ยิ่งเห็นการเคลื่อนไหวของพรรคเพื่อไทยยิ่งทำให้ต้องสนใจ น.ต.ศิธา ทิวารี มากขึ้น
แท้จริงแล้ว การออกโรงเสนอในประเด็นว่าด้วย MOU ก้าวที่ก้าวหน้าของ น.ต.ศิธา ทิวารี มีพื้นฐานมาจาก “ปม” อะไรในทางการเมือง
เป็นเรื่องระหว่าง “ไทยสร้างไทย” กับ “เพื่อไทย”
ความเป็นจริงหนึ่งซึ่งต้องยอมรับก็คือ ไม่มีพรรคการเมืองใดที่จะรู้จักพรรคเพื่อไทยได้อย่างลึกซึ้งและตรึงตราอย่างเป็นพิเศษเท่ากับพรรคไทยสร้างไทย
ไม่ว่ามองผ่าน “คุณหญิง” ไม่ว่ามองผ่าน “เสืออากาศ”
ปัจจัยอะไรทำให้ น.ต.ศิธา ทิวารี จำเป็นต้องเล่นบทเสนอ MOU ก้าวที่ก้าวหน้า
ความหมายโดยพื้นฐานก็คือ การลงนามร่วมผ่าน MOU เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ยังไม่เพียงพอ จำเป็นต้องมีข้อตกลงร่วมมากกว่านั้น
เหมือนจะถาม 8 พรรค แต่เน้น “เพื่อไทย”
ยิ่งพรรคเพื่อไทยมี “ปฏิกิริยา” ออกมาอย่างฉับพลัน อาจทำเงียบๆ ในเบื้องต้นแต่ในที่สุดก็รั้งไม่หยุด ฉุดไม่อยู่ในวันต่อมา ก็ยิ่งเห็นได้ชัด
ความระแวงของ “เสืออากาศ” น่าจะมี “มูล”
สังคมการเมืองภายใน 8 พรรคไม่จำเป็นต้องรอการพิสูจน์ทราบอย่างยาวนานนัก
เพราะต่อจากนั้นไม่กี่วัน “ความนัย” อันซ่อนฝังอยู่อย่างลึกเร้นของพรรคเพื่อไทยก็สำแดงออกผ่านความต้องการตำแหน่ง “ประธานสภา”
เริ่มจาก นายอดิศร เพียงเกษ และ นายอนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด
แต่ในที่สุด นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว ก็ออกโรงในฐานะหัวหน้าพรรค ประสานเข้ากับ นายประเสริฐ จันทรรวงทอง ในบทเลขาธิการพรรค
บางคนถึงกับเสนอให้มี “ฟรีโหวต” ในตำแหน่ง “ประธานสภา”
เมื่อมองไปยังขบวนแถวของพรรคเพื่อไทยทุกอย่างก็ “ยิ้มเห็นแก้ม แย้มเห็นไรฟัน”
ไม่เพียงแต่ น.ต.ศิธา ทิวารี จะหัวร่อร่วนด้วยเสียงอันดัง หากบรรดาเด็กๆ ที่ถูกสบประมาทดูแคลนในพรรคก้าวไกลก็อ่านทะลุ
ทำไม MOU ก้าวที่ก้าวหน้าจึงมีความจำเป็น
