เมื่อวันที่ 16 ก.ย. เอเอฟพีรายงานเรื่องราวของเจ้าลิงบาบูน สัตว์ตัวสุดท้ายที่หลงเหลืออยู่ในสวนสัตว์เมืองอเลปโป สมรภูมิเดือดของซีเรีย ว่ามันกลายเป็นที่รักและที่สนใจของชาวเมืองที่เริ่มออกมาเดินภายในเมืองได้ ในช่วงเวลาทดสอบการหยุดยิงตามข้อตกลงระหว่างรัสเซียกับสหรัฐอเมริกา

เจ้าซาอีด ภาพ AFP

เจ้าซาอีด ภาพ AFP

เจ้าลิงบาบูนตัวดังกล่าวเป็นชนิดฮามาไดรยา อายุ 22 ปี มีชื่อว่า ซาอีด แปลว่า ความสุข ตรงกับภาษาอังกฤษว่า แฮปปี้ อาศัยอยู่ที่สวนสัตว์ซาบิล ฝั่งตะวันตกของเมือง

นับจากเกิดสงครามกลางเมือง คร่าชีวิตผู้คนในประเทศไปมากกว่า 300,000 รายแล้ว เมืองอเลปโปถูกผ่าแยกพื้นที่ฝั่งตะวันออกเป็นของกบฏ กับตะวันตกเป็นของรัฐบาล สวนสัตว์ซาบิลที่เคยเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของชาวซีเรียก็ซึมไป ทั้งลิงและนกยูงอื่นๆ ล้มตายหมด เหลือเจ้าซาอีด หรือแฮปปี้ตัวนี้ตัวเดียว ซึ่งเจ้าหน้าที่สวนสัตว์กล่าวว่า มันไม่แฮปปี้เหมือนเดิมอีก

ยื่นมือออกมาทักทายเด็ก ภาพ AFP

ยื่นมือออกมาทักทายเด็ก ภาพ AFP

“มันดูไม่มีความสุขเหมือนเมื่อช่วงก่อนสงคราม ก่อนหน้านั้นมันร่าเริงและดูมีความสุข แต่ตอนนี้มันดูแก่และเศร้า มันไม่ได้เจอผู้คนเหมือนเมื่อก่อนแล้ว” อับดุลเลาะห์ อัล จากัล เจ้าหน้าที่สวนสัตว์ที่ทำงานที่นี่มา 18 ปีแล้วและเป็นคนดูแลเจ้าซาอีด กล่าว

ความรุนแรงจากการสู้รบทำให้สวนสัตว์เล็กๆ แห่งนี้ได้รับผลกระทบเช่นกัน นอกจากผู้คนไม่กล้าออกมาเที่ยวเพราะกลัวระเบิด ขีปนาวุธและลูกปืนรายวันแล้ว เสียงสู้รบยังทำให้เจ้าซาอีดมีอาการหวาดผวาอย่างน่าสงสาร

ซาอีดยื่นมือมาสัมผัสเด็กๆ ภาพ AFP

ซาอีดยื่นมือมาสัมผัสเด็กๆ ภาพ AFP

“เวลาซาอีดได้ยินเสียงปืนหรือระเบิด มันจะกลัวมาก พยายามปีนขึ้นไปยังจุดที่สูงที่สุดของกรง เพราะมันกลัวเสียงดัง ต้องใช้เวลานานมากกว่ามันจะสงบลง” จากัลกล่าว

ในช่วงเวลาพักรบนี้ ชาวเมืองอเลปโปจึงได้อานิสงส์ออกมาเที่ยวสวนสัตว์ได้บ้าง เด็กๆ จ้องมองและจับมือเจ้าซาอีดด้วยความสนอกสนใจ

“ครอบครัวเรามาที่สวนสัตว์ซาบิลเพื่อมาดูเจ้าซาอีด และดูมันเล่น แต่พอเกิดสงคราม มันก็ป่วย คู่ของมันก็ตายไป มันเริ่มแยกตัวและไม่ค่อยสนใจนักท่องเที่ยวแล้ว ผมว่ามันซึมเศร้าและก็เศร้ามากด้วย” นายบาสซัม พรีโม คุณพ่อวัย 35 ปีที่พาลูกสาวออกมาเที่ยว

 

เดียวดายในสวนสัตว์ / AFP

เดียวดายในสวนสัตว์ / AFP

ด้านอัสมา ดีบ ครูภาษาอังกฤษ กล่าวว่า ดีใจที่ยังเห็นซาอีดมีชีวิตอยู่ ท่ามกลางช่วงเวลาที่ลำบากอย่างนี้ มันยังอยู่กับชาวเมือง แต่ตนก็กลัวเหมือนกันว่ามันจะหิวตาย ไม่ก็ถูกลูกหลงจากการสู้รบ

“มันทำให้พวกเรามีความสุขมา 20 กว่าปี แต่จริงๆ แล้วบ้านของมันไม่ได้อยู่ที่นี่ ที่ของมันควรอยู่ในบ้านเกิดที่แอฟริกา ฉันอยากให้มันได้กลับไปที่นั่น เพื่อที่มันจะได้มีความสุขบ้าง” ครูสาวชาวซีเรียกล่าว

ติดตามข่าวสด

ข่าวเด่นประจำวัน