คอลัมน์ เจ๊าะแจ๊ะวิทยาศาสตร์
ดร.แมตธิว ทิมมิส จากมหาวิทยาลัยอิงแลนด์ รัสกิน ประเทศอังกฤษ ทดสอบแบ่งกลุ่มนักเรียนนักศึกษาออกเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มแรกได้รับมอบหมายให้พิมพ์ข้อความเท็กซ์เมสเสจบนโทรศัพท์มือถือระหว่างเดินจากจุดเริ่มต้นไปยังปลายทางที่กำหนด กลุ่มสองอ่านข้อความบนมือถือขณะเดิน กลุ่มสามพูดคุยโทรศัพท์ขณะเดิน และกลุ่มสุดท้ายเดินเฉยๆ ไม่ใช้สมาร์ตโฟนจนถึงปลายทาง จากนั้นวิเคราะห์พฤติกรรมการเดินของนักเรียนผู้ร่วมวิจัยจากการสังเกตลักษณะท่าทาง และระบบการตรวจจับดวงตาหรืออาย-แทร็กกิง ที่ติดตั้งขณะทดลอง
พบว่ากลุ่มที่พิมพ์ข้อความระหว่างเดิน เคลื่อนไหวร่างกายช้ากว่ากลุ่มที่ไม่ได้ใช้โทรศัพท์ มากถึงร้อยละ 118 และช้ากว่ากลุ่มคุยโทรศัพท์ที่ร้อยละ 19 นอกจากนี้ร้อยละ 38 ของกลุ่มพิมพ์ข้อความยังมีช่องว่างการก้าวขาที่แคบลง ศีรษะเอียงต่ำกว่ากลุ่มไม่ใช้มือถือที่ร้อยละ 46 และต่ำกว่ากลุ่มอ่านโทรศัพท์ ร้อยละ 45 ด้าน
ผู้เชี่ยวชาญแสดงความเป็นห่วงถึงการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของคนรุ่นใหม่ เนื่องจากมีลักษณะการก้าวเดินที่ไม่เป็นธรรมชาติเหมือนทั้งผีดิบซอมบี้ และผู้สูงวัยอายุ 80 ปี ทั้งๆ ที่ยังเป็นวัยรุ่น คือ เดินช้ามากเพราะมัวแต่สนใจมือถือ ทั้งยังก้มหน้าเกือบตลอดเวลาจนเสี่ยงมีปัญหากระดูกคอเสื่อม กระดูกสันหลังผิดรูป
