คอลัมน์ บทบรรณาธิการ : ช็อปช่วยชาติ

คอลัมน์ บทบรรณาธิการ

มาตรการช็อปช่วยชาติของรัฐเริ่มขึ้นแล้ว ในช่วงเวลานี้ไปจนถึงวันที่ 31 ธ.ค. รวม 18 วัน ด้วยความหวังว่าจะกระตุ้นเศรษฐกิจ ในช่วงส่งท้ายปี 2559

ทั้งในส่วนของการจับจ่ายซื้อสินค้าต่างๆ และส่งเสริมการท่องเที่ยว

ผู้ใช้จ่ายสินค้าและบริการที่รัฐกำหนดไว้ จะได้ลดหย่อนภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาไม่เกินคนละ 15,000 บาท หากต้องไม่ลืมขอใบกำกับภาษีเต็มรูปแบบตามมาตรา 86/4 แห่งประมวลรัษฎากร ขอจากผู้ค้าที่จดทะเบียนการค้า และเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลและภาษีการค้าอย่างถูกต้อง

มาตรการและเงื่อนไขต่างๆ นี้จึงถูกมองว่าแม้มีเป้าหมายดี แต่ยังมีประโยชน์จำกัด อยู่ในกลุ่มผู้ที่มีเกณฑ์เสียภาษี

กระทรวงการคลังคาดการณ์ว่าแม้มาตรการดังกล่าวนี้จะทำให้สูญเสียรายได้จากภาษีประมาณ 3,200 ล้านบาท แต่จะเกิดเงินหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจไม่ต่ำกว่า 20,000 ล้านบาท

หลังจากประเมินผลในมาตรการเดียวกันนี้เมื่อปีก่อนที่มีผู้เข้าใช้สิทธิ์ตามมาตรการนี้ประมาณ 1 ล้านคน ก่อให้เกิดเม็ดเงินหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจได้ประมาณ 10,000 ล้านบาท

หากครั้งนี้ทำให้เงินสะพัดได้ 20,000 ล้านบาท จะคิดเป็นประมาณ 0.2% ของจีดีพี

อีกทั้งยังส่งผลต่อการผลิตและการจ้างงานต่อเนื่องไปถึงต้นปี 2560 จึงถือเป็นการ ส่งผลดีต่อเศรษฐกิจของประเทศโดยรวม

อย่างไรก็ตามในสิ่งที่ผู้คนจำนวนมากห่วงใยคือกลุ่มผู้มีรายได้น้อย แม้ว่ารัฐ จะแจกเงินช่วยคนจนในอีกมาตรการหนึ่ง ซึ่งประเมินว่ามีผู้ลงทะเบียนขอรับเงินราว 5.4 ล้านคน และแจกรายละ 1,500-3,000 บาท แต่ยังไม่แน่ชัดว่าจะเชื่อมโยงมาตรการทั้งสองนี้ถึงกันได้หรือไม่

เนื่องจากผู้มีรายได้น้อยหลายรายมีภาระ ที่ต้องชำระหนี้ในสัดส่วนสูง อีกทั้งไม่ได้อยู่ในกลุ่มผู้ที่มีเกณฑ์เสียภาษี จึงไม่มีโอกาสจะมาช็อปช่วยชาติได้

แน่นอนว่ารัฐต้องมีความหวังดีและมุ่งหมายให้ตัวเลขทางเศรษฐกิจแสดงออกมาดี แต่การรับรู้สภาพความเป็นจริงในเรื่อง ปากท้องเพื่อหามาตรการแก้ไขหรือกระตุ้นเศรษฐกิจในระยะยาวนั้นต้องอาศัยระบบการเมืองที่เชื่อมโยงกับประชาชน