ไม่ว่าท่าทีอันมาจาก พระพรหมเมธี ไม่ว่าท่าทีอันมาจาก พระเทพ ปฏิภาณวาที ไม่ว่าท่าทีอันมาจาก พระเมธีธรรมาจารย์
น่าศึกษา
1 เด่นชัดในความสงสัย ไม่เข้าใจว่า สนช.จะแก้ไขและเพิ่มเติม พรบ.คณะสงฆ์ พ.ศ.2505 แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ 2) พ.ศ.2535 ไปทำไม
นั่นก็คือ มองไม่เห็นว่าเป็นปัญหา
ขณะเดียวกัน 1 เมื่อที่ประชุมสนช.ผ่านรวดเดียวจากวาระ 1 ไปสู่วาระ 2 และวาระ 3 ด้วยคะแนนเสียงเป็นเอกฉันท์ 182 โดยไม่มีเสียงคัดค้านไม่เห็นด้วย
โดยใช้เวลาในการประชุมพิจารณาเพียง 1 ชั่วโมง
คำยืนยันจากพระก็คือ 1 ให้ความเคารพต่อมติของเสียงส่วนใหญ่ และ 1 ให้ความเคารพต่อกฎหมาย พร้อมจะปฏิบัติตามโดยไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ
นี่คือ ท่าทีในแบบของผู้ที่มี “ความเข้าใจ” แม้จะไม่เห็นด้วย
ความเข้าใจในที่นี้ หากสรุปตามสำนวนพระก็ต้องว่า เป็นความเข้าใจในสิ่งที่เรียกว่า
“สภาวธรรม”
นั่นก็คือ 1 หลักแห่งความเป็นเอง 1 สิ่งที่เป็นเองตามธรรมดา
ของเหตุปัจจัย
คำว่า “เหตุปัจจัย”นี่แหละ”สำคัญ”
ความน่าสนใจเป็นอย่างมากก็คือ เหตุปัจจัยทั้งหมดมิได้มา
จาก “คณะสงฆ์” มิได้มาจาก”ศาสนจักร”
หากแต่มาจาก “อาณาจักร”
เป็น “อาณาจักร” ต่างหากที่ตระหนักว่าปัญหาการสถาปนา
สมเด็จพระสังฆราชมีปัญหา
ทั้งที่ควรจะทำได้ตั้งแต่”เดือนมกราคม”
แต่ก็เนิ่นยาวจากเดือนมกราคมมาถึงเดือนธันวาคมก็ไม่สามารถสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชได้
จึงต้องแก้”กฎหมาย”
มองจากมุมของ พระเทพปฏิภาณวาที นี่เท่ากับเอา”สถานการณ์”
มาแก้ไข “หลักการ”
เป็นเรื่องของ”อาณาจักร”มิใช่”ศาสนจักร”
มองจากมุมของ พระเมธีธรรมาจารย์ เลขาธิการศูนย์พิทักษ์
พระพุทธศาสนาแห่งประเทศไทย(ศพศ.)
“ต่อจากนี้ไป รัฐมนตรี ออมสิน ชีวะพฤกษ์ และสมาชิกสนช.
จะต้องร่วมกันรับผิดชอบต่อความยุ่งยากที่จะตามมาภายหลัง”
นั่นก็คือ เป็นเรื่องของ”อาณาจักร”มิใช่”ศาสนจักร”
บทบาทนับแต่นี้ไปจึงเป็นบทบาทของ “รัฐบาล” ที่จะต้องนำ
ไปดำเนินการและขยายผล การ”ปฏิบัติ” นั่นแหละจะตรวจสอบ
ตรวจสอบว่า “ปัญหา” ที่คิดกันจากมุมของ”อาณาจักร”นั้น
จะจบลงหรือไม่
