คอลัมน์ สวรรค์ในครัว
เขียง มะขาม
เพิ่งกลับมาจากหนองคาย-บึงกาฬครับ
กลิ่นและรสแหนมเนือง หมูยอ กุ้งพันอ้อย เรื่อยไปถึงปลานิลนึ่งจิ้มแจ่ว ส้มตำ ซุบหน่อไม้ น้ำตก ฯลฯ ยังติดจมูกติดลิ้นอยู่
ไม่รีบเขียนถึงเดี๋ยวจะลืมเสีย
ขาไป ลงเครื่องอุดรฯ แล้วดิ่งเข้าหนองคาย เพราะมีคนจองร้านแดงแหนมเนืองไว้ให้
ไปถึงแล้วแค่ล้างมือก็เริ่มกินได้เลย
อร่อยตามมาตรฐานเหมือนทุกครั้ง แต่ที่สบายใจได้มากกว่าเวลากินอาหารเวียดนามที่ไหนๆ คือที่นี่เขาล้างผัก 7 น้ำครับ
7 น้ำจริงๆ เขาล้างในห้องกระจกใสให้ยืนดูได้ด้วย
สมแล้วที่วันนี้เป็นราชาอาหารญวนเมืองไทย
8 พี่น้องรุ่นที่สองของตระกูล เจ๊แดง-คนโต กับคุณณัฐ-น้องคนเล็กคุมร้านแดงที่หนองคาย
คนที่ 5 และ 6 คุมร้านวีทีแหนมเนืองที่อุดรฯ คนที่ 7 คุมร้านวีทีแหนมเนืองที่เชียงใหม่
พี่น้องคนที่ 2, 3 และ 4 คุมการผลิตสำหรับทุกสาขา
อะเมซิ่งไหม
วันนี้ไม่ต้องไปถึงหนองคาย อุดรฯ เชียงใหม่ก็สั่งมากินได้ ไม่ส่งไปรษณีย์ก็ส่งรถทัวร์
ไม่เฉพาะแค่แหนมเนือง แต่อาหารเวียดนามทุกชนิดที่ขาย
ข้ามมากินของพื้นเมืองที่บึงกาฬ
ร้านทำเนียบเพลงเพื่อชีวิตเป็นเพิงอยู่ด้านหลังเมืองเก่า ติดริมน้ำโขง ข้างวัดใต้
ไปไม่ถูกถามคนแถวนั้นเอาก็ได้ครับ ร้านเขาดังไม่หยอกอยู่
ส้มตำเขาแซบหลาย ปลานึ่งไม่มีคาว แจ่วอร่อย กินกับเครื่องเคียงแบบเมี่ยงใส่แจ่วหนักๆ ยิ่งอร่อย
ไก่ย่างแห้งแต่นุ่ม-ไม่เหนียว
เนื้อแดดของเขาถ้ามีน้ำมังสวิรัติกินด้วยจะเด็ดขาดมาก
กินไปมองไปฝั่งตรงข้ามจะเห็นเมืองปากซันและปากแม่น้ำซันที่ไหลลงแม่โขง
ช่วงหน้าแล้ง ตรงข้างร้านจะมีไร่มะเขือเทศ (ปลูกส่งโรงงานซอสมะเขือเทศ) หรือไร่พริกให้ดูเป็นของแถมด้วย
อากาศดี ของกินอร่อย มีเพื่อนฝูงไปช่วยกันจิ้มคนละหนุบละหนับ
กินลืมอิ่มไปเลย
