมใจกันให้สัมภาษณ์ถึงบทบาทที่ได้รับ
• แต่ละคนรับบทเป็นใครในเรื่อง?
ณิชา – “หนูรับบทหมอริน ที่ดูอ่อนหวาน เบาๆ แต่พอไปอยู่ในสถานการณ์ที่หนัก เราก็ต้องสู้ชีวิต ดึงความเข้มแข็งของตัวเองออกมาให้เยอะที่สุด”
หมาก – “ผมรับบทสิง เป็นนักมวยเก่า ความตั้งใจของสิงคืออยากทำงานชกมวยครั้งนี้ครั้งสุดท้าย แล้วจะพารินไปอยู่ต่างจังหวัด แต่พอเกิดโรคระบาด รินต้องไปอยู่ในโรงพยาบาลรักษาคน ผมก็เลยต้องบุกเข้าไปในโรงพยาบาลเพื่อช่วยเขา”
• ขยายความคำว่า “ปากกัด ตีนถีบ” ในมุมมองแต่ละคน?
ณิชา – “ในมุมหมอริน รินเป็นหมอไม่กี่คนที่หลงเหลืออยู่ในโลกตอนนั้น ต้องต่อสู้กับการรักษาคน เพราะตอนนั้นมีเชื้อโรคและอาการป่วยต่างๆ แล้วทุกอย่างไม่ได้พร้อมเหมือนเดิม รินเป็นตัวแทนหมอคนหนึ่งที่จะต้องดูแลทุกคนให้รอดไปให้ได้ แล้วพอมาเจอซอมบี้อีก รินอาจจะไม่ได้เป็นคนที่ต่อสู้อะไรได้ แต่ก็ตีนถีบได้เหมือนกัน (หัวเราะ) ต้องใช้สัญชาตญาณทุกอย่างในการเอาตัวรอด คำว่า ปากกัด ตีนถีบ ก็อยู่ในตัวละครรินเยอะเหมือนกัน”
หมาก – “ในมุมมองของผม ปากกัด ตีนถีบ ก็น่าจะสื่อถึงการเอาตัวรอดนั่นแหละ จุดประสงค์ของตัวละครสิงคือทำยังไงก็ได้ให้เราได้ไปอยู่ต่างจังหวัดมีชีวิตด้วยกันที่แฮปปี้ แต่พอเกิดเรื่องนี้ขึ้นมาเราก็ต้องปากกัดตีนถีบไป”
• ซีนที่แต่ละคนชอบ?
ณิชา – “หนูชอบซีนของพี่หมากบนดาดฟ้าค่ะ ชอบมาก อาจเพราะรู้มาด้วยว่าเขาถ่ายเทกเดียว แล้วซีจีสวยมาก ชอบจังหวะทุกอย่าง กล้องก็เพอร์เฟ็กต์มากที่วางและรับ แสงซีจีที่ทีมทำกันออกมาเป็นเมจิกมากๆ ฉากนั้นมีครบทั้ง Emotional และต้องบู๊ต่อด้วย มันบอกทั้งเรื่องนี้เหมือนกันว่าสิงสู้มาเพื่ออะไร”
หมาก – “จริงๆ ผมก็ชอบซีนเดียวกับณิชา แต่ถ้าให้เลือกอีกซีนหนึ่งคงเป็นซีนบู๊กับพี่เจสัน ยัง เพราะถ่ายกันอยู่ 3 เกือบ 4 วัน เป็นการบู๊ที่โหดมากๆ เพราะต้องสู้กับคนที่มีพร้อมทุกอย่าง ทั้งปืนและศิลปะการต่อสู้ แล้วเราต้องไปเจอเขาหลังจากที่เราถูกยิงด้วย ส่วนตัวชอบพี่เจสันอยู่แล้ว พอได้เข้าฉากด้วยกัน เห็นความจริงจัง เห็นหุ่นพี่เขาแล้วแบบ โห! ก็รู้สึกว่าเราต้องสู้เขาให้ได้”
• กระบวนการถ่ายทำ ซีนไหนที่รู้สึกว่ากว่าจะเอาตัวรอดมาได้ยากที่สุด?
หมาก – “ตอนซอมบี้หุ่นหมี เป็นพาร์ตที่เหนื่อยมากๆ แล้ววันหนึ่งเราลงคิวไว้ซีนเดียว เพราะฉะนั้นเรามีเวลาก็ต้องเอาให้เป๊ะ เตะยังไง การ์ดยังไงให้ดูเป็นท่านักมวยจริงๆ ผมก็เตะซ้ำไปซ้ำมาอยู่นั่นแหละ อีกวันหนึ่งผมปวดตัวมาก กลับบ้านไปถึงขั้นต้องไปหาหมอกายภาพ (หัวเราะ)”
ณิชา – “ส่วนของหนูน่าจะเป็นซีนที่วิ่งขึ้นดาดฟ้า ยากตรงที่เราถ่ายลองเทกตั้งแต่ชั้นล่างจนวิ่งหนีขึ้นมา แล้วต้องวิ่งจริง ร่างกายเราอาจจะไม่แข็งแรงขนาดพี่หมาก เราต้องแสดงด้วย อารมณ์ด้วย เหนื่อยจริงๆ ด้วย แล้วพี่ซอมบี้ก็น่ากลัวจริงๆ พอเป็นลองเทกก็ต้องทำงานกับกล้อง จังหวะที่ไม่ใกล้เกิน ไม่ไกลเกิน ต้องพอดีกันทั้งหมด เพราะทุกคนต้องวิ่งพร้อมกันไปหมด ซีนนั้นหินมาก”
• ซีนสุดท้ายบนดาดฟ้า อิมแพ็กต์มาก?
ณิชา – “ซีนเฮลิคอปเตอร์ขึ้น ถ่ายอยู่ 2 วัน เสร็จปุ๊บตายไปเลย ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยถ่ายซีนอารมณ์ 1 ซีน 2 วัน ปากกัดตีนถีบสมชื่อค่ะ”
หมาก – “ฉากนั้นผมถ่ายลองเทก ถามพี่เต็นท์ก่อนว่ากล้องอยู่ตรงไหน จะเดินยังไง ตอนแรกพี่เต็นท์บอกให้วิ่งด้วยซ้ำ แต่ผมบอกว่าเดินได้มั้ย ไหนๆ ก็สุดท้ายแล้ว เราต้องแบกความรู้สึกของตัวละครให้มันอยู่ตลอดเวลา แล้วพอจะถ่ายค่อยระเบิดมันออกมา”
• สิ่งที่เหมือนหรือแตกต่างจากตัวละคร?
หมาก – “สิ่งที่ผมกับสิงเหมือนกันคือใช้ความรักนำทาง ที่ยึดเหนี่ยวเราคือเขาแค่คนเดียว ยังไงต้องไปช่วยเขาให้ได้หรือตายก่อนก็ได้ แต่บังเอิญมันไม่ตายเลยต้องสู้ไปเรื่อยๆ เพื่อเขา สุดท้ายแล้วการที่เราเห็นเขาไปดีแล้วมันก็ดี แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเลยคือผมไม่ชอบต่อสู้ หลีกเลี่ยงความรุนแรง ถ้าเป็นผมเจอแบบในหนังคือเดินหนี ไม่สู้ด้วยนะ”
ณิชา – “สิ่งที่ไม่เหมือนกันคือหมอรินมีอุดมการณ์ที่ใหญ่มาก เขาให้ส่วนรวมมาก่อนเพื่อจะทำให้โลกข้างหน้าดีขึ้น ซึ่งเราไม่ได้คิดใหญ่ขนาดนั้น ส่วนสิ่งที่เหมือนรินคืออยากไปอยู่ต่างจังหวัดเงียบๆ ปลูกผักพออยู่พอกิน”
• ในเรื่องมีฉากแอ๊กชั่นเยอะ เวิร์กช็อปนานไหม รวมถึงการสร้างกล้ามเนื้อให้ดูกำยำ?
หมาก – “ผมทำทุกอย่างเลยครับ ตอนได้รับบรีฟมาทีแรกคือถ้ารับบทนี้ต้องฟิตและเหนื่อยมากๆ ซึ่งมันก็จริง ก่อนถ่ายเขาส่งผมไปเรียนมวยไทยที่ค่ายมวยเดือนนึง ออกกำลัง ฝึกท่าทางต่างๆ ให้ได้ท่าได้คาแร็กเตอร์นักมวย หลังจากนั้นก็มีเวิร์กช็อปเกี่ยวกับการแสดง
ซีนบู๊เนี่ยบอกเลยบางทีผมท้อมาก ไม่จบสักทีวะ ทำไมเป็นตัวละครที่โชคดีจังวะ ไม่ตายสักที (หัวเราะ) ต้องลุกไปอีกแล้วเหรอวะเนี่ย คือก่อนถ่ายมันต้องซ้อมคิวบู๊ไง ร้อนก็ร้อน เหนื่อยก็เหนื่อย แต่ด้วยเราตั้งใจอยากให้มันออกมาดีที่สุดและทำงานรวดเร็ว เราก็ต้องเอาตัวเองไปฝึกไปจำคิว ทำอย่างนั้นอยู่จนปิดเรื่อง คิวสุดท้ายก็ยังบู๊อีก
ยังเคยคุยกับพี่เต็นท์เลยว่า ยืนให้ซอมบี้กัดเลยได้ไหม ตายๆ ไปซะ (หัวเราะ) แต่ผ่านมาได้ก็รู้สึกภูมิใจในตัวเองเหมือนกัน ถึงแม้มันเหนื่อย แต่พอเห็นผลงานออกมาหายเหนื่อยเลย”
ณิชา – “จำได้ว่าช่วงถ่ายพี่หมากบ่นกับหนูแทบทุกวันว่า หลังจากนี้จะไม่รับอะไรที่ลำบากอีกแล้ว จะรับแต่งานสบายๆ (หัวเราะ) ส่วนในเรื่อง หนูสู้อะไรไม่ได้ก็หนีแล้วก็ซ่อนอย่างเดียว เหนื่อยเหมือนกันนะ เพราะต้องวิ่งเยอะ พี่หมากไปซ้อมมวย หนูไปซ้อมวิ่ง (หัวเราะ) ส่วนในพาร์ตคุณหมอก็ต้องเวิร์กช็อปเหมือนกัน แต่พาร์ตที่ใช้ร่างกายยากกว่าเพราะมันค่อนข้างหนัก”
• ฝากหนัง?
หมาก – “ผมอยากให้ทุกคนลองเปิดใจดูซอมบี้ใน Netflix ของไทย บู๊ดุเดือดแน่นอน ใครสายนี้น่าจะถูกใจ”
ณิชา – “อยากให้มาสนับสนุนหนังไทยที่พวกเราตั้งใจทำมากๆ เอาใจช่วยหนังไทยของเราด้วยนะคะ”
จิรณัฏฐ์ จงประสพมงคล
