รู้สึกหรือไม่ในอาการที่ค่อยๆเงียบและซบเซาลงเป็นลำดับของข่าว อันเกี่ยวกับ “ธรรมกาย”
เป็นความเงียบของ “ดีเอสไอ”
เป็นความเงียบของ “ตำรวจ” และเป็นสภาวะสงบนิ่งของ”อัย การ”อยู่ในจุดที่ตั้ง
ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ “อึกทึก” และ”ครึกโครม”
ครึกโครมไม่เพียงแต่ในพื้นที่ “คลองหลวง” หากแต่ขยายออกไปไกลถึง “เกาะยาวน้อย”
การรุกไล่”มุกตะวัน” ดำเนินไปอย่าง”อึกทึก”
แต่แล้วทุกอย่างก็ดำเนินไปใน “ความเงียบ” ซึ่งหากสรุปตามสำนวนของ “ไทอีสาน” ก็ต้องว่า
1 มิดจีลี่ 1 มิดอิมซิม
ไม่ว่าจะเป็น พ.ต.อ.ไพสิฐ วงศ์เมือง ไม่ว่าจะเป็น พล.ต.อ.ศรี วราห์ รังสิพราหมณกุล
เหมือนกับ “เป็นใบ้”
เหตุปัจจัย 1 เป็นเพราะมติจากที่ประชุมร่วมระหว่าง 1 คสช. และ 1 รัฐบาล
เป็น “คำสั่ง” ตรงไปยัง “ผบ.ตร.”
นั่นเป็นสภาพที่สามารถเข้าใจได้ เพราะทั้ง พ.ต.อ.ไพสิฐ วงศ์ เมือง ทั้ง พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล
ล้วนออกมา “ยอมรับ” และ “ปฏิบัติ”
กระนั้น แม้”ดีเอสไอ”และ”ตำรวจ”จะอยู่ในลักษณะต้อง”ปิด ปาก” แต่การเคลื่อนไหวก็ยังดำเนินอยู่
เป็นการดำเนินไปอย่างเงียบเชียบ ทรงพลัง
สัมผัสได้จากการประชุมแล้วประชุมอีกที่ “สภ.คลองหลวง” สัมผัสได้จากการขยายปริมาณของคดีจาก 3 เป็น 158
แต่แล้วทุกอย่างก็สะดุดในลักษณะ “หยุดกึก”
เหมือนกับเหตุปัจจัย 1 มาจากบรรยากาศ”คริสต์มาส” บรรยา กาศ “ปีใหม่”
อาจเป็นเช่นนั้น แต่น่าจะมากกว่านั้น
เหตุปัจจัย 1 ซึ่งเกิดขึ้นและน่าจะครองฐานะนำในทางความคิดและ ในทางการปฏิบัติ
คือ การเปลี่ยนตัว “รัฐมนตรี”
การมาของ นายสุวพันธุ์ ตันยุวรรธนะ ทรงความหมายเป็นอย่างสูงในทางการเมือง
เพราะว่า 1 เป็นพลเรือน และ 1 เป็นนัก”การข่าว”
อย่าลืมเป็นอันขาดว่า นายสุวพันธุ์ ตันยุวรรธนะ เติบโตอยู่ในสำนักข่าวกรองแห่งชาติ
รับรู้ “ความมั่นคง” รับรู้ “การเปลี่ยนแปลง”
ยิ่งกว่านั้น ระหว่างเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรียังกำกับดูแลงานสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติหรือ”พศ.”จึงเข้าใจกระบวนการมาโดยตลอด
เข้าใจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่า พ.ต.อ.ไพสิฐ วงศ์เมือง เข้าใจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่า พล.ต.อ.ศรีวราห์ รังสิพราหมณกุล
จึงอ่านทุก”จังหวะ”เต้นของ”กระบวนการ”ได้ทะลุ
