คอลัมน์ เจ๊าะแจ๊ะวิทยาศาสตร์
จอห์น อาร์. บาล์มส์ จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ศึกษา ผลกระทบของมลพิษทางอากาศ กับการเปลี่ยนแปลงของกรดดีออกซีไรโบนิวคลีอิก หรือดีเอ็นเอ สารพันธุกรรมที่มีหน้าที่จัดเก็บข้อมูลทางพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิตในรูปของโครโมโซมในนิวเคลียสที่อยู่ในเซลล์ต่างๆ จากการตรวจร่างกายของเด็กๆ ตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาจนถึงมัธยมศึกษา จำนวน 14 คนที่อาศัยอยู่ในเมืองเฟรสโน รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเป็นเมืองที่มีมลพิษทางอากาศมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของประเทศ จากนั้นนำไปเปรียบเทียบกับเด็กรุ่นเดียวกันที่อาศัยอยู่ในเขตมลพิษน้อย
ปรากฏว่า เด็กๆ ในพื้นที่มลพิษหนาแน่น และได้รับ “โพลิไซคลิก แอโรแมติก ไฮโดรคาร์บอน” เกิดจากกระบวนการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์ของสารอินทรีย์ เช่น ควันจากท่อไอเสียรถยนต์ และควันบุหรี่ มีแนวโน้มว่า “เทโลเมียร์” ซึ่งอยู่ส่วนปลายสุดของโครโมโซมที่ห่อหุ้มปกป้องยีนไม่ให้เสียหายจากการแบ่งตัว จะหดสั้นลงกว่าปกติ เมื่อเทโลเมียร์ลดลง เวลาเซลล์แบ่งตัว ยีนจะค่อยๆ หลุดลุ่ยเสียหาย ยิ่งนานก็ยิ่ง เสียหายกลายเป็นเซลล์เสื่อม และเป็นตัวเร่งให้เกิดกระบวนการชราภาพทั้งที่ยังเป็น เด็ก กระทบต่อการพัฒนาอวัยวะและระบบต่างๆ รวมถึงระบบสมอง ไม่มีประสิทธิภาพนั่นเอง
