คดีอาชญากรรมสะเทือนขวัญตั้งแต่ต้นปีที่หนุ่มอายุ 26 ปี ใช้มีดแทงคอหนุ่มอายุเท่ากัน เพื่อชิงโทรศัพท์มือถือในเขตที่อยู่อาศัยของกรุงเทพฯ สร้างความโกรธแค้นให้คนจำนวนมากในสังคมอย่างไรนั้น เผยให้เห็นในช่วงตำรวจนำผู้ต้องหาทำแผนประกอบคำรับสารภาพแล้ว
โดยเฉพาะเสียงตะโกนให้ใช้โทษประหาร
ความโกรธแค้นในกรณีนี้ส่วนหนึ่งมาจากการรับฟังผู้ต้องหาให้ปากคำแก่ตำรวจในช่วงแถลงข่าว
สะท้อนถึงความชินชาในการก่อเหตุ ชิงทรัพย์ซ้ำๆ และไม่แสดงความเสียใจแม้ทำให้เหยื่อรายหนึ่งเสียชีวิต
เรื่องที่น่าสลดใจจากกรณีนี้ คือการที่ผู้ต้องหาใช้ความรุนแรงหรือเอาชีวิตผู้อื่นด้วยข้ออ้างว่า “ถ้าเหยื่อไม่ขัดขืนก็คงไม่ตาย”
ในขณะที่โฆษกกระทรวงยุติธรรมให้ข้อมูลว่า ผู้ต้องหารายนี้แทบไม่มีเวลาเหลือในโปรแกรมบำบัดแก้ไขฟื้นฟู เนื่องจากคดีที่ก่อก่อนหน้านี้เป็นความผิดที่มีอัตราโทษต่ำ
แต่คดีล่าสุดนี้กลับเป็นกรณีที่ไปตอกย้ำมายาคติต่อผู้กระทำผิดอื่นๆ ว่าเมื่อกลับคืนสู่สังคมแล้วจะทำผิดอีก
ทั้งที่คนพ้นโทษต้องเผชิญอุปสรรคและขาดโอกาสเริ่มต้นใหม่ เลือกที่จะไม่หวนกลับไปกระทำผิดซ้ำอีกเลย มีมากกว่า
การบรรเทามายาคติที่ต้องการจากคนในสังคมคือการรู้จักแยกแยะ ไม่เหมารวมความโกรธแค้นหรือเหยียดหยามไปลงกับผู้พ้นโทษอื่น หรือเรียกร้องให้ใช้ความรุนแรงมากขึ้นมาจัดการ
นอกจากแก้ไขไม่ได้แล้ว ยังอาจบั่นทอนกำลังใจของคนทำงานด้านบำบัดแก้ไข ผู้ต้องขัง ซึ่งโฆษกยธ.ระบุว่าต้องตรากตรำทำงานแทบไม่มีวันหยุด กระทบต่อการใช้ชีวิตกับครอบครัว
เนื่องจากผู้ต้องขังมีมากเกินกว่าศักยภาพของเรือนจำหรือสถานควบคุม
เป็นข้อมูลที่ควรรับฟังนอกเหนือไปจากความรู้สึกร่วมในเหตุการณ์
