มาลองชิม ปอเปี๊ยะวินเทจ ที่น้ำราดเป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร! #อุดมโภชนา #แพร่งภูธร
ยังคงวนเวียนตามหาแหล่งของอร่อย สามแพร่ง แถวๆ ย่านเมืองเก่าอย่าง ถนนศาลเจ้าพ่อเสือ อยู่นะครับ บอกเลยถนนเส้นนี้หาไม่ยาก ถ้ามาจากทางราชดำเนิน(ฝั่งที่มุ่งหน้าไปทางสนามหลวง-สะพานพระปิ่นฯ) ให้สังเกตทางซ้ายมือให้ดีๆ พอเจออนุสาวรีย์ 14 ตุลาฯ ให้เลี้ยวซ้ายเลยครับ ตรงมาเรื่อยๆ ก็จะเจอศาลเจ้าพ่อเสือแล้วเด้อ ตรงเลยมาอีกนิด ก่อนถึงไฟแดง มองซอยทางขวามือก็จะเป็นแพร่งนรา ถัดจากแพร่งนรามาก็เป็นแพร่งภูธรครับ ทางจะซอกแซกเล็กน้อย ถ้าหลงก็ถามคนแถวนั้นเอานะคร้าบ ผมก็อธิบายไม่ถูก แหะๆ
วันนี้ผมมาตามล่าปอเปี๊ยะหน้าปู สุดเลื่องชื่อในแพร่งภูธร เมนูนี้เป็นของร้าน อุดมโภชนา ที่เปิดมาแล้วกว่า 70 ปีครับ ร้านอุดมโภชนาจะอยู่ด้านข้างๆ ติดกับสถานีกาชาดที่ 2 เลยครับ มีป้ายหน้าร้านค่อนข้างชัด เดินๆวนๆหาก็เจอเด้อ หรือถ้าใครรู้จักร้านไอติมนัฐพร ร้านอุดมโภชนาก็จะอยู่ถัดจากไอติมนัฐพรมาแค่สองสามห้องเท่านั้นครับ
จริงๆ ร้านเขาขายอย่างอื่นด้วยนะครับ แต่ผมมุ่งมั่นมาทานแค่ ปอเปี๊ยะหน้าปู นี่แหละ เลยสั่งมาแค่ปอเปี๊ยะ แต่เห็นปูธรรมดาแล้วไม่สะใจ เลยขอสั่ง ปอเปี๊ยะหน้าปูพิเศษ( 60 บาท )ซะเลยครับ! ได้เพิ่มมาอีกหน่อย มาลองกันครับว่าจะฟินไม่ฟิน(ฮา)
ทานเข้าไปคำแรก สิ่งที่ผมรู้สึกเลยคือ เหยยยยย.. น้ำราดรสคล้ายๆ น้ำราดหมูสะเต๊ะเลยอ้ะ! หน้าตาห่างไกลกันมากๆ แต่ด้วยกลิ่นหรือด้วยอะไรบางอย่าง ทำให้มันรู้สึกคล้ายๆ น้ำจิ้มถั่วหอมๆ ของหมูสะเต๊ะอ่ะครับ(ฮา) ออกหวานนิดนึง แต่ทางร้านก็มีตัวช่วยคือ มัสตาร์ด! ใส่เพิ่มแล้วความเปรี้ยวๆ มันๆ ของเจ้าซอสเหลืองทำให้รสชาติปอเปี๊ยะมีมิติมากขึ้น ทานได้แบบไม่เลี่ยนมากขึ้น ตัวเนื้อปูของร้านถึงชิ้นจะเล็กแต่พอทานเข้าไปก็รู้สึกได้อยู่ครับ ว่าเนื้อค่อนข้างสด หวาน ไม่คาว ตัวไข่กับเต้าหู้ก็หอม โอเลยครับ!
ปอเปี๊ยะสดหน้าปู จากร้านอุดมโภชนา สำหรับผมถือเป็นร้านที่มีรสชาติเป็นเอกลักษณ์อยู่ครับ เพราะทานแล้วไม่รู้สึกว่ารสชาติซ้ำกับที่ผมเคยทานมา แม้หน้าตาจะคล้ายๆกัน แต่กลิ่นนี่คนละแบบเลย(ฮา) ถึงจานนี้พอสั่งพิเศษแล้วราคาจะแรงหน่อย แต่รวมๆ ผมเอนจอยมากครับ ใครเคยทานร้านนี้ คิดยังไงลองบอกกันบ้างนะครับ!
อุดมโภชนา
ราคา : 60 บาท(พิเศษ)
สถานที่ : ข้างสถานีกาชาดที่ 2 แพร่งภูธร ถนนศาลเจ้าพ่อเสือ พระนคร กรุงเทพฯ
เวลา : 07.00 – 15.30 น. (หยุดวันอาทิตย์)
ติดต่อ : 02-221-3042
ที่มา Facebook Page : Starvingtime เรื่องกินเรื่องใหญ่
