คอลัมน์ วิเคราะห์การเมือง
จากที่เคยมี “ระบอบทักษิณ” แล้วเหตุใดจึง ไม่อาจมี “ระบอบประยุทธ์”
นี่มิได้เป็นคำถามถึงบรรดา ส.ส.พรรคพลังประชารัฐโดยตรง หากแต่คำถามว่าด้วย “ระบอบทักษิณ” สัมพันธ์อย่างแนบแน่นอยู่กับ ส.ส.พรรคประชาธิปัตย์
นับแต่ นายทักษิณ ชินวัตร ปรากฏพร้อมกับพรรคไทยรักไทย
หากพรรคไทยรักไทยไม่ประสบชัยชนะอย่างงดงามในการเลือกตั้งเมื่อเดือนมกราคม 2544 กระทั่ง นายทักษิณ ชินวัตร ได้ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี
คำว่า “ระบอบทักษิณ” คงไม่ปรากฏจากพรรคประชาธิปัตย์
แท้จริงแล้ว การดำรงอยู่ของ “ระบอบประยุทธ์” มีพื้นฐานจาก “ระบอบทักษิณ”
เพราะหากไม่มีการเคลื่อนไหวเพื่อต้าน “ระบอบทักษิณ” รัฐประหารไม่ว่าเมื่อเดือนกันยายน 2549 ไม่ว่าเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 คงไม่เกิดขึ้น
เพราะเป้าหมายอยู่ที่การโค่น “ระบอบทักษิณ”
เพราะว่ารัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 เกิดขึ้นจากความเห็นที่ว่ารัฐประหารเมื่อเดือนกันยายน 2549 เป็นรัฐประหาร “เสียของ” จำเป็นต้องทำซ้ำ
แล้วสถาปนา “ระบอบประยุทธ์” เข้ามาแทนที่
การเกิดขึ้นของ “ระบอบประยุทธ์” จึงดำรงอยู่บนฐานแห่ง “รัฐประหาร”
เป็นความจัดเจนจากรัฐประหาร “เสียของ” เมื่อเดือนกันยายน 2549 เป็นรัฐประหารที่ไม่ต้องการให้เสียของในเดือนพฤษภาคม 2557
แล้วทะยานขึ้นเป็น “นายกรัฐมนตรี” เสียเอง
กลไกที่สำคัญเป็นอย่างมากนอกจาก “อำนาจ” อันได้มาจากการรัฐประหารแล้ว ยังเป็นการยกร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมาเป็นเครื่องมือในการสืบทอดอำนาจ
รัฐธรรมนูญ 2560 คือเครื่องมือของ “ระบอบประยุทธ์”
มิได้มีแต่พรรคการเมืองเท่านั้นที่จ้องมอง “ระบอบประยุทธ์”
หากแต่ที่ไม่ควรมองข้ามอย่างเด็ดขาดคือบทสรุปของนักเรียน นิสิตนักศึกษาที่เผยแสดงเมื่อเดือนกรกฎาคม 2563 แล้วสามัคคีเป็นขบวนการประชาชน
เพื่อวิพากษ์และจัดการกับ “ระบอบทักษิณ”
