วันพุธที่ 28 ม.ค.2569 น้อมรำลึกครบ 140 ปี ชาตกาล “หลวงปู่เพิ่ม ปญวสโน” หรือ “พระพุทธวิถีนายก” วัดกลางบางแก้ว จ.นครปฐม สุดยอดพระเกจิอาจารย์เรืองนามเมืองเจดีย์ใหญ่ในอดีต ท่านเป็นศิษย์เอกของหลวงปู่บุญ วัดกลางบางแก้ว
มีนามเดิมว่า เพิ่ม พงษ์อำพร เกิดวันศุกร์ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 3 ปีจอ จุลศักราช 1248 ตรงกับวันที่ 28 ม.ค.2429 ที่ ต.ไทยวาส อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม บิดาชื่อนายเกิด มารดาชื่อนางวรรณ พงษ์อำพร
บรรพชาเมื่ออายุ 8 ขวบ สืบต่อมาจนอายุครบบวช จึงเข้าพิธีอุปสมบท วันที่ 12 ก.ค.2450 ที่พัทธสีมาวัดกลางบางแก้ว โดยมีสมเด็จพระสังฆราช (แพ ติสสเทโว) ครั้งยังดำรงสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระวันรัต วัดสุทัศนเทพวราราม เป็นพระอุปัชฌาย์, พระอธิการจอม เจ้าอาวาสวัดตุ๊กตา เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระครูทักษิณานุกิจ (ผัน) วัดสรรเพชญ์ อ.สามพราน จ.นครปฐม เป็นพระอนุสาวนาจารย์
ศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมอยู่ที่วัดกลางบางแก้วตลอดมา และคอยสั่งสอนกุลบุตรผู้บวชในภายหลังตามสมควร อาศัยอำนาจคุณความดีแห่งการปฏิบัติของท่านเป็นเหตุให้เกียรติคุณปรากฏแจ่มแจ้งแก่คฤหัสถ์ชนทั้งหลาย
ถือได้ว่าเป็นศิษย์ที่ใกล้ชิดหลวงปู่บุญมากที่สุด เพราะบวชเป็นสามเณรตั้งแต่อายุ 8 ขวบ อยู่อุปัฏฐากรับใช้มาตลอดจนกระทั่งมรณภาพ เป็นเวลาถึง 39 ปี ตลอดเวลานั้นได้รับการถ่ายทอดวิชาความรู้ทั้งทางด้านคันถธุระและวิปัสสนาธุระ ตลอดจนเวทวิทยาคมต่างๆ ไว้มากมาย
เป็นพระสงฆ์ที่บริสุทธิ์ผุดผ่องด้วยศีล สมาธิ และปัญญาธรรม เปี่ยมล้นไปด้วยเมตตาธรรม เป็นพระที่พูดจาไพเราะอ่อนหวาน สำเนียงของท่านนั้นมีแววความเมตตาผสานเอาไว้ ใครได้ฟังแล้วจะรู้สึกชุ่มชื่นใจ ใครได้สนทนาด้วยแล้วจะรู้สึกเคารพศรัทธาทุกคนไป
ลำดับงานปกครองคณะสงฆ์ วันที่ 5 ก.พ.2481 ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสปกครอง วัดกลางบางแก้ว อ.นครชัยศรี จ.นครปฐม วันที่ 4 ธ.ค.2482 ได้รับตราตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์ ในเขตอำเภอนครชัยศรี จ.นครปฐม วันที่ 8 เม.ย.2483 เป็นเจ้าคณะอำเภอนครชัยศรี
ลำดับสมณศักดิ์ วันที่ 1 มี.ค.2489 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่พระครู มีราชทินนามว่า พระครูพุทธวิถีนายก
วันที่ 5 ธ.ค.2495 ได้รับเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นเอก ในราชทินนามเดิม
วันที่ 5 ธ.ค.2503 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์ เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญมีราชทินนามว่า พระพุทธวิถีนายก
พุทธศักราช 2520 เนื่องจากความชราภาพมาก คณะสงฆ์จึงยกขึ้นเป็นกิตติมศักดิ์
สร้างวัตถุมงคลไว้หลายอย่าง เช่น พระเครื่อง เหรียญ ผงยาวาสนาจินดามณี ตะกรุดและเบี้ยแก้ เป็นต้น ในส่วนของเบี้ยแก้ หลวงปู่เพิ่ม จะสร้างตามตำรับของหลวงปู่บุญอย่างเคร่งครัด
นอกจากนี้ ยังมีพระเครื่องอีกมากมาย ล้วนแต่ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง อาทิ เหรียญรุ่นแรก สร้างในปี พ.ศ.2504, เหรียญรุ่นสาม พ.ศ.2513 และเหรียญพัดยศ พ.ศ.2517
กล่าวสำหรับประวัติวัดกลางบางแก้ว แต่เดิมมีชื่อว่า วังคงคาราม เป็นวัดเก่าแก่มาแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา และเป็นวัดที่เจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่ในอดีต ได้รับการปฏิสังขรณ์สืบต่อกันเรื่อยมา
ในนิราศพระปฐมของสุนทรภู่ ยังมีกล่าวไว้ว่า
“ถึงบางแก้วมองเขม้นไม่เห็นแก้ว
เห็นแต่แนวคงคาพฤกษาสลอน
มีวัดหนึ่งโตใหญ่ใกล้สาคร
สง่างอนช่อฟ้าศาลาตะพาน
ดูเบื้องบนอาวาสก็ลาดเลี่ยน
ต้นตะเคียนร่มรกปรกวิหาร”
แสดงว่า วัดกลางบางแก้วนั้นเป็นวัดใหญ่ที่เจริญรุ่งเรือง สะอาดสะอ้านร่มรื่นมาตั้งแต่สมัยนั้นและตั้งอยู่ริมน้ำ
ต่อมาในสมัยพระมหาสมณเจ้ากรมพระวชิรญาณวโรรส สมเด็จพระสังฆราชเจ้า เสด็จมาที่วัดคงคาราม เห็นว่าเป็นวัดที่อยู่ริมแม่น้ำนครชัยศรี ตรงปากคลองบางแก้ว ตั้งอยู่ระหว่างกลาง 2 วัด คือ วัดตุ๊กตาและวัดใหม่สุประดิษฐ์ ท่านจึงได้ประทานนามวัดให้ใหม่ว่า “วัดกลางบางแก้ว” เมื่อราวๆ พ.ศ.2465 ในสมัยที่หลวงปู่บุญเป็นเจ้าอาวาส
ตลอดระยะเวลาที่ดำรงสมณเพศ เคร่งครัดด้วยศีลาจารวัตรเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาแก่ประชาชนทั่วไป เสียสละตนเพื่อประโยชน์แก่สังคม สร้างคุณอเนกแก่กุลบุตร-กุลธิดา ด้วยการก่อสร้างและทำนุบำรุงการศึกษาให้เจริญงอกงาม
มรณภาพด้วยโรคชราด้วยอาการสงบ เมื่อวันที่ 6 ม.ค.2526 เวลา 05.50 น.
สิริอายุ 97 ปี พรรษา 77
