คอลัมน์ บทบรรณาธิการ
ผลสำรวจความคิดเห็นประชาชนของสถาบันจัดทำโพลเมื่อเร็วๆ นี้ มีหัวข้อว่าด้วยเรื่องการดำเนินงานปรองดองของรัฐบาล
ใช้กลุ่มตัวอย่าง 1,204 คน ที่ระบุว่าเป็นประชาชนทั่วประเทศระหว่างวันที่ 13-17 ก.พ. 2560 ส่วนใหญ่เห็นด้วยกับทีมงานและเป้าหมายของรัฐบาลในระดับสูงถึงร้อยละ 65-70
คำถามและคำตอบที่น่าสนใจเกี่ยวกับโพลนี้คือเรื่องการให้อภัย ลดทิฐิ นึกถึงผลประโยชน์ของบ้านเมืองเป็นสำคัญ มีผู้สนับ สนุนสูงเกินร้อยละ 80
นอกเหนือไปจากการเปิดโอกาสให้ทุกฝ่ายเข้ามามีส่วนร่วมและแลกเปลี่ยนความคิดเห็น กระตือรือร้น ให้ความร่วมมืออย่างจริงจัง
เรียกได้ว่าการให้อภัยเป็นคำตอบที่แทบจะเป็นเอกฉันท์
หากนำคำตอบของผลสำรวจครั้งนี้มาใช้ประโยชน์ในทางปฏิบัติ จึงน่าขบคิดว่า จะทำอย่างไรให้เกิดการให้อภัยกันได้
ในทางศาสนา ทุกศาสนาล้วนสอนถึงเรื่องนี้ รวมถึงพุทธศาสนาที่ยกย่องอภัยทานว่าเป็นทานสูงสุด
ส่วนกระบวนการทางสังคม การให้อภัยมักเกิดขึ้นเมื่อมีการขออภัย
ดังนั้น ในกระบวนการปรองดองนี้ หากการให้อภัยเป็นปัจจัยและเงื่อนไขสำคัญที่จะทำให้บรรลุเป้าหมายได้ การขออภัยหรือสำนึกผิดในการกระทำที่แล้วมาน่าจะช่วยให้กระบวนการเดินหน้าไปอย่างที่ผู้คนคาดหวัง
เพื่อให้เกิดการขออภัย การลดทิฐิและนึกถึงผลประโยชน์ของบ้านเมือง จึงเป็นเรื่องสำคัญเช่นกัน
โพลดังกล่าวยังระบุถึงการให้เลิกรากันไป หรือเลิกแล้วต่อกันไปของพรรคการเมืองและฝ่ายต่างๆ ที่มีความขัดแย้ง
แต่สิ่งที่ขาดหายไปในคำถามและคำตอบของโพลดังกล่าวคือประชาชนทั่วไปที่ได้รับผล กระทบต่อความขัดแย้งทางการเมือง ประชาชนที่ไม่มีกลุ่มหรือฝ่าย แต่ต้องสูญเสียสมาชิกที่รักและเป็นหลักในครอบครัวไปเนื่องจากการใช้ความรุนแรงในช่วงเหตุการณ์
กรณีเหล่านี้จะทำให้เกิดความปรองดองได้ เมื่อค้นหาความจริงให้ประจักษ์เพื่อให้คนในสังคมได้รับความยุติธรรมร่วมกันและเท่าเทียมกัน นำไปสู่การขอโทษและให้อภัย
จะได้เป็นการเรียนรู้ถึงปรองดองที่จะมีผลอย่างแท้จริงและยั่งยืนกว่าการจับมือหรือลงนามให้พอเป็นพิธี
