Khaosod
Online

วันพุธ ที่ 3 มิ.ย. 2563

วิถีแห่งอำนาจโลซก : กำลังซุนกวน กำลังเล่าปี่ (49)

12 มี.ค. 2561 - 11:14 น.

"เสถียร จันทิมาธร"

หนังสือ "สงครามสามก๊ก 26 ยุทธวิธีสู่ชัยชนะ" อัน เกียรติศักดิ์ ฟงปรีชากุล แปลจากต้นฉบับภาษาจีนของ "หลีอันสือ" สรุปเรื่องราวอันเกี่ยวกับ "ศึกผาแดง" (ศึกเซ็กเพ็ก) อย่างรวบรัดว่า

ปีที่เกิด พ.ศ.751 (ค.ศ.208 ราชวงศ์ฮั่น รัชศกเจี้ยนอันปีที่ 13)

สาเหตุ ซุนกวนครองความเป็นใหญ่ในกังตั๋ง เป็นศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดของโจโฉ หากโจโฉต้องการรวมประเทศเป็นหนึ่งก็ต้องจัดการกับซุนกวนให้ได้เสียก่อน

สถานการณ์ในช่วงนั้น นอกจากตระกูลกองซุนแห่งเลียวตั๋ง เล่าเจี้ยงแห่งเอ๊กจิ๋ว เตียวฬ่อแห่งฮันต๋ง ม้าเฉียวกับหันซุยแห่งเสียงจิ๋ว และเล่าปี่ซึ่งกำลังหลบหนีอยู่ที่กังแฮแล้ว ผู้มีอำนาจในเมืองต่างๆ ถูกโจโฉปราบปรามจนหมดสิ้น

ผู้บัญชาการรบของทั้งสองฝ่าย โจโฉ VS ซุนกวน/เล่าปี่

รองผู้บัญชาการรบฝ่ายโจโฉ โจหยิน ซิหลง งักจิ้น รองผู้บัญชาการรบฝ่ายซุนกวน จิวยี่ เทียเภา ลิบอง อุยกาย กำเหลง จิวท่าย

รองผู้บัญชาการรบฝ่ายของเล่าปี่ ขงเบ้ง กวนอู เตียวหุย จูล่ง

หนังสือ "101 คำถามสามก๊ก" อัน ถาวร สิกขโกศล แปลจากต้นฉบับภาษาจีนของ หลี่ฉวนจวินและคณะ

เฉิงเสี่ยวฮั่นได้ให้ความรู้ในประเด็นที่ว่า "นายทหารที่ร่วมศึกเซ็กเพ็กมีใครบ้าง" ระบุว่า

พงศาวดารสามก๊กจี่ ภาคจกก๊ก บทประวัติเล่าปี่ บันทึกไว้ว่า โจโฉได้มณฑลเกงจิ๋วจากเล่าจ๋องแล้วกลัวว่าเล่าปี่จะยึดเมืองกังเหลงซึ่งมีความพร้อมทางด้านการทหารมาก จึงนำพลม้า 5,000 คน

"เร่งเดินทางทั้งคืนทั้งวัน 300 ลี้" ไล่ตามตีเล่าปี่

เล่าปี่ลนลานหนีตาย "องค์บุพราช (เล่าปี่) ทิ้งลูกเมียหนีไปกับขงเบ้ง เตียวหุย จูล่งและพลม้านับสิบคน" หนีไปถึงท่าน้ำฮั่นจินกวนอูเอาเรือมารับจึงข้ามแม่น้ำเหมี่ยนสุ่ยไปได้ ภายหลังรวมไพร่พลกับเล่ากี๋เจ้าเมืองกังแฮซึ่งมารับ จึงมีทหารประมาณหมื่นเศษ

นี่คือกำลังพลทั้งหมดของเล่าปี่

พงศาวดารสามก๊กจี่ ภาคง่อก๊ก บทประวัติซุนกวนบันทึกไว้ว่า "ซุนกวนดีใจมากรีบส่งจิวยี่ เทียเภา โลซก และทัพเรือ 3 หมื่นตามขงเบ้งไปพบเล่าปี่ รวมกำลังกันต้านโจโฉ"

จิวยี่กับเทียเภาเป็น "ผู้บัญชาการทหารซ้าย" กับ "ผู้บัญชาการทหารขวา"

พงศาวดารสามก๊กจี่ ภาค ง่อก๊ก บทประวัติเทียเภา อุยกาย ฮันต๋ง เจียวขิม จิวท่าย ตันบู ตังสิด กำเหล็ง เล่งทอง ซีเซ่ง พัวเจี้ยง และเต็งฮอง บันทึกไว้ว่า อุยกายก็ได้ร่วมศึกครั้งนี้และได้เป็นผู้นำทัพหน้า "ช่วงรัชศกเจี้ยนอัน อุยกายตามจิวยี่ไปรบกับ โจโฉที่เซ็กเพ็ก เป็นคนวางแผนใช้ไฟโจมตี"

ตรงนี้ย่อมต่างไปจากที่หลอกวนจงใช้ปลายพู่กันบรรเลงในยุทธนิยายเรื่อง "สามก๊ก"

โดยเฉพาะในตอนที่ขงเบ้งเสนอกับจิวยี่ว่า "ท่านกับข้าพเจ้าจงเขียนหนังสือซึ่งคิดนั้นใส่ฝ่ามือแล้วแบออกดูให้พร้อมกัน" และ "ต่างคนต่างเขียนหนังสือลงในฝ่ามือว่าเพลิงแล้วแบออก

แท้จริงแล้วเจ้าของความคิดมิใช่ขงเบ้ง มิใช่จิวยี่ หากแต่เป็น "อุยกาย"

เช่นเดียวกับที่ปรากฏผ่านหนังสือ "กลศึกสามก๊ก" อัน บุญศักดิ์ แสงระวี แปลและเรียบเรียงจากต้นฉบับภาษาจีนของ หลี่ปิงเอี้ยน ซุนจิ้ง

อ้าง "จดหมายเหตุสามก๊ก" ตอนว่าด้วยประวัติจิวยี่เขียนว่า

"อุยกายขุนพลของจิวยี่กล่าวว่า บัดนี้ข้าศึกมาก เราน้อย ยากจะสู้รบได้นาน กองทัพเรือของโจโฉหัวท้ายเกยกันอยู่เราสามารถจะใช้ไฟเผาได้ หลังจากนั้นอุยกายก็นำเรือหลายสิบลำบรรทุกหญ้าแห้งราดด้วยน้ำมัน คุมผ้าใบชักธงเป็นอาณัติสัญญาณแล้วส่งจดหมายไปให้โจโฉหลอกว่าจะสวามิภักดิ์ด้วย"

จากนี้จะเห็นได้ว่า ตามข้อเท็จจริงในประวัติศาสตร์ เรื่องที่อุยกายแสร้งสวามิภักดิ์กับโจโฉนั้นมิได้ใช้ "กลทุกข์กาย" เห็นได้ว่าเรื่องที่จิวยี่โบยอุยกายนั้นผู้แต่งตำนานสามก๊กคือหลอกวนจงได้แต่งขึ้นเองตามจินตนาการของตน

ในข้อมูลทางประวัติศาสตร์มิได้ให้รายละเอียดเรื่องสาเหตุที่อุยกายแสร้งยอมจำนนต่อโจโฉ เพียงแต่เขียนไว้ว่า "เมื่ออุยกายนำเรือใกล้เข้ามาโจโฉก็ชะเง้อมองแล้วว่าอุยกายจะมาสวามิภักดิ์"

จากการวิเคราะห์จะเห็นว่า การที่อุยกายมาสวามิภักดิ์ลวงต่อโจโฉนั้นก็เพื่อหาทางเข้าใกล้ทัพโจโฉ พร้อมกันนั้นก็ได้ตระเตรียมการโจมตีเอาไว้ด้วย

ความเป็นจริงใน "นิยาย" กับความเป็นจริงใน "ประวัติศาสตร์" จึงต่างกัน

ปลายปากกาของหลอกวนจงที่มีการปรุงแต่งรายละเอียดของศึกเซ็กเพ็กอย่างวิลิศมาหรานั้นเองที่ไม่เพียงแต่ทำให้ภาพของจิวยี่เป็นอย่างหนึ่ง

หากภาพของโลซกก็ถูกบิดเบือนไปอย่างชนิดตรงกันข้าม

จะขอเน้นบทบาทของโลซกอย่างเป็นพิเศษเพราะว่าเขามีส่วนอย่างสำคัญในการเป็น "ตัวกลาง" ระหว่างจิวยี่กับขงเบ้ง

ในหลายๆ กรณี และในหลายๆ สถานการณ์

line-qr

เกาะติดข่าวสำคัญ

กดติดตาม "ข่าวสด"

single-line

ติดตามข่าวสด


ข่าวเด่นประจำวัน













ภาพที่



อัลบั้มภาพ วิถีแห่งอำนาจโลซก : กำลังซุนกวน กำลังเล่าปี่ (49)
ข่าวที่เกี่ยวข้อง