คอลัมน์ สวรรค์ในครัว : สว่าง บะหมี่ก้ามปู เต้าทึงสะพานเหลือง

คอลัมน์ สวรรค์ในครัว

เขียง มะขาม

มีเหตุจะต้องเข้าไปย่านรองเมืองกับภริยาและบุตรในเย็นวันหนึ่ง เสร็จธุระก็ค่ำพอดี

ชี้นิ้วให้ภรรยาขับรถพุ่งปราดไปร้านสว่าง บะหมี่ก้ามปู ตรงข้ามสถานีหัวลำโพงในทันที

เพราะขับรถเองไม่เป็น (ฮา)

โชคดีอะไรเช่นนั้น ที่หน้าร้านมีที่จอดรถให้เสียบเข้าไปได้

ลงนั่งปุ๊บ สามคนพ่อแม่ลูกที่หิวซ่กกันมาสั่งโน่นสั่งนี่คนละอย่าง

เริ่มจากขนมจีบมารองท้องก่อนหนึ่งจาน ลูกใหญ่ แป้งบาง หมูเยอะ มีมันแกวและกุ้งสับผสมมาด้วย

อร่อยแบบขนมจีบรุ่นเก่าน่ะครับ

จากนั้นก็ตามอัธยาศัย แต่พยายามสั่งมาไม่ให้ซ้ำกัน จะได้แอบไปชิมอีกชามหนึ่งได้

มีทั้งเกี๊ยวน้ำหมูแดง บะหมี่แห้งปูหมูแดง-อันนี้มาสอง เพราะเป็นของไอ้เด็กกำลังโต บะหมี่เกี๊ยวแห้งปูหมูแดง และบะหมี่แห้งปู

ปูที่ร้านเขาน่ะสดดีสมกับชื่อร้านแหละครับ

แต่ว่าติดใจหมูแดงที่หอมควันรมถ่านมากกว่า

หมูแดงหอมๆ นี่ช่วยให้บะหมี่หรือก๋วยเตี๋ยวอร่อยขึ้นได้อีกหลายเท่าเชียวครับ

มีบ่นๆ กันนิดเดียวว่า บะหมี่เขาเหยาะน้ำมันมากไปนิด

แต่เรื่องนี้แล้วแต่รสนิยมครับ บ้านเราอบเส้นแห้งๆ บ้านอื่นอาจชอบเส้นมันๆ ก็ได้

ตบท้ายด้วยขนมจีบจานเล็กอีก 1 ที่ แล้วจ่ายค่าเสียหายระดับเฉียดพันไปนิดหนึ่ง พอขึ้นรถแล้วยังบ่นกันเรื่องปากมันไม่หาย

คุณภริยาเสนอว่างั้นวนรถกลับไปสะพานเหลือง กินโบะเกี้ยหรือเต้าทึงเจ้าอร่อยล้างปากกันไหม

ไปสิครับ คนขับออกปากเองแล้วนี่

ตรงสะพานเหลืองนั้นมีขายขนมอยู่สองสามเจ้า

แต่เจ้าที่เต้าทึงหรือโบะเกี้ยอร่อยที่สุด เป็นเจ๊หน้าตาดุดุนิดหน่อย แต่รับรองว่าได้กินเต้าทึงของเจ๊แล้วจะลืมทุกอย่างในโลก

เอาเป็นว่าอร่อยติดอันดับประเทศไทยละครับ

ใช้ของดีทุกอย่าง ราคาก็ไม่แพงด้วย

ถ้าซื้อกลับไปกินบ้าน จะไม่ลวกแป้งให้ ให้ไปลวกเอาเอง เดี๋ยวไม่อร่อย

ละเอียดขนาดนั้น

ไม่ให้เป็นแฟนประจำกันได้ไง