คอลัมน์ สวรรค์ในครัว : อึ้งเลี่ยงเส็ง ร้านเสื้อกล้าม

คอลัมน์ สวรรค์ในครัว

เขียง มะขาม

ต่อเนื่องจากหนที่แล้ว ที่บอกว่ามีธุระปะปังต้องเข้าวัดแทบทุกเย็นเมื่อช่วงต้นเดือน

ถ้าเป็นสวดค่ำวันธรรมดา สวดจบก็ดิ่งกลับบ้าน เก็บแรงไว้ทำงานต่อตอนเช้าแล้วมาเข้าวัดใหม่ตอนเย็น

จนถึงวันเสาร์ สวดมาใกล้ครบ 7 วัน

มองหน้ากันไปมากับมิตรสหาย 1 ท่าน และน้องชายอีกสองคน เดี๋ยวเดียวก็ได้ข้อตกลงว่าสวดจบวันนี้แล้วไปนั่งกินข้าว (และอื่นๆ) กันต่อที่ร้านอึ้งเลี่ยงเส็ง หรือที่คนแถวนั้นเขาเรียกว่าร้านเสื้อกล้าม

อันที่จริงเคยเขียนถึงไปหนหนึ่งแล้วเมื่อหลายปีก่อน

เอาของเก่ามาเล่าใหม่เผื่อหลายท่านลืมน่ะครับ

ร้านเขาอยู่บนถนนวุฒากาศ ถ้าเลี้ยวซ้ายมาจากตลาดพลู-ถนนเทอดไท ร้านจะอยู่ขวามือ ก่อนถึงปากซอยวัดหนังสัก 200-300 เมตร

ถ้ามาจากทางดาวคะนอง ให้ผ่านวัดนางนองกับวัดหนังไปก่อน ร้านเขาอยู่ซ้ายมือ

ถ้ามาค่ำจะจอดรถข้างถนนได้ มาเย็นก็จอดในซอยข้างร้าน

ร้านนี้เขาตั้งใจขายคนกินข้าวเป็นหลัก ถ้าไม่มีลูกค้าหรือคนบางตา สองทุ่มครึ่งหรือไม่เกิน 3 ทุ่มเขาก็ปิดครัวแล้ว

จะไปร้านเขา ต้องไปเร็วนิด หรือถ้าไปค่ำหน่อยก็ลุยสั่งเอาไว้ก่อนหลายๆ อย่างเลย

วันนั้นพอถึงร้านคุณลูกกับคุณหลานก็จัดการสั่งหมูกรอบทอดมาเป็นอย่างแรก

จะสั่งหอยกะพงผัดใบกะเพรา ปรากฏว่าวันนั้นหอยกะพงไม่มี เลยเปลี่ยนเป็นหอยลายผัดพริกเผาแทน

หอยนางรมก็ไม่มี เลยสั่งไข่เจียวกุ้งแทนไข่เจียวหอยนางรม

มีกุ้งแช่น้ำปลาสำหรับสาวๆ หนึ่งจาน

แล้วก็เนื้อปูผัดผงกะหรี่หนึ่ง กับทอดมันที่เป็น “ซิกเนเจอร์” ของร้านเขาอีกหนึ่ง

อร่อยทุกอย่างล่ะครับ

ที่ควรกรอบก็กรอบ ที่ควรนุ่มก็นุ่ม ตรงไหนควรเผ็ดก็เผ็ด ควรหอมก็หอม ไม่ควรหวานก็ไม่หวาน

และไอ้คุณเด็กสองคนที่ทำเหมือนไม่ค่อยอยากกินอะไรตอนแรก สั่งหมูกรอบทอดมาตบท้ายให้ลุงๆ อาๆ แกล้มน้ำมังสวิรัติเย็นเจี๊ยบอีกหนึ่งจาน

เพราะจานแรกผู้ใหญ่แทบไม่ได้แตะกันเลย

ขออนุโมทนา

ฮา