ก๋วยเตี๋ยวรุ่งเรือง เดี๋ยวนี้เขาพัฒนาแล้ว

คอลัมน์ สวรรค์ในครัว

เขียง มะขาม

ถ้าเป็นของกินในย่านสุขุมวิท หลายหนต้องอาศัยกินตามลายแทงของ “เพื่อนปุ้ม” สุรนันทน์ เวชชาชีวะ ที่เป็นคนแถวนั้นมาตลอดชีวิต

รู้จักไปเสียทุกซอกทุกมุม (และทุกร้าน)

อย่างร้าน “รุ่งเรืองก๋วยเตี๋ยว” ปากซอยสุขุมวิท 26 นี่ก็เหมือนกัน

ถ้าเขาไม่ขุดมาย้ำก็เกือบลืมไปแล้วว่าตรงนี้มีร้านก๋วยเตี๋ยวเก่าแก่อยู่

แต่รู้ก็ส่วนรู้นะครับ จะได้ไปกินเมื่อไหร่นั้นอีกเรื่อง

เพราะไม่ใช่คนแถวนั้น แถมการจราจรของสุขุมวิทก็ใช่ย่อยเสียที่ไหน

จนกระทั่งวันหนึ่งสองคนตายายไปธุระที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ตอนบ่ายต้นๆ เสร็จงานแล้วหิวโซกันทั้งคู่ สุมหัวปรึกษาว่าจะหาอะไรง่ายๆ กิน ชื่อร้านก๋วยเตี๋ยวรุ่งเรืองที่อยู่ไม่ไกลก็ผุดขึ้นมา

จับแท็กซี่ให้ไปส่งถึงหน้าร้าน

แต่ความจริงที่สะดวกที่สุดก็คือมารถไฟฟ้า ลงสถานีพร้อมพงษ์แล้วเดินผ่านหน้าห้าง เอ็มโพเรียมมาเข้าซอยสุขุมวิท 26 จะง่ายที่สุด

ร้านเขาเข้าไปในซอยประมาณ 300 เมตร มาจากปากซอยอยู่ขวามือครับ

ร้านเป็นตึกแถวสองคูหา โต๊ะสะอาดสะอ้าน

นั่งปุ๊บสั่งปั๊บ เดี๋ยวเดียวยกมาแล้ว

เล็กแห้งยำ บะหมี่แห้งยำ บะหมี่น้ำยำ ตามสูตร

ลวกเส้นได้กำลังดี เครื่องปลาทั้งลูกชิ้นและ ฮื่อก๊วยนุ่มแต่หนึบและไม่คาว ไม่ ขี้เหนียวหมูบะช่อที่ลวกใส่มาด้วย ช่วยให้ก๋วยเตี๋ยวและน้ำซุปหวานขึ้น

แต่ที่แปลกตาไปก็คือรายการอาหาร ของเขา ถ้ามองป้ายที่ติดผนังก็จะเห็นแต่ภาษาไทย แต่ถ้ายกแผ่นรายการบนโต๊ะ มาดู จะเจอรายการอาหาร 5 ภาษา

ย้ำครับ 5 ภาษาจริงๆ

ไทย จีน อังกฤษ เกาหลี และญี่ปุ่น

สอบถามได้ความว่าย่านนี้ลูกค้าต่างชาติสารพัดจนส่งภาษามือกันไม่ไหว

จึงคิดค้นเมนูแบบใหม่ เขียนหลายภาษา แยกประเภทของเส้น ของแห้ง-น้ำ ของเครื่อง เอาไว้ชดเจน

ลูกค้าจะชาติไหนก็คงอ่านได้สักภาษาละน่า ชอบแบบไหนก็จิ้มๆ เอา

อย่างนี้สื่อกันไม่ผิดแน่นอน

เป็นนวัตกรรมล้ำค่าน่าชื่นชมจริงๆ

ฮา