โล่ – โล่เป็นอุปกรณ์ในการป้องกันร่างกายที่ใช้คู่กับดาบ เป็นทั้งการรุกและการรับ
ดาบจะถืออยู่ในมือขวา หมายถึง วิธีการดำเนินการ
ส่วนโล่ หรือเครื่องป้องกันจะอยู่ในมือซ้าย หมายถึง ความฉลาด (WISDOM)
ข้อมูลจาก The handbook of Tibetan Buddhist Symbols โดย Robert Beer ศิลป์ของโล่ทิเบตจะอยู่ในรูปแบบทรงกลมเหมือนดอกบัวบานที่มีกลีบ 8 กลีบ หรือคุมล้อที่มีกงหรือซี่ 8 เส้น
ส่วนเทพของนิกายวัชรยานเป็นโล่ที่ทำด้วยเหล็กสีบรอนซ์ ทองคำ แล้วระบายเป็นลวดลาย เป็นลายไม้ถัก เป็นหนังเสือ
สัญลักษณ์ของโล่ที่เป็นหนังสัตว์ รู้จักกันในนามของกรรม (KARMA)
การจับคู่กันของดาบและโล่ เป็นอาวุธเทพแห่งนิกาย วัชรยาน ได้แก่ วัชระไพราวะ กาลจักรา วัชรเวท และกาน ปาติแดง โล่เป็นสัญลักษณ์ของการปกป้อง โล่ของวัชระ ไพราวะ เป็นสัญลักษณ์ของการปกป้องพระพุทธเจ้าจากมารผจญที่นำไปสู่ความรู้แจ้ง โล่ของกาลจักราเป็นตัวแทนของผิว ของร่างกาย
ส่วนดาบคือองค์ประกอบส่วนหนึ่งของธาตุลม
ชวพงศ์ ชำนิประศาสน์
