บทบรรณาธิการ
การท้าทายอำนาจรัฐของกลุ่มแฮ็กเกอร์พลเมืองต่อต้าน Single Gateway ด้วยการเจาะข้อมูลทางราชการมาโพสต์เผยแพร่เป็นที่จับตา
เพราะเป็นการเผชิญระหว่างฝ่ายบริหารอำนาจอย่างเป็นระบบ กับฝ่ายมีเครือข่ายแนวร่วมผู้เชี่ยวชาญระบบคอมพิวเตอร์ที่กระจัดกระจาย
ที่สำคัญคือสองฝ่ายเห็นไม่ตรงกันอย่างยิ่ง ในเรื่องพ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ฉบับล่าสุด พ.ศ.2559
ฝ่ายหนึ่งยืนยันว่า ต้องการกำจัดขยะที่มีอยู่ทางโซเชี่ยลมีเดียออกไปเพื่อให้สังคมสงบสุขมากขึ้น
แต่อีกฝ่ายไม่ต้องการเพิ่มอำนาจให้รัฐเข้ามารุกล้ำพื้นที่เสรีภาพและการตัดสินใจส่วนบุคคล
ความคิดเห็นที่แตกต่างกันระหว่างรัฐกับกลุ่มประชาชนไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ เพราะในสังคมที่มีคนอยู่ร่วมกันจำนวนมาก ย่อมมีความคิดเห็นที่หลากหลายและมองในหลายแง่มุม
ดังนั้น ระบอบประชาธิปไตยจึงสำคัญในการหาจุดร่วมของการเห็นพ้อง ผ่านการต่อรองประนีประนอมของคนกลุ่มต่างๆ
กฎหมายเป็นมาตรการรักษาความสงบร่วมกันของคนในสังคม ได้รับการยึดถือปฏิบัติเพราะยึดหลักความเท่าเทียมและชอบธรรม อีกทั้งปรับเปลี่ยนได้เมื่อสถานการณ์ทางสังคมเปลี่ยนไป
คำชี้แจงของรัฐบาลว่า หากมีผู้ไม่เห็นด้วยกับพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฉบับนี้ ควรต้องรอให้กฎหมายประกาศใช้ก่อนแล้วจึงเสนอแก้ไข ดีกว่ามาโจมตีกันทำให้เกิดความเสียหาย
จึงไม่ตอบโจทย์ขั้นตอนของการออกกฎหมายอย่างที่ควรจะเป็น
พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ ฉบับล่าสุดนี้เป็นกฎหมายที่มาทางลัด ไม่ได้ผ่านการถกเถียงจากคนกลุ่มต่างๆ และมองสถานการณ์ให้รอบด้าน
เช่นในส่วนของผู้ประกอบการธุรกิจออนไลน์กังวลว่า กฎหมายฉบับนี้อาจเป็นเครื่องมือที่ถูกคู่แข่งกลั่นแกล้งได้ ดังที่มีตัวอย่างในต่างประเทศแล้ว
ส่วนผู้ทำธุรกิจกับบริษัทต่างประเทศก็กังวลว่า กฎหมายใหม่จะสร้างความเชื่อมั่นได้อย่างไร ว่าจะรักษาความลับและความเป็นส่วนตัวของกิจการได้
แน่นอนว่าการกระทำของกลุ่มแฮ็กเกอร์กระทบต่อความมั่นคงซึ่งต้องหาทางป้องกันและลงโทษ แต่ผู้ออกกฎหมายควรย้อนพิจารณาขั้นตอนของตนเองที่ก่อให้เกิดปัญหานี้ด้วย
