ไม่ว่าเสียงใน “คลิปลับ” จะเป็นของ พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล จริงหรือไม่
เพราะได้รับการปฏิเสธจาก “เจ้าตัว”แล้วว่า “ไม่จริง”
กระนั้น ความรู้สึก “ร่วม” อย่างหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็น “กองเชียร์” ไม่ว่าจะเป็นกอง”ไม่เชียร์”ก็คือ
อยากรู้ว่า “หลุด” ออกมาได้อย่างไร
แม้กระทั่ง พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล ซึ่ง “คลิปลับ”ระบุว่าเป็นเสียงของท่านก็อยากรู้
และเรียกร้องให้ “บช.ภ.1″ตรวจสอบเรื่องนี้
เป็นข้อเรียกร้องของ พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล ในฐานะเป็นรองผบ.ตร.
ย่อมต้องเรียกร้องไปยัง “บช.ภ.1″เป็นด้านหลัก
แม้ว่าในความเป็นจริง “คลิปลับ” นี้น่าจะหลุดมาจากการประชุมทั้งที่ “บช.ภ.1″และ”ดีเอสไอ”ในระนาบและความเป็นได้อันใกล้เคียงกัน
คำถามก็คือ “คลิปลับ”นี้”หลุด”มาได้อย่างไร
ต้องยอมรับว่าการประชุมที่สำคัญมาจาก 2 วันที่สำคัญเพื่อวางแผนและลงมือปฏิบัติการ
1 การประชุมวันที่ 9 ธันวาคม ที่”บช.ภ.1″
และ 1 การประชุมวันที่ 12 ธันวาคม ที่กรมสอบสวนคดีพิเศษ หรือ “ดีเอสไอ”
เป็นการประชุม”ร่วม”
1 มีคนของดีเอสไอ 2 มีคนของตำรวจ 3 มีคนของอัยการ 4 มีคนจากทหาร 5 มีคนจากหน่วยราชการที่เกี่ยวข้อง ซึ่งความหมายก็คือพลเรือน
เห็นหรือไม่ว่าเป็นการประชุมขนาด”ใหญ่”
เมื่อเป็นการประชุมขนาดใหญ่ โอกาสที่จะเกิดการรั่วไหลย่อมมีสูงเป็นอย่างยิ่ง
ที่สำคัญก็คือ อยู่ในพื้นที่ “ปทุมธานี”
พื้นที่จังหวัดปทุมธานีคือพื้นที่ที่”วัดพระธรรมกาย”ดำรงอยู่ และเติบใหญ่ ขยายตัวเป็นลำดับ
เติบใหญ่ในด้าน “พื้นที่”
นั่นก็คือ จากพื้นที่เล็กๆในเบื้องต้นขยายและกลายเป็นพื้นที่จำนวนไม่ต่ำกว่า 2,000 ไร่
เติบใหญ่ในด้าน “ความเชื่อมั่น ศรัทธา”
เป็นความสัมพันธ์อันดีระหว่าง “วัดพระธรรมกาย” กับบริเวณโดยรอบ
สถานการณ์เมื่อเดือนมิถุนายน แสดงแจ้งชัด
ยิ่งกว่านั้น บรรดากัลยาณมิตรของวัดพระธรรมกายก็มีอยู่อย่างกว้างขวาง ใหญ่โต รวมถึงบรรดา”ข้าราชการ”ทั้งในระดับ จังหวัด ระดับภาค หรือแม้กระทั่งใน”ส่วนกลาง”
ในที่ประชุม”ขนาดใหญ่”เช่นนี้โอกาสที่จะหลุดและเล็ดลอดออกมาจึงมีความเป็นไปได้สูง
ตรงนี้คือ ช่องว่าง รอยโหว่ ที่ดำรงอยู่
