การส่งเจ้าหน้าที่ “นอกเครื่องแบบ” เพื่อติดตามการเคลื่อนไหวของ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
มิได้เป็นเรื่อง”ใหม่”
เป็นที่เข้าใจได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในห้วงหลังรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
หรือแม้กระทั่งในปี 2558
เข้าใจได้ว่าในตอนนั้นเจ้าหน้าที่ “หลัก” ย่อมมาจาก “ทหาร”มาจาก “กองทัพ”
ติดตามบันทึกภาพ ถ่ายรูป แม้กระทั่งเข้า”ส้วม”
เพราะว่าตอนนั้น น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ตกเป็น”เป้า”เกรงว่าอาจจะจุดกระแส สร้างประเด็นเคลื่อนไหว
ยิ่งกว่านั้น ยังมี”จุดหมาย”เร้นลับบางอย่าง
แต่เมื่อสถานการณ์รัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 ผ่านมาแล้วและกำลังเข้าสู่ปีที่ 3 ในเดือนพฤษภาคม 2560 เรื่องเช่นนี้จึงแปลกอย่างยิ่ง
มิได้ “แปลก”อย่างธรรมดา หากแปลกอย่าง”ประหลาด”
ในห้วงปี 2557 ต่อเนื่องไปยังปี 2558 มีการประเมินว่า การติดตาม น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นกระบวนการต่อเนื่อง
ต่อเนื่องจากมาตรการ “ถอดถอน”
ต่อเนื่องจากมาตรการดำเนินคดีในกรณี”จำนำข้าว” กระทั่งต่อเนื่องไปยัง “การยึดทรัพย์”
“กดดัน” เพื่อให้ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร “คับแค้น”
คับแค้น อุกอั่งอยู่ในทรวง กระทั่ง ตัดสินใจตัดช่องน้อยแต่พอตัวหลบหนีออกนอกประเทศ
“ไอ้ห้อย ไอ้โหน”บางคนเปิดยุทธการ”ตีปลา”ในเรื่องนี้
ตีปลากระทั่งมีข่าวว่า มีเครื่องบิน”ส่วนตัว”จอดรออยู่ในสนามบินบางแห่งทาง “ภาคเหนือ”
เตรียมนำ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เหาะเหินเดินหาว
เพียงแต่กลยุทธ์ “กดดัน” กระบวนท่านั้นล้มเหลว เพราะ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เดินหน้าสู้
แล้วเหตุใดจึงเกิดขึ้นอีกในเดือนมกราคม 2560
มีข้อน่าสังเกตบางประการว่า การติดตามความเคลื่อนไหวต่อ น.ส. ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ที่เชียงใหม่และแม่ฮ่องสอน
เปลี่ยนไป
ไม่มีข่าวจากเจ้าหน้าที่ “ทหาร” หากแต่เน้นหนักไปยัง “ตำรวจ” และ “ฝ่ายปกครอง”
หรือเพราะเห็นว่าเดินทางไป “ปาย”
หรือเพราะเห็นว่าเป็นการเดินทางไปพร้อมกับ “ลูกชาย”ซึ่งกำลังแตกเนื้อหนุ่ม
หรือเพราะเห็นว่า น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร กร้าวแกร่ง
กร้าวแกร่งในเรื่องของ “โรดแมป” กร้าวแกร่งในเรื่องของ “การเลือกตั้ง” ขณะที่อีกฝ่าย “แสลง” อย่างยิ่ง
แสลงต่อคำว่า “โรดแมป” แสลงอย่างยิ่งต่อคำว่า “เลือกตั้ง”
