คอลัมน์ บทบรรณาธิการ
การเห็นชอบร่างพ.ร.บ.งบประมาณรายจ่ายเพิ่มเติมประจำปีงบประมาณพ.ศ.2560 ของสภานิติบัญญัติแห่งชาติใน 3 วาระรวด เมื่อสัปดาห์ก่อนไม่เป็นเรื่องน่าแปลกใจใดๆ
เพราะแสดงให้เห็นว่า ฝ่ายนิติบัญญัตินั้นเห็นชอบกับฝ่ายบริหารว่าจำเป็นต้องใช้เงินกว่า 190,000 ล้านบาท
ในจำนวนนี้ 115,000 ล้านบาทใช้ดำเนินโครงการตามแผนพัฒนากลุ่มจังหวัด จำนวน 15,000 ล้านบาทใช้สำหรับกองทุนหมู่บ้านฯ จำนวน 10,000 ล้านบาทใช้สำหรับกองทุนเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศสำหรับอุตสาหกรรมเป้าหมาย เป็นต้น
ทั้งหมดรัฐบาลระบุว่าไปดำเนินนโยบายเร่งด่วน เพื่อเสริมสร้างศักยภาพทางเศรษฐกิจภายในประเทศ
การลงทุนของภาครัฐเป็นฐานหลักของเศรษฐกิจในขณะนี้ เพื่อผลักดันให้ภาพรวมเศรษฐกิจในปี 2560 ขยายตัวร้อยละ 3-4 ตามเป้าหมาย
หลังจากปี 2559 ก็ใช้วิธีนี้เพื่อบรรลุผลในตัวเลขของจีดีพี ไม่ว่าจะมาจากการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานด้านคมนาคมขนส่งและโครงการประชารัฐที่มีเงินอุดหนุนลงไปยังเกษตรกรและผู้มีรายได้น้อย
คณะทำงานด้านเศรษฐกิจเห็นตรงกันว่า การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจประเทศไทยจำเป็นต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเข้มแข็งของเศรษฐกิจภายในประเทศ
แต่โจทย์ใหญ่อยู่ที่ว่าจะทำอย่างไร ให้ตัวเลขการขยายตัวทางเศรษฐกิจนั้นมีผลมาถึงเงินในกระเป๋าของประชาชน
ข้อมูลจากธนาคารแห่งประเทศไทยไม่นานมานี้ ระบุว่า การลงทุนของภาคเอกชนในปี 2560 ยังค่อนข้างอ่อนแอ และยังกระจุกตัวอยู่ในบางอุตสาหกรรมเท่านั้น
ทั้งที่ปี 2560 จะเป็นโอกาสดีที่เอกชนจะลงทุน เนื่องจากต้นทุนทางการเงินอยู่ในระดับต่ำ และจีดีพีน่าจะขยายตัวได้ร้อยละ 3.2
แต่ในช่วง 12 เดือนข้างหน้า เอกชนส่วนใหญ่ยังไม่มีแผนการลงทุนมากนัก
เนื่องจากมีผู้ประกอบการไม่น้อยที่ยังกังวลเกี่ยวกับความไม่แน่นอนในหลายเรื่อง อาทิ การเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี นโยบายภาครัฐ และ การค้าระหว่างประเทศ
แม้คำอธิบายถึงความกังวลนี้ไม่ได้หลุดคำว่าการเมืองออกมา แต่ปัจจัยนี้เป็นเรื่องที่รู้กันและปฏิเสธไม่ได้
