คอลัมน์ พันธุ์แท้พระเครื่อง
ราม วัชรประดิษฐ์
เมื่อเอ่ยนาม หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า เชื่อว่า สาธุชนทุกท่านไม่มี ผู้ใดไม่รู้จักแน่นอน ด้วยท่านเป็นพระเกจิ ผู้เปี่ยมด้วยพุทธาคมแก่กล้า จนได้รับสมญา “เจ้าสำนักทางพุทธาคมอันยิ่งใหญ่แห่ง ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา” เป็นพระอาจารย์ทางพุทธาคมรูปแรกของ พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ซึ่งทรงให้ความเคารพนับถือและมีความใกล้ชิดเป็นอย่างยิ่ง
อีกทั้งวัตถุมงคลและเครื่องรางของขลังที่ท่านสร้างล้วนเป็นที่นิยมอย่างสูง ด้วยพุทธคุณเป็นเลิศครอบจักรวาลเป็นที่ปรากฏ โดยเฉพาะแคล้วคลาด คงกระพันชาตรี และยังคงเป็นที่กล่าวขวัญและแสวงหามาจวบจนปัจจุบัน ด้วยค่านิยมที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ อาทิ เหรียญรูปเหมือน พระพิมพ์สี่เหลี่ยมประภามณฑล พระปิดตากรมหลวงชุมพร พระ ปิดตาพุงป่อง พระปรกใบมะขาม ตะกรุด ประคำ ฯลฯ ทุกวันนี้ผู้เคารพศรัทธาได้มีการขออนุญาตจัดสร้างวัตถุมงคลหลวงปู่ศุขกันอย่างต่อเนื่อง และยังทรงพุทธาคมแก่กล้าเฉกเช่นองค์หลวงปู่ปลุกเสกเช่นกัน

พระครูวิมลคุณากร หรือ หลวงปู่ศุข เกสโร นามเดิมว่า “ศุข” ท่านเกิดในสกุล เกษเวช (ภายหลังใช้เป็น เกษเวชสุริยา) เป็นชาวชัยนาทโดยกำเนิด เกิดเมื่อปี พ.ศ.2390 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่บ้านมะขามเฒ่า (ปัจจุบันคือ บ้านปากคลอง) ต.มะขามเฒ่า อ.วัดสิงห์ จ.ชัยนาท ครอบครัวประกอบอาชีพค้าขายและทำสวน มีพี่น้องรวมกัน 9 คน โดยเป็นพี่ชายคนโต
พออายุครบ 22 ปี จึงได้ลาไปอุปสมบท ณ วัดโพธิ์บางเขน (ปัจจุบัน คือ วัดโพธิ์ทองล่าง) โดยมี หลวงพ่อเชย จันทสิริ เจ้าอาวาสวัดโพธิ์ทองล่าง เป็นพระอุปัชฌาย์ ซึ่งหลวงปู่ศุขได้รับการถ่ายทอดสรรพวิชาอย่างครบถ้วน
จากนั้นท่านก็เริ่มออกธุดงค์เพื่อปลีกวิเวกฝึกฝนวิทยาการต่างๆ พร้อมแสวงหาและศึกษาเพิ่มเติมจากพระเกจิผู้ทรงคุณหลายรูปในด้านพระกรรมฐานและพระเวทวิทยาคม อาทิ พระสังวราเมฆ
ผู้เชี่ยวชาญพระกรรมฐานลำดับมัชฌิมาปฏิปทาในสมัยนั้น ณ สำนักวัดพลับ (วัดราชสิทธาราม), หลวงปู่ทับ วัดอนงคาราม ด้าน “รสายนเวท” ได้แก่ การเล่นแปรธาตุและโลหะเมฆสิทธิ์ โดยพักอยู่กับ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (นวม) ซึ่งเป็นสหธรรมิกในฐานะชาวชัยนาทด้วยกัน ฯลฯ หลวงปู่ศุขจึงเป็นผู้รอบรู้และแตกฉานทั้งพระไตรปิฎก วิปัสสนากรรมฐาน และทางไสยเวทต่างๆ
สมณศักดิ์สุดท้ายของหลวงปู่ศุข เป็นที่ พระครูวิมลคุณากร ตำแหน่งเจ้าคณะแขวง (ปัจจุบันคือ เจ้าคณะอำเภอ) เป็นองค์แรกของ อ.วัดสิงห์ ก่อนมรณภาพในปลายปี พ.ศ.2466 สิริอายุ 75 ปี พรรษาที่ 50

สำหรับ “พระปิดตาพิมพ์พุงป่อง” ที่จะกล่าวถึงนี้ นับเป็นหนึ่งในวัตถุมงคลยอดนิยมของ หลวงปู่ศุข ซึ่งสันนิษฐานว่าท่านน่าจะสร้างขึ้นในราวปี พ.ศ.2460-2463 เพื่อแจกในงานฌาปนกิจโยมมารดาเมื่อปี พ.ศ.2463 ว่ากันว่าทรงคุณเป็นเลิศทั้งเมตตามหานิยมและมหาอุดเลยทีเดียว เท่าที่พบเป็น “เนื้อผงคลุกรัก”

องค์พระมีขนาดกว้างประมาณ 1.6 ซ.ม. สูงประมาณ 1.6 ซ.ม. ลักษณะการแกะพิมพ์สันนิษฐานว่าน่าเป็นช่างท้องถิ่น จึงไม่มีความประณีตคมชัดดังเช่นช่างหลวง องค์พระขัดสมาธิราบ พระหัตถ์ยกปิดพระพักตร์เพียงคู่เดียว พระเศียรเห็นเป็นเส้นนูน พระพาหามีกล้ามตรงส่วนบน
พระชานุเป็นปมใหญ่แล้วค่อยๆ เรียวเล็กลง พระอุทรนูนใหญ่ อันเป็นที่มาของชื่อพิมพ์ นอกจากนี้ยังมีเส้นกรอบโดยรอบวาดเว้าตามสัดส่วนขององค์พระ ส่วนด้านหลังจะเป็นรอยกดพิมพ์ ซึ่งจะโค้งเป็นแบบหลังเบี้ยเล็กน้อยบ้าง เป็นรอยกดบ้าง บางองค์มีการจารอักขระแต่พบน้อยมาก
การพิจารณา พระปิดตาพิมพ์พุงป่อง นั้น กูรูผู้ชำนาญการแนะว่า อย่าเน้นในเรื่องพิมพ์ทรงเพราะไม่มีบรรทัดฐานตายตัว ให้ดูที่ “เนื้อขององค์พระ” ซึ่งจะเหมือนกับ “พระพิมพ์แจกแม่ครัว”
เนื้อต้องแห้งสมอายุ แน่นแกร่ง ผิวสีดำ ในบริเวณจุดสัมผัสจะดูเนียนมัน ประการสำคัญจะมีคราบสีน้ำตาลเกาะติดอยู่โดยทั่วไปมากบ้างน้อยบ้าง
ปัจจุบันหาดูหาเช่ายากมากเพราะผู้มีไว้ต่างหวงแหน การจะหา “พระแท้” จึงต้องระวังให้มากครับผม