มีความเชื่อมั่นค่อนข้างสูงว่าการขยายคดีจาก 1 เมื่อเดือนพฤษภาคม เป็นกว่า 150 ดคีในเดือนธันวาคม
คือ “จุดตาย” ของ”ธรรมกาย”
เป็นความเชื่อมั่นจากทางด้าน “ตำรวจ” โดยความเห็นชอบจากทางด้าน “ดีเอสไอ”
กระทั่ง นายไพบูลย์ นิติตะวัน ฟันธง
“เชื่อว่าอีกไม่นาน ประชาชนจะทราบข่าวการบุกเข้าจับ พระ ธัมมชโย อย่างกะทันหันจะเป็นจุดจบของอาณาจักรธรรมกาย”
เมื่อมองระดับ”อาณาจักร”
นั่นหมายถึง จุดจบของ พระเทพญาณมหามุนี นั่นหมายถึงจุดจบของ”ธรรมกาย”ในเชิง”รูปธรรม”
ทั้ง “ในประเทศ” และ “ต่างประเทศ”
หากมองจากทางด้าน “ดีเอสไอ” หากมองจากทางด้าน”ตำรวจ” ซึ่งมีกฎหมายอยู่ในมือก็น่าจะเป็นเรื่องน่าปลาบปลื้มและยินดี
ทุกอย่างก็จะได้ “ยุติ”
ภายในความเชื่อมั่นของ “ตำรวจ” ภายในความเชื่อมั่นของ “ดีเอสไอ” รวมถึงภายในความเชื่อมั่นของ นายไพบูลย์ นิติตะวัน
ก็มี “ช่องโหว่” ดำรงอยู่
ดำรงอยู่ภายใน “บรรทัดฐาน” ของการปฏิบัติตาม”กฎหมาย” อย่างเคร่งครัดและเที่ยงธรรม
ถามว่า การยึด”โบสถ์” มีความเป็นไปได้หรือไม่
ถามว่า การยึด”กำแพง” มีความเป็นไปได้หรือไม่ ในทางเป็นจริงและในทางการปฏิบัติ
ยิ่งในเรื่อง “รุกป่า” ยิ่งมากด้วยความละเอียดอ่อน
หากปฏิบัติต่อ “วัดพระธรรมกาย” อย่างเคร่งครัด ก็จะมีผลสะเทือนไปยังวัดอื่น กรณีอื่นอย่างเลี่ยงไม่พ้น
เพราะการสร้าง”โบสถ์”มิได้มี”ธรรมกาย”แห่งเดียว
เพราะการสร้าง “สำนักสงฆ์” ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติมิได้มี “ธรรมกาย”แห่งเดียว
ที่สำคัญก็คือ “ศาล” จะมี”คำพิพากษา”อย่างไร
ความเป็นจริงที่ไม่ว่า”ดีเอสไอ”ไม่ว่า”ตำรวจ”จะต้องยอมรับแม้ว่าจะด้วยความพะอืดพะอมก็ตาม
นั่นก็คือ ความเป็นจริงของ “หมายค้น”
แม้ว่าในมือของ”ดีเอสไอ”ในมือของ”ตำรวจ”จะมีทั้ง”หมายจับ”และ”หมายค้น”
แต่คำถามก็คือ “ผล” เป็นอย่างไร
จาก”หมายค้น”ในเดือนมิถุนายน มายัง”หมายค้น”ในเดือนธันวาคม ปัญหาก็ยังอยู่ที่เดิม
นั่นก็คือ ติดที่ “มวลชน”
ไม่ว่าเมื่อย่างเข้าสู่ปี 2560 ทั้ง”ตำรวจ”และ”ดีเอสไอ”จะขอ”หมายค้น”อีกกี่ครั้ง แต่ในที่สุด ก็จะย้อนกลับไปเหมือนกับเมื่อเดือนมิถุนายนและเมื่อเดือนธันวาคม
ยักตื้นติดกึก ยักลึกติดกัก เดินหน้าไม่ได้ ถอยหลังลำบาก
