เหรียญแรกของไทย – โอลิมปิกเกมส์ 4 ปีมีครั้ง แม้ครั้งนี้จำต้องเผชิญอุปสรรค ด้วยวิกฤตโรคร้ายโควิดดังที่ทราบกัน แต่ในที่สุดญี่ปุ่นก็ยังจะได้เป็นเจ้าภาพจัดตามเดิม ย้อนไปในอดีตเหรียญรางวัล จากมหกรรมกีฬารายการนี้เป็นเรื่องยากเย็นแสนเข็ญ กว่าคนไทยจะได้ชื่นชม “เหรียญแรก” โอลิมปิก ก็ด้วยฝีมือของชายที่ชื่อ “พเยาว์ พูลธรัตน์”
แรกเริ่มสมัยก่อน พเยาว์ หรือ “เจ้าจ้อน” เด็กอำเภอบางสะพาน ประจวบคีรีขันธ์ เริ่มขึ้นสังเวียนในชื่อ “เพชร พเยาว์ ศิษย์ครูทัศน์” เป็นศิษย์ของออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ต่อยประจำในศึกจ้าวตะวันออกของโปรโมเตอร์ นภา นาคปฐม ดูไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่ในเชิงมวยไทย
ช่วยปลายๆ ถึงขั้นถูกเตะจนแขนหัก (จากคำยืนยันของพะเนียง พูลธรัตน์ น้องชายแท้ๆ และ อ.สุรัตน์ เสียงหล่อ) ก่อนเจ้าตัวจะถูกจับมา สลับชกมวยสากลสมัครเล่นที่ดูจะเบากว่ามวยไทยอาชีพที่เน้น ลำหักลำโค่น แถมกลับส่อแววเอาดีถึงขั้นติดทีมชาติ ไปคว้าเหรียญเงินมวยเสื้อกล้ามชิงแชมป์เอเชีย ปี 1975 ในรุ่นฟลายเวต
และต่อมาเพียงปีเดียวก็กลายเป็น “ม้ามืด” ติดทีมชาติรุ่นไลต์ฟลายเวต ไปทำศึกโอลิมปิกเกมส์ 1976 ที่ มอนทรีออล แคนาดา คว้าเหรียญ “ทองแดง” เป็นเหรียญแรกสร้างประวัติศาสตร์ ให้แก่ประเทศไทย
ภาพ olympicthai.org
แต่จากคำบอกเล่าของฮีโร่รุ่นน้อง ทวี อัมพรมหา (ขาวผ่อง สิทธิชูชัย) เหรียญเงินโอลิมปิก 1984 ฟื้นความทรงจำว่า “สมัยพี่จ้อนกลับเมืองไทย ได้เงินรางวัลอัดฉีดเพียงแค่ 3 หมื่นบาทเท่านั้น เทียบกับสมัยผมยังได้ 1 ล้านกว่าบาท ยุคของพี่เขา ถือว่าได้กล่องมากกว่าได้เงิน ซึ่งเทียบไม่ได้กับฮีโร่ยุคสมัยนี้ ที่เปรียบได้กับถูกหวยรางวัลที่หนึ่งเลยก็ว่าได้”
ย้อนไปเมื่อ 45 ปีที่แล้ว ความสำเร็จของนักชกสมัครเล่น วัยเพียง 19 ปี อย่างพเยาว์ ถือว่าหักปากกาเซียนทุกสำนัก แฟนๆ ชาวไทยติดตามการชกถ่ายทอดสด ก็ด้วยเสียงพากษ์ทางวิทยุ จากกรมประชาสัมพันธ์เท่านั้น เนื่องจากกิจการโทรทัศน์ในบ้านเรา ยุคขาว-ดำ ยังคงเป็นเรื่องใหม่ การติดต่อซื้อลิขสิทธิ์ถ่ายทอดสดทางทีวีจึงมีอุปสรรคไม่เป็นที่แพร่หลายดังในปัจจุบัน
แต่มนต์ขลัง และผลงานของอดีตฮีโร่ประวัติศาสตร์ผู้ล่วงลับย่อมถือว่ามีคุณอเนกอนันต์แก่ประเทศชาติ อย่างแท้จริง
+++++
อ่านข่าวที่เกี่ยวข้อง :
