พระครูอุปการพิสิฏฐ์ หรือ “หลวงพ่อเส็ง ธัมมธโร” อดีตพระเกจิชื่อดังวัดหนองเรือโกลน ต.หนองกลางดง อ.ทัพทัน จ.อุทัยธานี ศิษย์หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า
มีนามเดิม เส็ง เกิดศรี เกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ขึ้น 12 ค่ำ เดือน 12 ปีเถาะ ตรงกับปี พ.ศ.2434 ที่ ต.ทุ่งนาไทย อ.ทัพทัน จ.อุทัยธานี เป็นบุตรของนายใย และนางอิ่ม เกิดศรี
เมื่อเกิดได้ 7 วัน มารดาก็ถึงแก่กรรม บิดาจึงนำไปฝากไว้กับนางห่อ ซึ่งมีศักดิ์เป็นป้า เป็นผู้เลี้ยงดู และบิดาได้แต่งงานใหม่ มีบุตรธิดาด้วยกัน 10 คน
อายุเข้าสู่วัยเรียน นางห่อได้นำไปฝากเรียนหนังสือไทยกับพระอาจารย์จาก วัดทัพทันวัฒนาราม และต่อมาได้นำไปฝากไว้กับนางพลอย ซึ่งนางพลอยได้รักเหมือนลูก เนื่องจากเป็นคนขยัน มัธยัสถ์ มีความเป็นระเบียบ
พออายุย่างเข้า 18 ปี จึงนำไปฝากกับพระสมุห์เพชร เจ้าอาวาสวัดเขาโคกโค บรรพชาเมื่อวันที่ 15 เม.ย.2453
อายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ เข้าพิธีอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดมะเดื่อ เมื่อวันที่ 24 พ.ย.2454 โดยมีพระใบฎีกาแจ้ง เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้ฉายาว่า ธัมมธโร
ไปจำพรรษาอยู่ที่วัดเขาโคกโค ต่อมาได้ไปศึกษานักธรรมที่สำนักวัดมหาธาตุ กรุงเทพฯ สามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรี เมื่อ พ.ศ.2456 และกลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดเขาโคกโคตามเดิม
ศึกษาความรู้ด้านตำรายาโบราณและไสยศาสตร์ ในเวลาต่อมาได้ไปถวายตัวเป็นศิษย์หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า อ.วัดสิงห์ จ.ชัยนาท เมื่อจบแล้วได้ออกธุดงค์ไปกับพระกอง โดยได้ไปนมัสการพระเจดีย์ชเวดากองที่ประเทศพม่า และกลับมาอยู่วัดเขาโคกโค
จนในปี พ.ศ.2471 นายสังวาลย์ นางคล้อย คหบดีบ้านหนองเรือโกลน ญาติกับนางพลอยได้ไปนิมนต์ให้มาเป็นเจ้าอาวาสวัดหนองเรือโกลน เมื่อมาอยู่ใหม่ที่วัดแห่งนี้เป็นป่ารกอยู่มาก กุฏิเป็นหลังเก่าๆ และมีพระภิกษุอยู่จำพรรษาเพียง 2-3 รูป
จึงได้เริ่มวางโครงการบูรณะวัดหนองเรือโกลนจนเป็นวัดที่เจริญรุ่งเรืองสง่างามอีกวัดหนึ่งของอำเภอทัพทัน
นอกจากนี้ ยังเป็นหมอยาแผนโบราณที่ดังในอำเภอทัพทัน คือ ท่านจะรับรักษาคนวิกลจริต ใครที่เป็นคนวิกลจริต มาให้หลวงปู่รักษาก็หายทุกราย โดยมีคนที่มารอรับการรักษาจากหลวงพ่อเส็ง เต็มลานวัดหนองเรือโกลน
ด้านวัตถุมงคลมีไม่มากรุ่นนัก จัดทำขึ้นนั้นเป็นที่นับถือของลูกศิษย์ในอำเภอทัพทันและทั่วไป
ถือเป็นตัวอย่างอันดี ในด้านความขยันทำงาน พอฉันอาหารแล้วท่านจะพาศิษย์ปัดกวาด ถากถาง ปลูกต้นไม้ ปรับบริเวณอยู่มิได้ขาด เมื่อได้หัวหญ้าแห้วหมูก็จะนำมาตากแดดไว้เป็นปีๆ เพื่อนำมาแลกเสื้อผ้าให้เด็กที่อยู่อาศัยด้วย แม้ดอกพิกุล ข้าวตาก ก็ทำเช่นเดียวกัน พระภิกษุและเด็กที่อยู่ด้วยจะเกียจคร้านไม่ได้ จะต้องหางานให้ทำ เช่น สานตะแกรง 8 มุม 16 มุม แม้แต่ในขณะที่ท่านนั่งอยู่เฉยๆ ไม่มีใครเข้าไปสนทนาด้วย หลวงพ่อก็จะต้องตัดใบตองสูบบุหรี่ ใบเท่าๆ กันทุกใบ เก็บไว้เป็นแหนบ จำนวนหลายพัน วัดใดมีงานก็นำไปถวายให้ใช้กัน
นอกจากนี้ ยังมีความมัธยัสถ์ที่หาตัวจับยาก มีความเมตตา เมื่อท่านจัดทำยาลม ยาแก้ไข้ ก็จะแจกจ่ายไปทั่ว ผู้ที่เจ็บป่วย เช่น บุคคลที่เสียจริต เป็นไข้หรือจิตใจไม่สบาย ก็ช่วยอนุเคราะห์จัดการรักษาให้มิได้ขาด
ด้วยสังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยง เมื่อวันที่ 5 ต.ค.2511 ซึ่งตรงกับวันเสาร์ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 11 ปีวอก
ละสังขารจากไปด้วยอาการสงบ สิริอายุได้ 77 ปี พรรษา 57
ย้อนไปช่วงปี พ.ศ.2504 จัดสร้างวัตถุมงคลขึ้นมา เพื่อสมทบทุนบูรณปฏิสังขรณ์วัดหนองเรือโกลน คือ “เหรียญปี 04”
ลักษณะเป็นทรงกลมรูปไข่ มีหู จัดสร้างเป็นเนื้อทองแดงและเนื้อทองแดงกะไหล่ทอง
ด้านหน้า มีขอบเป็นข้อปล้อง ตรงกลางมีรูปนูนครึ่งองค์ ใต้ขอบด้านบนศีรษะ มีอักษรไทย เขียนว่า “ที่ระลึกวัดหนองเรือโกรน” (ใช้ตัวกล้ำ ร.เรือ) และเหนือขอบด้านล่างใต้องค์หลวงปู่ มีอักษรไทย เขียนคำว่า “หลวงปู่เส็ง”
ส่วนด้านหลัง มีขอบรอบแต่ไม่เป็นข้อปล้อง ตรงกลางมีอักขระขอม มะ อะ อุ มีอุณาโลมกำกับยอด 3 ยอด และมียันต์พระเจ้าห้าพระองค์ นะ โม พุท ธา ยะ กำกับอักขระขอมด้วยอุณาโลม 2 ยอด พร้อมเสริมด้วยอักขระขอม อิ สะ หวา สุ และมีเลขไทย “๒๕๐๔” อยู่แถวล่างสุด
ปลุกเสกเดี่ยวตลอดไตรมาสและประกอบพิธีพุทธาภิเษก
