วันที่ 28 ต.ค. ที่เต็นท์มูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง(ภาฯ)ยามยาก สภากาชาดไทย หน้ากรมศิลปากร ถนนหน้าพระลาน ศิลปินสาว ป่าน-กัญภัส ชยานุวัฒน์มือเชลโลวง วีทรีโอ หรือ ป่าน วีทรีโอ ร่วมเป็นจิตอาสาแจกข้าวเหนียวไก่ทอดประทานจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี พระวรราชาทินัดดามาตุ โดยมูลนิธิอาสาเพื่อนพึ่ง(ภาฯ)ยามยาก สภากาชาดไทย
จากนั้นให้สัมภาษณ์ถึงความรู้สึกใน โดย ป่าน วีทรีโอ กล่าวว่า “วันนี้ได้มาช่วยเป็นจิตอาสา ดีใจมากที่ได้มาช่วยพระองค์หญิงท่านทำงานเพราะว่าเห็นพระองค์ท่านทรงงานทุกวัน เราว่างเมื่อไหร่ก็คิดว่าจะมาเพราะเห็นทุกคนที่มา มาด้วยใจ รู้สึกดีใจที่คนไทยรักกัน ก็ขอให้จำวันนี้เอาไว้ วันที่เรามีน้ำใจต่อกัน และถ้าเรามีพระมหากษัตริย์องค์เดียวที่เราจะยึดเหนี่ยวได้ ขอให้มีท่านในใจทุกคนและคิดถึงวันนี้”
หลายคนพูดถึงเพลง สรรเสริญพระบารมี ที่ป่านได้ร้องเพลง และร้องไห้ ตอนนั้นรู้สึกอย่างไรบ้าง ศิลปินสาว กล่าวว่า “วันนั้นก็รู้สึกบอกเป็นคำพูดไม่หมด เพราะว่าทุกอย่างมาจากใจ นักดนตรีทั้งหมด 7 คน มาจากใจจริงๆ กล้องก็ไม่พอ ก็อัดที่บ้านน้องคริสที่เป็นนักเปียโน ไมค์ก็มีไม่พอ ต้องใช้ขาตั้งกล้องมาพันสก๊อตเทปเป็นขาตั้งไมค์ เพราะเราคิดแต่ว่าเราอยากให้พระเจ้าอยู่หัวได้ยินเสียงเล็กๆ จากพวกเราแค่นั้นเอง และสำหรับป่านที่เป็นนักร้อง เราไม่ได้คิดว่าจะร้องดีหรือไม่ดี เราอยากร้องในฐานะที่เราอยากแสดงความรักที่มีต่อพระองค์ท่าน ในฐานะนักดนตรี เราก็ต้องเล่นเพลง สรรเสริญพระบารมี เพราะเป็นเพลงแรกที่เราคิด เราไม่เลือกเพลงอื่นเลย และทุกอย่างมันออกมาจากใจ
ไม่ว่าเนื้อเพลงแต่ละประโยค ในสมองก็คิดแต่พระราชกรณียกิจ คือท่านเป็นถึงพระมหากษัตริย์ เห็นภาพท่านนั่งอยู่กับพื้น ท่านทรงงาน ท่านทรงเดินป่า คือทุกอย่างมันเข้ามามาในสมองเป็นช็อตจนกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ แต่ในหน้าที่ของนักร้องตอนนั้น เราต้องทำให้จบ เป็นสิ่งอย่างเดียวที่เราจะต้องรักษาหน้าที่เอาไว้ เพราะเป็นเพลงที่ศักดิ์สิทธิ์ ยังไงต้องเอาให้จบ แล้ววันนั้นร้องทั้งหมด 2 รอบ เพราะว่ากล้องเราไม่พอ เราก็อยากจะมีมุมหลายมุม และในใจอยากรีบมาสนามหลวง เพราะวันนั้นเป็นวันที่เคลื่อนพระศพ แต่เรามาไม่ทัน ก็เสียใจมาก แล้วคิดในใจว่าลูกมาส่งพ่อไม่ทัน แต่ลูกได้ทำสิ่งหนึ่งอยากให้พ่อได้ยิน คิดแค่นั้นจริงๆ”
การร้องเพลงสรรเสริญฯในครั้งนั้น กับการร้องเพลงสรรเสริญฯที่ผ่านมา ต่างกันอย่างไร ป่าน กล่าวว่า “ปกติที่ร้อง จะร้องด้วยความภาคภูมิใจ ร้องด้วยรอยยิ้ม แต่วันนั้นมันเป็นการร้องที่มันไม่มีท่านแล้ว แล้วก็เหมือนกับ(น้ำตาคลอ) เราไม่คิดว่าเราจะเสียใจได้ขนาดนี้เลย มันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้เลย ว่าเรารักพระองค์ท่าน เทิดทูนพระองค์ท่านขนาดนี้เลยเหรอ และเราจะอยู่ยังไง ในวันนั้นมันเพิ่งเกิดเรื่อง แล้วเราอัดเพลงกันในวันที่ 14 ต.ค. พวกเราจะอยู่กันยังไง แล้วเราจะทำยังไงกันต่อไป มันเป็นความรู้สึกทุกคนเลย ไม่ว่าแม้กระทั่งนักดนตรี ป่านมองไม่เห็นใครข้างหลังเลย เพราะป่านอยู่ข้างหน้า พอป่านได้เห็นวิดีโอตัดมาในคลิป ได้เห็นหน้าทุกคนวันนั้น
คือมันออกมาได้ตั้งแต่โน้ตตัวแรกของพวกเขาที่เขาบรรเลงกันเลย แล้วป่านก็เชื่อว่าทุกคนวันนั้นเหมือนกับนักร้อง เขาอาจจะไม่ได้สื่อสารเป็นคำพูด แต่ทุกตัวโน้ตของเขามันส่งรวมพลังใจ ความรักของเราทั้งหมดออกมาให้พระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ณ ตอนนั้นร้องไห้ ไม่ไหวแล้ว แต่ด้วยหน้าที่ เพลงนี้ป่านรู้สึกว่า มันเป็นเพลงที่ศักดิ์สิทธิ์ ยังไงก็ต้องร้องให้จบ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น คิดอย่างเดียวว่าต้องร้องให้จบแล้วคิดถึงหน้าท่าน แค่นั้นเลยจริงๆ ไม่ได้รู้เลย ว่ามันจะดีหรือไม่ดี คิดว่าเราทำดีที่สุดแล้วในวันนั้น มันมาจากใจของเราจริงๆ”
พอเพลงนี้ลงไป คนก็แชร์กันเยอะมาก ป่าน กล่าวว่า “เราก็ไม่คิดเลย จริงๆแล้ว เราคิดว่า มีคนสองคนดูเรา แค่ให้รู้ว่า เราเป็นกลุ่มนักดนตรีที่เทิดทูนท่านแค่นั้น เราก็ดีใจแล้ว แต่พอคนแชร์ปุ๊บ เราก็รู้สึกดีใจ มีหลายคนบอกว่า เหมือนเราเป็นตัวแทนของพวกเขา ที่แสดงความรัก แต่เขาไม่รู้ว่าจะแสดงออกมายังไง เราก็เห็นว่าเราเป็นตัวแทน เราก็รู้สึกขอบคุณ ให้รู้ว่ามาจากใจจริงๆ และคลิปนี้เผยแพร่เป็นสาธารณะ ถ้าใครอยากจะได้ นำไปใช้ได้เลย เราอยากให้ทุกคนได้สัมผัส และทุกคนจะได้สัมผัสจริงๆ ถ้าเราทำด้วยใจ มันจะต้องไปถูกใจใครสักคนหนึ่ง ขอให้เราทำด้วยใจ ก็เป็นเหมือนคติ ที่จะดำเนินชีวิตเราด้วย ถ้าเราใส่ใจลงไป ใครไม่รู้ เรารู้ เราทำไปเถอะ เหมือนอย่างที่พระองค์ท่านทรงทำมา 70 ปี เราไม่รู้ว่าเยอะขนาดนี้ ทำไปเถอะ ทำไปเรื่อยๆ เหมือนอย่างที่ท่านทำแล้ววันหนึ่งก็จะเห็นผล”
ในฐานะที่ได้ไปร้องเพลงที่ต่างประเทศ คนต่างประเทศเขาทราบไหมว่าพระมหากษัตริย์ทรงเป็นผู้พระราชนิพนธ์บทเพลงนั้น ป่าน กล่าวว่า “เราก็จะแนะนำตลอดว่าบทเพลงพระราชนิพนธ์พระเจ้าอยู่หัวเป็นคนแต่ง เพลงของพระองค์ท่านมีความเป็นสากลมากถึงแม้ว่าจะไม่มีการร้องเลยเพียงแค่บรรเลงเขาก็ยังบอกกันว่าทำไมเพราะจังเลย ท่านทรงมีพระอัจฉริยภาพจริงๆ ถึงแม้เพลงของท่านจะมีทำนองที่เรียบง่ายแต่ด้วยคอร์ดหรือฮาร์โมนี่ท่านทรงเป็นนักดนตรีที่เหมือนกับนักดนตรีที่เรียนมาสูงมากๆ ยากมากสำหรับเรา เพราะฉะนั้นท่านก็ได้มอบการบ้าน ถ้าจะศึกษาเพลงของท่านต้องทำการบ้านอย่างลึกซึ้ง ในฐานะนักดนตรีเราต้องสืบสานต่อให้ถูกต้องอย่างที่พระองค์ท่านทรงทำเอาไว้”
