คอลัมน์ ข่าวสดหลากหลาย
จันท์เกษม รุณภัย
ภาพ รอยเตอร์
สถานการณ์ตึงเครียดในคาบสมุทรเกาหลีระหว่างเกาหลีเหนือ และสหรัฐอเมริกากำลังเป็นหนึ่งในประเด็นร้อนทางด้านความมั่นคงของโลก ภายหลัง ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ผู้นำสหรัฐ ยุตินโยบายยุทธวิธีอดกลั้น (Strategic Patience) สมัยอดีตประธานาธิบดีบารัก โอบามา เปลี่ยนมาเป็นนโยบาย “จู่โจมและกดดันขั้นสูงสุด” (Maximum pressure and engagement) เพื่อให้เกาหลีเหนือยุติการพัฒนาระเบิดนิวเคลียร์ และขีปนาวุธข้ามทวีป หรือ ไอซีบีเอ็ม
ขณะที่เกาหลีเหนือนั้นไม่มีท่าทีว่าจะยอมอ่อนข้อให้สหรัฐแม้ แต่น้อย
นโยบายดังกล่าวส่งผลให้กองเรือยุทธการที่ 3 ของสหรัฐ ที่นำโดยเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดยักษ์ ยูเอสเอส คาร์ล วินสัน และเรือดำน้ำพลังงานนิวเคลียร์ ยูเอสเอส มิชิแกน ถูกส่งไปยังคาบสมุทรเกาหลี เพื่อเข้าร่วมปฏิบัติการซ้อมรบและกดดันเกาหลีเหนือ
เว็บไซต์ของกองบัญชาการกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา (USN) เว็บไซต์กองทัพเรือสหรัฐ กองบัญชาการยุทธการเรือดำน้ำภาคพื้นแปซิฟิก เว็บมิลิทารี่แฟ็กเตอร์ และเว็บวิกิพีเดีย เผยแพร่รายละเอียดแสนยานุภาพของสุดยอดเรือทั้ง 2 ลำ ดังนี้
ยูเอสเอส คาร์ล วินสัน
USS Carl Vinson (CVN-70) รหัสเรียกขาน โกลเด้น อีเกิ้ล (อินทรีทอง) เป็น 1 ใน 10 เรือบรรทุกเครื่องบินชั้น นิมิตซ์ (Nimitz-class) ของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีเอกลักษณ์ ด้วยขนาดของเรือที่ใหญ่ยักษ์ที่สุด เป็นที่มาของฉายาที่ นิวยอร์ก ไทมส์ หนึ่งในสื่อยักษ์ใหญ่ของสหรัฐ ตั้งให้ว่า ซูเปอร์ แคร์ริเยอร์ (Supercarrier) ใช้พลังงานจากเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ 2 เครื่อง และเป็นระบบขับเคลื่อนร่วมกันกับเครื่องปั่นไฟกังหันไอน้ำอีก 4 เครื่อง น้ำหนักเรือรวมกว่า 97,000 ตัน ความยาว 332.84 กว้าง 76.81 และสูง 12.5 เมตร มีความเร็วสูงสุดถึง 56 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ซูเปอร์ แคร์ริเยอร์ ลำนี้มีเจ้าหน้าที่ทหารปฏิบัติภารกิจอยู่บนเรือถึง 5,680 นาย แบ่งเป็น ฝ่ายดูแลควบคุมเรือประมาณ 2,500 นาย และที่เหลือเป็นเจ้าหน้าที่ด้านควบคุมการบิน นักบิน และหน่วยปฏิบัติการนาวิกโยธิน สามารถจุเครื่องบินรบได้กว่า 90 ลำ พร้อมระบบป้องกันการโจมตีอย่างครอบคลุม อาทิ ขีปนาวุธซีสแปร์โรว์ (RIM-7) ใช้ต่อต้านเรือ ขีปนาวุธต่อต้านขีปนาวุธครุยส์โจมตีเรือ (RIM-116) ปืนฟาแล็งซ์ ขนาดลำกล้อง 20 มิลลิเมตร (CIWS) ต่อต้านการถูกโจมตีด้วยขีปนาวุธระยะวิกฤต กรณีเกิดเหตุไม่คาดฝันที่กองเรือคุ้มกันไม่สามารถป้องกันยูเอสเอส คาร์ล วินสันได้
ส่วนเครื่องบินรบหลักๆ แล้วเป็นรุ่น F/A-18E Super Hornet อยู่ระหว่างทดแทนใหม่ด้วย F-35C Lightning II เครื่องบินรบยุคที่ 5 ที่มีความสามารถในการอำพรางตัวจากเรดาร์ภายในปี 2564
ยูเอสเอส คาร์ล วินสัน ตั้งชื่อตาม นายคาร์ล วินสัน สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐรัฐจอร์เจีย พรรคเดโมแครต ระหว่างปี 2457-2508 และคณะกรรมาธิการความมั่นคงสหรัฐ ผู้ผลักดันและสนับสนุนนโยบายด้านความมั่นคง โดยเฉพาะกองทัพเรือและเหล่านาวิกโยธินสหรัฐ ทำให้สหรัฐตั้งชื่อเรือบรรทุกเครื่องบินไว้เพื่อเป็นเกียรติ
ยูเอสเอส คาร์ล วินสัน เข้าประจำการเมื่อปี 2523 และออกทะเลครั้งแรกในเวลา 3 ปีต่อมา มีระยะทำการไม่จำกัดเนื่องด้วยเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ และมีอายุเรือราว 20-25 ปี
CVN-70 ถือเป็นเรือธงของฝูงเรือบรรทุกเครื่องบินจู่โจมที่ 1 ของสหรัฐ ตั้งแต่ปี 2552 เป็นต้นมา มีท่าเทียบเรืออยู่ที่นครซานดิเอโก รัฐแคลิฟอร์เนีย มีกองเรือคุ้มกันหลายลำ อาทิ เรือบรรทุกเครื่องบิน (Carrier) กองเรือพิฆาต (Destroyer) และเรือครุยเซอร์ ที่มีแสนยานุภาพด้านขีปนาวุธนำวิถีอย่างจรวดโทมาฮอว์ก ทั้งหมด อยู่ภายใต้กองเรือยุทธการที่ 3
ประกอบด้วยฝูงเรือบรรทุกเครื่องบินจู่โจม 4 ฝูง ได้แก่ ยูเอสเอส นิมิตซ์ (CVN-68) สังกัดฝูงเรือบรรทุกเครื่องบินจู่โจมที่ 11 ยูเอสเอส คาร์ล วินสัน (CVN-70) ฝูงเรือบรรทุกเครื่องบินจู่โจมที่ 1 ยูเอสเอส ธีโอ ดอร์ รูสเวลต์ (CVN-71) ฝูงเรือบรรทุกเครื่องบินจู่โจมที่ 9 และยูเอสเอส จอห์น ซี. สแตนิส (CVN-74)
ฝูงเรือบรรทุกเครื่องบินจู่โจมที่ 3 ทั้งหมดเป็นซูเปอร์แคร์ริเยอร์ มีพื้นที่รับผิดชอบอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันออก แต่เดินทางมาเสริมกำลังในแปซิฟิกด้านตะวันตกหลังเกิดสถานการณ์ตึงเครียดในคาบสมุทรเกาหลี ซึ่งเป็นพื้นที่รับผิดชอบของ กองเรือยุทธการที่ 7 ที่มีกองบัญชากรอยู่ที่เมืองโยโกซูกะ จังหวัด คานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ปัจจุบันกองทัพเรือสหรัฐมีกองเรือยุทธการทั้งหมด 5 กองเรือ ได้แก่ กองเรือยุทธการที่ 3 ถึง 7 แบ่งพื้นที่รับผิดชอบกันทั่วทั้งโลก โดยซูเปอร์แคร์ริเยอร์ จะกระจายกันอยู่เป็นเรือธงตามกองเรือยุทธการเหล่านี้
ด้านปฏิบัติการรบของยูเอสเอส คาร์ล วินสัน นับว่าผ่านมาอย่างโชกโชน อาทิ ยุทธการเดสเสิร์ต สไตรก์ เมื่อปี 2539 ที่ประเทศอิรัก ยุทธการเซาเทิร์น ว็อตช์ ภารกิจรักษาความสงบเหนือน่านฟ้าทางใต้ของอิรักหลังสงครามดังกล่าวจบลง ยุทธการอิรัก ฟรีด้อม ในภารกิจโค่นล้มซัดดัม ฮุสเซน อดีตประธาธิบดีอิรัก เมื่อปี 2546 และยุทธการเอ็นดิวริ่ง ฟรีด้อม ในประเทศอัฟกานิสถาน เมื่อปี 2544 รวมไปถึงพิธีทิ้งศพ นายโอซามา บิน ลาเดน ลงทะเล เมื่อปี 2554 ก็จัดขึ้นบนดาดฟ้าของยูเอสเอส คาร์ล วินสัน
ยูเอสเอส มิชิแกน
USS Michigan SSGN 727 เป็นเรือดำน้ำลำที่ 2 ในคลาสโอไฮโอ ซึ่งมีเอกลักษณ์ที่การใช้พลังงานจากเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์
ปัจจุบันกองทัพเรือสหรัฐมีเรือดำน้ำคลาสดังกล่าวทั้งหมด 18 ลำ แบ่งเป็น เรือดำน้ำประเภทติดตั้งขีปนาวุธข้ามทวีป (SSBN) 14 ลำ และประเภทติดตั้งขีปนาวุธร่อน หรือขีปนาวุธครุยส์ ที่รู้จักกันในนาม จรวดโทมาฮอว์ก เรียกรวมว่า เรือดำน้ำประเภทติดตั้งขีปนาวุธนำวิถี (SSGN) โดยยูเอสเอส มิชิแกน จัดอยู่ในเรือดำนน้ำประเภท SSGN
เรือดำน้ำลำนี้แต่เดิมถูกออกแบบเป็นประเภท SSBN และก่อสร้างเป็นลำที่ 2 ถัดจาก ยูเอสเอส โอไฮโอ (SSBN-726/ SSGN-726) เริ่มก่อสร้างเมื่อ 26 เม.ย. 2523 และเข้าประจำการในเวลา 30 เดือนต่อมา หรือวันที่ 11 ก.ย. 2525 มีอาวุธหลัก เป็นขีปนาวุธข้ามทวีปแบบยิงจากเรือดำน้ำ (SLBM) รุ่นที่ 3 หรือที่รู้กันในชื่อว่า จรวดไทรเดนต์ ซี-4
ภารกิจหลักของยูเอสเอส มิชิแกน คือ การเป็นหน่วยแสดงแสนยานุภาพด้วยจรวดไทรเดนต์ ซี-4 ติดหัวรบนิวเคลียร์ เพื่อป้องปรามไม่ให้ชาติที่เป็นอริกับสหรัฐใช้อาวุธนิวเคลียร์โจมตีสหรัฐ โดยปฏิบัติภารกิจลาดตระเวน 60 ภารกิจ เป็นระยะเวลากว่า 20 ปี กระทั่งสิ้นสุดสงครามเย็น จึงเตรียมปลดประจำการพร้อมกันกับ ยูเอสเอส โอไฮโอ ฟลอริดา และจอร์เจีย แต่ทางกองทัพเรือสหรัฐนำมาดัดแปลงใหม่ให้ติดตั้งจรวดโทมาฮอว์กแบบโจมตีภาคพื้นดิน (TLAM) แทน SLBM ส่งผลให้ปัจจุบัน SSGN 727 จัดเป็นเรือดำน้ำประเภทติดตั้งขีปนาวุธนำวิถีนั่นเอง
ยูเอสเอส มิชิแกน มีน้ำหนัก 16,764 ตัน ขณะโผล่พ้นผิวน้ำ และหนัก 18,750 ตัน เมื่ออยู่ใต้น้ำ ความยาว 170 เมตร ความเร็วในการเคลื่อนที่เหนือน้ำ 22 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (12 นอต) และ 37 ก.ม. ต่อ ช.ม.ใต้น้ำ มีระยะทำการไม่จำกัดเพราะมีเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ 2 เครื่อง เป็นแหล่งจ่ายพลังงาน แต่ส่วนใหญ่จะมีอาหารและน้ำดื่มสำรองไว้สำหรับแต่ละภารกิจประมาณ 60 วัน ใช้ทหารควบคุม 15 นาย พร้อมเจ้าหน้าที่อื่นอีก 140 นาย
ด้านบนของเรือดำน้ำเป็นท่อปล่อยขีปนาวุธ 22 ท่อ แต่ละท่อจะมีจรวดโทมาฮอว์ก 7 ลูก รวมทั้งหมด 154 ลูก ราคาลูกละประมาณ 70 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือกว่า 2,400 ล้านบาท (รวมแล้วประมาณ 3.7 แสนล้านบาท) เข้าประจำการรอบใหม่เมื่อ วันที่ 11 มิ.ย. 2550 สังกัดฝูงเรือดำน้ำที่ 19 ภายใต้กองบัญชาการยุทธการเรือดำน้ำภาคพื้นแปซิฟิก หรือ คอมซับแพ็ก (COMSUBPAC) เช่นเดียวกันกับ ยูเอสเอส โอไฮโอ ฟลอริดา และจอร์เจีย ที่กองทัพสหรัฐจะดัดแปลงมาเป็นประเภท SSGN ในเวลาต่อมา
ยูเอสเอส มิชิแกน เคยปฏิบัติการภารกิจลาดตระเวนในมหาสมุทรแปซิฟิกซีกตะวันตกบริเวณเกาะกวม และมหาสมุทรอินเดีย ในช่วงสงครามเย็น
ต่อมาหลังได้รับการดัดแปลง ยูเอสเอส มิชิแกน เข้าร่วมในยุทธการโอดิสซี ดอว์น ด้วยการยิงจรวดโทมาฮอว์กสนับสนุนกองกำลังภาคพื้นดินของสหรัฐในภารกิจโค่นล้มพันเอกมูอัมมาร์ กัดดาฟี อดีตผู้นำลิเบีย เมื่อปี 2554
