พระเกจิชื่อดังแห่งภาคอีสานนั้นมีมากมายหลายรูป แต่สำหรับ “หลวงปู่ดีโลด” หรือ “พระครูดีโลด” ได้รับความเลื่อมใสศรัทธาอย่างสูง โดยเฉพาะชาวอุบลราชธานีและนครพนม
“หลวงปู่ดีโลด” เป็นสมญานามของ “พระครูวิโรจน์รัตโนบล” หรือ “หลวงปู่รอด นันตโร” วัดทุ่งศรีเมือง จ.อุบลราชธานี ได้รับเลือกเป็นประธานซ่อมองค์พระธาตุพนมยุคโบราณจนสำเร็จเมื่อปี พ.ศ.2449
เกิดเมื่อวันที่ 1 ม.ค.2397 ที่บ้านดู่ ต.ในเมือง อ.เมือง จ.อุบลราชธานี
อุปสมบท ณ วัดป่าน้อย (ปัจจุบันคือ วัดมณีวนาราม) จ.อุบลราชธานี โดยมีท่านอธิการจันลา เป็นพระอุปัชฌาย์
จากนั้นย้ายมาจำพรรษาที่วัดทุ่งศรีเมือง ปฏิบัติพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด
เมื่อตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดทุ่งศรีเมืองว่างลง จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสสืบต่อมา
มีความชำนาญเป็นเลิศทางด้านวิปัสสนาธุระและวิทยาคม รวมทั้งเชี่ยวชาญด้านการก่อสร้าง เป็นพระเกจิที่เคร่งในวัตรปฏิบัติ มีความเมตตากรุณา ให้การอบรมและสอนสั่งธรรมะแก่ทุกผู้ทุกนาม ทำให้คนชั่วกลับตัวมาเป็นคนดีเป็นจำนวนมาก ทั้งยังพัฒนาวัดทุ่งศรีเมืองจนเจริญรุ่งเรือง
จนได้รับการขนานนามว่า “หลวงปู่ดีโลด” ซึ่งหมายความว่า ทุกอย่างของหลวงปู่ดีหมด หรืออีกนัยหนึ่ง อาจสืบเนื่องจากการที่เวลาหลวงปู่จะพูดอะไรหรือฟังใครพูด ท่านก็มักรับคำว่า “ดีๆ” แม้อุทานท่านก็เปล่งคำว่า “ดีๆ” เขาจึงเรียกขานนามว่า หลวงปู่ดีโลด ตามคำพื้นเมืองของอีสาน ซึ่งก็หมายความว่า “ดีเลย” นั่นเอง
มรณภาพเมื่อปลายปี พ.ศ.2484 สิริอายุ 88 ปี พรรษา 68
เหรียญหลวงปู่ดีโลด รุ่นแรก สร้างในปี พ.ศ.2483 เป็นเหรียญปั๊มโบราณ เนื้อทองแดง เนื้อสำริด และเนื้อกะไหล่เงิน-กะไหล่ทอง
ลักษณะเป็นทรงรูปไข่ หูเชื่อม ด้านหน้ารูปเหมือนหลวงปู่รอดนั่งขัดสมาธิบนอาสนะ มีอักขระขอมด้านซ้าย-ขวา อ่านว่า “อะ เม อุ” และ “นะ มะ พะ ทะ”
ด้านหลังเป็นยันต์และอักขระโบราณ ขอมอ่านจากบนลงล่างเป็น 4 แถวว่า “อะระหัง อะระหัง หังระอะ ยะระหา” จุดสังเกตทุกตัวลึกคมชัด
เป็นเหรียญรูปเหมือนรุ่นแรกที่ปลุกเสกด้วยตัวท่านเอง ปัจจุบันหายากมาก เคยได้รับการยกย่องให้เป็นเหรียญอันดับ 1 ของภาคอีสาน
