คอลัมน์ บทบรรณาธิการ
เรื่องที่บุคคลสำคัญในรัฐบาลโดนขู่ฆ่าด้วยข้อความผ่านโซเชี่ยลมีเดียนั้น คงเป็นเรื่องที่เจ้าหน้าที่ฝายความมั่นคงต้องเพิ่มการระมัดระวังภัยมากขึ้นเพื่อความไม่ประมาท
แต่อาจจะไม่ใช่เรื่องที่ต้องตื่นตระหนกถึงเสถียรภาพและความมั่นคงโดยรวม
หนึ่ง เพราะในโซเชี่ยลมีเดียนั้น เป็นสถานที่สื่อสารของบุคคลมากหน้าหลายตา มีทั้งเรื่องจริงและไม่จริง
สอง เพราะการข่มขู่บุคคลในรัฐบาลนั้นไม่ใช่เรื่องประหลาด ที่ปรึกษาของคนในรัฐบาลเองระบุว่าการข่มขู่ลักษณะนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่มีมาเป็นระยะ
เช่นเดียวกับในหลายประเทศ หรือที่สหรัฐอเมริกาก็มีการข่มขู่ผู้นำทุกวัน
กรณีที่มีการยกตัวอย่างสหรัฐอเมริกาว่าผู้นำเองก็ถูกข่มขู่ทุกวัน เป็นเรื่องที่น่าศึกษา โดยเฉพาะในช่วงเวลานี้ที่มีความขัดแย้งอย่างรุนแรง เมื่อผู้นำเปลี่ยนนโยบายจากรัฐบาลชุดเดิมในหลายๆ เรื่อง
หากแต่ผู้นำสหรัฐหรือผู้คนในรัฐบาล ยังไม่เคยใช้เรื่องถูกขู่ฆ่าจากโซเชี่ยลมีเดียมาเพิ่มความขัดแย้งในการเผชิญหน้า
และแม้ว่าอเมริกาจะขัดแย้งกันอย่างไร ก็ยังคงไม่ติดอันดับประเทศที่มีความเสี่ยงรัฐประหาร นั่นไม่ใช่เพราะการวิเคราะห์ความเสี่ยงนี้เป็นของวอชิงตันโพสต์ ซึ่งเป็นสื่อสหรัฐด้วยกัน
แต่การยึดถือระบบเหนือบุคคลของสหรัฐ ไม่ได้เปิดช่องให้อำนาจนอกระบบเข้ามาจัดการอะไรได้เลย
การข่มขู่คุกคามเอาชีวิตเป็นส่วนหนึ่งของความรุนแรง แม้ยังไม่เกิดเหตุทางกายภาพ ถือว่าทำลายขวัญและสร้างความตึงเครียดขึ้น
อย่างไรก็ตาม การให้ข่าวหรือแสดงความเห็นต่อกรณีดังกล่าวก็เป็นเรื่องที่พึงระมัดระวังด้วย เพราะล่อแหลมและเสี่ยงต่อการทำให้เกิดความเข้าใจผิดหรือเหมารวมกลุ่มคนที่ไม่เกี่ยวข้อง
การให้ผู้ใดตกเป็นผู้ต้องสงสัยทางสังคมโดยยังไม่ต้องอาศัยหลักฐานพยานอาจก่อให้เกิดความเกลียดชังขึ้นได้
โดยเฉพาะเมื่อผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้เกี่ยวข้องใดๆ จะยิ่งสร้างความคับแค้นใจโดยไม่จำเป็น
