สถานการณ์ “เว็บไซต์” ของกระทรวงกลาโหม “ล่ม” ปรากฏขึ้นใน สถานการณ์ “ปิดล้อม” วัดพระธรรมกาย
เป็นเรื่องในทาง “การเมือง”
เป็นเรื่องที่ “รัฐบาล” ต้องประสบ และจำเป็นต้อง “บริหารจัดการ”อย่างมิอาจหลีกเลี่ยงได้
“การเมือง” จากการประจันหน้า 2 แห่งนี้ “แตกต่าง”
เรื่องที่วัดพระธรรมกายเป็นการเมืองเนื่องแต่การศาสนา สัมพันธ์กับพระ สัมพันธ์กับวัด
อยู่ในความรับผิดของของ”ดีเอสไอ”และ”ตำรวจ”
มาตรการต่างๆอันออกมาจาก”ดีเอสไอ”และ”ตำรวจ”ปรากฏเด่นชัด รับรู้ได้
อย่างเช่นการดำเนินคดีกว่า 150 คดี
อย่างเช่นการตั้งด่านโดยรอบวัดพระธรรมกาย 7 จุด อย่างเช่นการติดคำสั่งยึดทรัพย์ในทางอาญาต่อ”กำแพงวัด”
ขณะที่ “การเมือง” เรื่อง”คอมพิวเตอร์”แปลกออกไป
มีเสียงสำทับจากบรรดา”โฆษก”ทั้งหลาย ไม่ว่าจะจากทำเนียบรัฐบาล ไม่ว่าจะจากกระทรวงกลาโหม ไม่ว่าจะจากคสช.
ทั้งเป็น “การเตือน” ทั้งเป็น “การขอร้อง”
เป็นการเตือนไปยังกระบวนการในการ HACK ของเหล่า HACKER
ทั้งอยู่ใน”ประเทศ” และ”ต่างประเทศ”
แต่ว่าบรรดา HACKER เหล่านั้นวางกำลังของตนอยู่ตรงไหน ไม่มีใครรู้
เชื่อว่า ศซบ.ทบ.ของ พล.ต.ฤทธี อินทราวุธ ก็ตอบไม่ได้
เชื่อว่ายิ่ง พล.ท.สรรเสริญ แก้วกำเนิด ยิ่ง พล.ต.คงชีพ ตันตระ วณิชย์ ยิ่งอยู่ในความงุนงง
จึงจำเป็นต้อง “เตือน” จึงจำเป็นต้อง “ขอร้อง”
ศึกที่รัฐบาลและคสช.กำลังกระทำต่อ “วัดพระธรรมกาย” จึงต่างไปจากศึกที่รัฐบาลและคสช.กำลังกระทำต่อ HACKER
ศึกวัดพระธรรมกาย “รู้”
เป้าหมายคือ วัดพระธรรมกาย เป้าหมายคือ พระเทพญาณมหามุนี
เพียงแต่ยังเข้าไปไม่ได้ เพียงแต่ยังจับตัวไม่ได้
มองไปยังศึกที่กำลังเผชิญอยู่กับบรรดา HACKER ทั้งหลายจึงแตกต่างอย่างขาวกับดำ ฟ้ากับเหว
เพราะว่าอยู่ในวังวนแห่งความ “ไม่รู้”
เสียง “เตือน” และเสียง “ขอร้อง” จึงล่องลอยไปในความว่างเปล่า
เหมือนกับกำลังทำสงครามกับ “ผี”
รับรู้เพียงแต่ว่ามีการป่วนเกิดขึ้นไม่ว่าที่ทำเนียบรัฐบาล ไม่ว่าที่สภาความมั่นคง ไม่ว่าที่กระทรวงกลาโหม ไม่ว่าที่กระทรวงดิจิตัล
เป็นการรบกันในโลก”ออนไลน์” ไร้”พรมแดน”
เป็นการข้ามจากพรมแดน”ศาสนา” พรมแดน”การเมือง”ไป
