ควบคุมความเข้าใจ

บทบรรณาธิการ

ความเห็นที่แตกต่างกันระหว่างกลุ่มเครือข่ายปกป้องอันดามันจากถ่านหินกับรัฐบาล ไม่ใช่เป็นเฉพาะเรื่องพลังงาน ถ่านหิน หรือสิ่งแวดล้อม

หากจะเป็นบททดสอบสถานการณ์ประชาธิปไตยของประเทศด้วย

เมื่อคนในสังคมต้องหาจุดสมดุลระหว่างสิทธิชุมชนท้องถิ่นกับการตัดสินใจของส่วนกลาง และสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นกับความต้องการรักษาความสงบเรียบร้อย

ขณะที่เหตุการณ์มาถึงจุดที่เจ้าหน้าที่รัฐต้องการอาศัยพ.ร.บ.ชุมนุมสาธารณะ พ.ศ.2558 อันเป็นกฎหมายที่ตราขึ้นโดยสมาชิกสภาที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง

กรณีดังกล่าวศาลแพ่งนัดไต่สวนคำร้องห้ามชุมนุมตามพ.ร.บ.ชุมนุมสาธารณะในวันที่ 20 ก.พ.นี้

คำร้องดังกล่าวมีขึ้นหลังจากเกิดเหตุชุลมุนในการเผชิญหน้าระหว่างกลุ่มผู้ชุมนุมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจช่วงปลายสัปดาห์ก่อน ที่หน้าประตูทำเนียบรัฐบาล

ส่วนการเผชิญหน้าเกิดขึ้นหลังจากคณะกรรมการนโยบายพลังงานแห่งชาติ (กพช.) ตัดสินใจ ให้เดินหน้าโครงการสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหิน จ.กระบี่ โดยระบุว่าใช้เวลาสร้างความเข้าใจกับประชาชนในพื้นที่ไปแล้ว 2 ปี

ช่วงเวลา 2 ปีดังกล่าวอาจดูยาวนาน แต่ไม่ได้บ่งบอกว่าบรรลุผลจากการสร้างความเข้าใจอย่างครอบคลุมแล้วหรือไม่

การชุมนุมของกลุ่มประชาชนในช่วงเกือบ 3 ปีนี้ไม่ได้เห็นบ่อยนัก ยิ่งเป็นการเดินทางมาถึงหน้าทำเนียบรัฐบาล ยิ่งสะท้อนถึงความเดือดร้อนใจ

หากมองว่าการชุมนุมสร้างความขัดแย้งแต่มุมเดียว อาจทำให้การสร้างความเข้าใจที่ระบุว่าทำมา 2 ปีลดความน่าเชื่อถือลง

ในขณะที่รัฐบาลต้องพัฒนากำลังผลิตไฟฟ้าของประเทศมุ่งเน้นความคุ้มค่า และรับประกันความปลอดภัย แต่มีประชาชนส่วนหนึ่งเห็นว่าเป็นนโยบายที่ไม่สอดคล้องกับกระแสการพัฒนาเพื่อสิ่งแวดล้อมที่ยั่งยืน

การสร้างความเข้าใจร่วมกันยังคงเป็นสิ่งสำคัญกว่าการควบคุมความเข้าใจ