“วัดเทวราชกุญชรวรวิหาร” เขตดุสิต กรุงเทพฯ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ.1850 เดิมเป็นวัดราษฎร์สร้างมาตั้งแต่สมัยอยุธยา ชาวบ้านเรียกว่า “วัดสมอแครง”
เดิมนั้นชาวบ้านอาจเรียกว่า “วัดถมอแครง” จนเพี้ยนมาเป็นสมอแครงในที่สุด ซึ่งมีความหมายว่า “หินแกร่ง”
ครั้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงรับวัดแห่งนี้เป็นพระอารามหลวง และพระราชทานนามว่า “วัดเทวราชกุญชร” โดยนำมาจากพระนามเดิมของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ากุญชร กรมพระพิทักษ์เทเวศร เพราะทรงบูรณปฏิสังขรณ์ ปัจจุบันกรมศิลปากรจดทะเบียนเป็นโบราณสถานสำคัญ
ปัจจุบัน พระพรหมวชิราทร (โสภณ โสภณจิตโต) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเทวราชกุญชร และเจ้าคณะภาค 13
ในวาระขึ้นปีใหม่ 2557 พระพรหมวชิราทรมีดำริสร้างพระกริ่ง เพื่อมอบเป็นของขวัญและสิริมงคลส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่แก่ศิษยานุศิษย์และประชาชนทั่วไป
พระกริ่งรุ่นนี้ขนานนามว่า “พระกริ่งใหญ่เทวราช” สร้างตามตำราโบราณประเพณี ซึ่งเชื่อกันว่าการสร้างพระกริ่งเป็นเครื่องป้องกันอุปสรรค แก้อาถรรพ์ แช่น้ำอธิษฐานเป็นน้ำมนต์ แก้โรคภัยไข้เจ็บ และให้ประสบความสำเร็จในชีวิต ทั้งเป็นการเสริมบุญบารมีและมีอานิสงส์ของการบูชาพระกริ่งที่ว่า ผู้ใดได้บูชาพระกริ่งด้วยความเคารพเลื่อมใสแล้ว ก็จักเจริญด้วยอายุ วรรณะ สุขะ พละ ปราศจากภัย ไม่ฝันร้าย สารพัดศัตรูหมู่มารทำร้ายไม่ได้
“พระกริ่งใหญ่เทวราช” (กริ่ง อิติ มะหันตัง เทวะราชัง นามะ) มีคำอธิษฐานว่า “อิมัง หิรัญญะสุวัณณัง กริ่ง อิติ มะหันตัง เทวะราชัง นามะ พุทธะรูปัง กัตวา อะธิฏฐามิ”
พระกริ่งใหญ่เทวราชรุ่นนี้ ใต้ฐานจารึกพระนามพระพุทธเจ้าโคตโม ด้วยอักษรขอม ซึ่งครูบาอริยชาติ อริยจิตโต พระเกจิชื่อดังแห่งวัดแสงแก้วโพธิญาณ อธิษฐานจิตพระกริ่งใหญ่เทวราชและตรวจดูต้นแบบพระกริ่งใหญ่เทวราช ซึ่งมีลักษณะงดงามและสมบูรณ์ที่สุด
อีกทั้งได้รับความเมตตาจากอาจารย์ชินพร สุขสถิตย์ ศิษย์เอกหลวงปู่ทิม อิสริโก วัดละหารไร่ มอบชนวนกระแสพระกริ่ง ชินบัญชรและแผ่นยันต์ของหลวงปู่ทิม อิสริโก หลายรุ่นที่หล่อหลอมรวมกันเป็นชนวนเก่า ถวายพระเทพคุณาภรณ์ เจ้าอาวาสวัดเทวราชกุญชร
จากนั้นประกอบพิธีเททองหล่อพระกริ่งใหญ่เทวราช เททองโบราณย้อนยุคในฤกษ์ทุกองค์ วันที่ 28 ต.ค.2556 เวลา 15.49 ที่มณฑลพิธี ภายในกำแพงแก้วพระอุโบสถวัดเทวราชกุญชร
จัดเป็นพระกริ่งยอดนิยมอีกรุ่นหนึ่ง
