ความสนใจของ “ดีเอสไอ” ในห้วงนับแต่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ เป็นต้นมา เป็นความสนใจไปยัง
“ตลาดกลาง” คลองหลวง
เพราะมาตรการที่ประกาศออกมาจาก “ดีเอสไอ” ตามอำนาจซึ่งได้มาจากคำสั่งหัวหน้าคสช.ฉบับที่ 5/2560
คือ การติวเข้ม”เขตควบคุมพิเศษ”
นั่นก็คือ พระ เณรและคณะศิษยุนุศิษย์ ที่ตกค้างอยู่ภายในวัดพระธรรมกาย
“ออก” มาได้ แต่ “ห้ามเข้า”
ผลก็คือ พื้นที่บริเวณ “ตลาดกลาง” ได้กลายเป็นแหล่งชุมนุมใหม่ขึ้นมา
เริ่มจาก”หวอด”เล็กๆแล้วขยายกลายเป็น”ศูนย์รวม”
บรรดาการเคลื่อนไหวทั้งหลายล้วนมีจุดเริ่มต้นมาจาก”ตลาด กลาง” คลองหลวง
กลายเป็นอีก”อีเว้นต์” เขย่า “สถานการณ์”
ไม่ว่ากรณีของ “ตลาดกลาง” คลองหลวง เกิดขึ้นเอง หรือว่ามีต้นตอมาจากอะไร
แต่ก็ต้องยอมรับว่า เปี่ยมด้วย”กิจกรรม”
เริ่มต้นจากการใส่บาตรให้กับ “พระ เณร” จากนั้น ก็สะสมเสบียงกรังแล้วก็ส่งมอบผ่าน “ดีเอสไอ”ให้กับ “พระ เณร”และคณะศิษยานุศิษย์ภายในวัด
จะสกัด ขัดขวาง ไม่ยอมให้ปฏิบัติได้หรือไม่
น่าจะยาก ขนาด”ดีเอสไอ”อำนวยความสะดวกให้ยังมีป้ายผ้าแขวนเหมือนกับคำประกาศ
WE NEED FOOD
มิได้เป็นการสื่อไปยัง “ศิษยานุศิษย์” เท่านั้น หากแต่น่าจะเป็นการสื่อไปยัง “สากล”
ประสานเข้ากับ 80 กว่าสาขาใน”ต่างประเทศ”
จึงไม่แปลกที่จะมีการเคลื่อนไหวที่เกาหลีใต้ ที่เมียนมา ที่สวิตเซอร์แลนด์
ประสาน”โลก”เข้ากับ”คลองหลวง”
จากวันที่ 23 กุมภาพันธ์ จนถึงวันที่ 1 มีนาคม “ดีเอสไอ”จึงได้บังเกิดภาวะตื่นรู้
เริ่มเอาจริงกับ”ตลาดกลาง” คลองหลวง
เริ่มจากสกัดบุคคล “ต้องสงสัย” บางคน ด้วยการออกหมายเรียกให้ไปรายงานตัว หากไม่ยอมไปก็บุกเข้า”จับ”
คำถามก็คือ สามารถยุติกิจกรรมในเชิงศาสนาอย่างเช่นการใส่บาตรให้กับ “พระ เณร”ได้หรือไม่
เพราะนั่นเท่ากับเป็นการส่ง”กำลังบำรุง”
คำถามเหล่านี้เสนอตรงไปยัง “ดีเอสไอ” และหน่วยหนุนช่วย ไม่ว่าจะเป็น “ตำรวจ” ไม่ว่าจะเป็น”ทหาร”
เพราะนับวัน”ตลาดกลาง”คลองหลวง ยิ่งละเอียดอ่อน
ปมเงื่อนอยู่ที่ว่าจะ”สกัด”อย่างไร
