ภาพฟ้อง ประจาน

ชาวบ้าน เข้าแถว ยาวเหยียด

รอรับ เงินบริจาค

คอลัมน์ วิเคราะห์การเมือง

ภาพฟ้อง ประจาน ชาวบ้าน เข้าแถว ยาวเหยียด รอรับ เงิน บริจาค – ยิ่งวัน ภาพที่ชาวบ้านเข้าแถวยาวเหยียดรอรับเงิน ยิ่งเป็นเหมือนกับการฟ้อง

โดยพื้นฐานอย่างที่สุด คือ เป็นภาพฟ้องให้ประจักษ์ถึงความเดือดร้อน ความขาดแคลนที่แพร่กระจายออกไปอย่างกว้างขวาง

แพร่กระจายในแบบ “ทุกหย่อมย่าน”

ไม่เพียงแต่จะเห็นได้จากบนถนนเพชรเกษม ย่านบางแค ย่านดอนเมือง หากแม้กระทั่งในเชียงใหม่ ในนครราชสีมา ทั้งภาพ ทั้งเสียง

ฟ้องให้เห็นผลสะเทือนจากมาตรการเข้มของรัฐบาล

มาตรการเข้มในเรื่อง “ไวรัส” แต่หละหลวมในเรื่องของการช่วยเหลือ เยียวยา

แท้จริงแล้ว เมื่อจะประกาศและบังคับใช้พ.ร.บ. การบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน ด้วยมาตรการเข้มหลายอย่าง ก็จำเป็นต้องมีการวางแผน

เป็นการวางแผนว่าจะช่วยเหลือชาวบ้านอย่างไร

แต่เมื่อปรากฏผ่านโครงการ “เราไม่ทิ้งกัน” ก็เริ่มสัมผัสได้ในความไม่พร้อม ความไม่แน่นอน เปลี่ยนกลับไปกลับมา กลายเป็นการละทิ้งประชาชน

ภาพจึงฟ้องออกมาเป็นการเข้าแถวยาวเหยียดบนท้องถนน

พลันที่ภาพชาวบ้านเข้าแถวรอรับของบริจาค ท่าทีจากรัฐบาลเป็นอย่างไร

สังคมได้สัมผัสถึงความหงุดหงิด ความไม่พอใจ อันดังออกมาจากทำเนียบรัฐบาล อันดังออกมาจากพรรคพลังประชารัฐ

เป็นความหงุดหงิด เป็นความพยายามจะสกัด ขัดขวาง

เห็นได้จากการออกมาขู่ เห็นได้จากการสั่งการให้ต้องแจ้งรายละเอียดและกำหนดพื้นที่กล่าวเฉพาะในกทม.ก็มีมากกว่า 70 แห่งที่เพิ่มความเข้ม ควบคุม

สร้างความยุ่งยาก ก่อความเอือมระอา

ในที่สุดแล้ว ภาพการเข้าแถวของประชาชน คือภาพฟ้อง ภาพประจาน

ประจานให้เห็นความล้มเหลวจากมาตรการที่ ไม่รัดกุมของรัฐบาล ฟ้องให้เห็นความผิดหวังของประชาชนที่มีต่อมาตรการของรัฐบาล

ท่าทีของรัฐบาลในการช่วยเหลือและเยียวยาจึงมีความสำคัญ