คอลัมน์ บทบรรณาธิการ
การทำงานของสมาชิกสภานิติบัญญัติที่ ลงมติเห็นชอบร่างพ.ร.บ.ว่าด้วยการ กระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ทั้งฉบับ ด้วยคะแนน 168 ต่อ 0 งดออกเสียง 5 เสียง เพื่อประกาศใช้เป็นกฎหมายต่อไปนั้นก่อให้เกิดข้อถกเถียงถึงผลกระทบของกฎหมายในอนาคต
ทั้งในด้านความมั่นคง การเมือง เศรษฐกิจ ไปจนถึงการต่างประเทศ
ผู้คัดค้านอาจกังวลในเรื่องสิทธิเสรีภาพ สิทธิความเป็นส่วนตัวและการดำเนินธุรกิจ ส่วน ผู้สนับสนุนอธิบายถึงความจำเป็นในด้านความมั่นคง
สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนครั้งนี้ไม่เพียงเกี่ยวข้องกับตัวกฎหมายและผลกระทบเท่านั้น แต่ยังสะท้อนถึงประชาธิปไตยโดยรวม
การมีสภานิติบัญญัติที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งนั้นทำให้การเป็นที่ยอมรับของไทยในโลกสากลเป็นไปได้ยากยิ่ง
กระบวนการออกกฎหมายฉบับนี้เป็นสิ่งที่บ่งบอกได้ดีที่สุด
ก่อนการลงมติของ สนช.มีผู้ร่วมลงชื่อกว่า 3 แสนรายที่คัดค้านกฎหมายฉบับนี้ แต่ดูเหมือนว่าการแสดงออกดังกล่าวไม่ได้รับความสนใจ และไม่อาจทัดทานด้วยเหตุผลที่มีมากมายได้
ผู้เสนอกฎหมายและ สนช.ยังคงตกลงกันภายในกลุ่มด้วยเหตุผลว่าเลือกในสิ่งที่ดีที่สุดแล้วเพื่อความสงบเรียบร้อย
แต่ดีที่สุดแล้ว ไม่ได้หมายความว่าเป็นความเห็นชอบจากประชาชนส่วนใหญ่
กรณีนี้เมื่อเทียบกับการมีสภาผู้แทนราษฎรแล้วจึงเห็นความแตกต่างได้ชัดเจน
เมื่อครั้งที่พรรคการเมืองใหญ่ดึงดันผ่านร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมฉบับที่เรียกว่าสุดซอย ทั้งที่มีประชาชนหลายกลุ่มไม่เห็นด้วยและแสดงออกถึงการต่อต้านในหลายรูปแบบ สุดท้ายแล้วพรรคการเมืองร่วมรัฐบาลก็ต้องยอมถอยไปตามกระบวนการของรัฐสภา โดยให้วุฒิสภาลงมติเป็นเอกฉันท์ไม่เห็นชอบร่างพ.ร.บ.ในที่สุด
แสดงให้เห็นว่าเสียงของประชาชนสำคัญมากในระบบรัฐสภาที่มาจากการเลือกตั้ง
และสมาชิกสภาและพรรคการเมืองต้องรับผิดชอบในสิ่งที่จะตามมาจากการบังคับใช้กฎหมาย
