ไม่ว่าจะมองจากทางด้าน “ดีเอสไอ+ตำรวจ” ไม่ว่าจะมองจากทาง ด้าน “ธรรมกาย”
ยิ่งผ่านไปนานวัน “คดีความ”ยิ่ง “ซับซ้อน”
เพราะในเดือนพฤษภาคมอาจมีเพียง 3 คดีอันนำไปสู่ 3 หมายจับ
แต่มาถึง ณ วันนี้ทะลุเป้า 100 คดี
จึงไม่เพียงแต่คดีจะแวดล้อมอยู่โดยรอบ พระเทพญาณมหามุนี หากแต่ขยายไปสู่ท่านอื่น
1 ก็คือ พระสุธรรมญาณวิเทศ(สุธรรม สุธัมโม)
และ 1 ก็คือ นายองอาจ ธรรมนิทา โฆษกคณะศิษยานุศิษย์วัดพระธรรมกาย
ขยายกลายเป็น 3 เท่ากับ “หมายจับ”
ลำพัง พระเทพญาณมหามุนี ก็หนักหนาสาหัสอยู่แล้ว จากเดือนมิถุนายน มาถึงเดือนธันวาคม ยังจับไม่ได้
ยังตามมาอีก 1 พระ 1 ฆราวาส
นี่คือ “โจทย์” ในทางคดีความที่ “ตำรวจ”และ”ดีเอสไอ”จักต้องนำไปขบคิด
แทนที่จะเป็น “เรื่องสั้น” กลับเป็น “เรื่องยาว”
ยุทธวิธีของ”วัดพระธรรมกาย”แสดงออกอย่างเด่นชัดมาแล้วตั้งแต่ พระเทพญาณมหามุนี
นั่นก็คือ ไม่ยอม”มอบตัว”
นั่นก็คือ เป็นการ “ดื้อแพ่ง” อันเท่ากับไม่ยอมรับต่อ “หมายจับ”
ความหมาย หมายความว่า แข็งขืนต่อ “กฎหมาย”
ขณะที่ “หมายค้น” ออกมาแล้วทั้งเมื่อเดือนมิถุนายนและในเดือนธันวาคม สด-สด ร้อน-ร้อน เพื่อหาหนทางให้บรรลุตาม”หมายจับ”
แต่ก็ “ล้มเหลว” ไม่สามารถทำอะไรได้
พระเทพญาณมหามุนี ไม่ยอมให้จับ พระสุธรรมญาณวิเทศ ก็ทำท่าจะก้าวไปตาม “พระอาจารย์”
ขณะที่ นายองอาจ ธรรมนิทา หายจ้อย
ท่าทีอันออกมาจาก “วัดพระธรรมกาย” จึงเท่ากับเป็นการเสนอคำถามไปยัง “ดีเอสไอ” กับ “ตำรวจ”
ถามว่า บาทก้าวต่อไปจะทำอย่างไร
การขยาย “คดี” โดยสำนักงานตำรวจแห่งชาติ จาก 3 เป็น 100 กว่าคดีอาจมากด้วยสีสัน
ทำให้ พระเทพญาณมหามุนี อยู่ในสภาพเป็น “ผู้ร้าย”
แต่ก็ต้องยอมรับว่า ในที่สุดกว่า 100 คดีก็วนกลับไปยัง 3 คดีแรกอยู่นั่นเอง
นั่นก็คือ นำไปสู่”หมายจับ” และนำไปสู่”หมายค้น”
รูปแห่งการแสดงออกเด่นชัดว่า เส้นทางของ นายองอาจ ธรรมนิทา เส้นทางของ พระสุธรรมญาณวิเทศ ก็ไปในรอยเดียวกัน กับ พระเทพญาณมหามุนี
จุดเทียน เวียนวน อยู่ใน”หมายค้น” อยู่ใน”หมายจับ” ใบแล้วใบเล่า
