คอลัมน์ สวรรค์ในครัว
เขียง มะขาม
มีโอกาสบึ่งขึ้นไปชัยนาทด้วยเรื่องงาน แถมเรื่องส่วนตัวเล็กน้อย
เพราะคุณน้องที่ไปเป็นใหญ่เป็นโตแถวนั้นรู้สันดานลูกหลานชูชกดี โฆษณาสรรพคุณของร้านอาหารบ้านๆ ในเมืองร้านหนึ่งเสียจนน้ำลายไหลทุกครั้งที่ได้ฟัง
ร้านเขาชื่อสั้นๆ ว่า “ร้านปุ๊” ครับ
อยู่ตรงสี่แยกใหญ่กลางเมืองพอดี ถ้ามาจากทางสายเอเชียก็วกรถกลับแล้วชิดซ้ายเลย แต่ถ้ามาจากทาง จ.สุพรรณฯ พอเลี้ยวขวาจะไปทางสวนนก-สายเอเชียก็ชิดซ้ายตรงหัวมุมนั่นแล
หรือถ้ากลัวหลงก็โทรศัพท์ถามที่ 0-5641-6506 ร้านเขาเปิดจันทร์-เสาร์ 08.00-17.00 น. อาทิตย์หยุดครับ
เข้าไปนั่ง อาหารที่สั่งไว้ก่อนก็ค่อยๆ ทยอยมา
บอกเสียก่อนว่า ร้านนี้ไม่มีการทำอาหารล่วงหน้า และอร่อยเลิศล้ำเพราะเขาทำทีละจานละชามด้วยความตั้งใจ
เริ่มจาก ปลาร้าสับ หรือปลาร้าทรงเครื่อง หอมทั้งปลาร้าและเครื่องที่คลุกคั่วกันมา
ปลาส้ม (ทำเอง) ก็อร่อยเด็ดขาด สมกับอยู่ชัยนาทเมืองปลา
แกงป่าปลาลึง (ชื่อหวาดเสียว เป็นปลาวงศ์เดียวกับปลาคัง) เผ็ดร้อนแต่ยกซดได้เลย
กบ (สับทั้งกระดูก) ผัดกะเพราหอมมาก
ปลาแดงสามรส ทุกคนบนโต๊ะยกนิ้วให้ ปลาทอดกรอบชนิดแทบเคี้ยวก้างได้ น้ำราดสามรสก็กลมกล่อมทั้งหวานเผ็ดเค็ม
ยำมะระ ก็ขยำมะระเสียจนหวาน ไม่มีขื่นติดลิ้น
ไข่เจียว มาแบบแห้งๆ แต่หอมกระทะหอมไข่
ยังกินกบไม่หนำใจ สั่งแบบทอดกระเทียมมาซ้ำอีก เคี้ยวกันให้เพลินไป
จนแทบซดแกงเลียง อาหารชูโรงอันดับหนึ่งของเขาแทบไม่ไหว แต่ถ้าไปต้องลองให้ได้ น้ำแกงที่ต้มปลาแห้งชั้นดีลงไป อร่อยสู้ซุปฝีมือเชฟดังๆ ได้ทั้งโลก
เสียดายที่ลูกๆ ของคุณพี่ปุ๊ไม่มีใครคิดรับช่วงมรดกต่อ
เพราะฉะนั้น อยากกินต้องรีบไป ก่อนพี่ปุ๊เขาเบื่อจนวางมือไปก่อน
อาหารไทยแบบบ้านๆ รสถึงเดี๋ยวนี้หากินยากขึ้นทุกที
