การเคลื่อนไหวต่อต้านคำสั่งหัวหน้าคสช.ฉบับที่ 14/2560 อันมีประเด็นแวดล้อมอยู่กับ
1 การรัดเข็มขัด 1 รถกระบะ
กำลังกลายเป็นประเด็นร้อนแรงอย่างยิ่งทั้งในทางเศรษฐกิจ และในทางการเมือง
เพราะรถกระบะหรือปิกอัพเป็น”รถมวลชน”
เพราะว่าปีหนึ่งๆมียอดจำหน่ายเฉลี่ยปีละ 500,000 คันเป็นเงินไม่ต่ำกว่าปีละ 4-5 แสนล้านบาทต่อปี
ยิ่งกว่านั้น ยังมีส่วนสัมพันธ์กับ “วิถีชีวิต”
ไม่ว่างานบวช งานแต่ง งานสงกรานต์ แห่เทียนเข้าพรรษาหรือลอยกระทง
ล้วนเข้าไปมีบทบาท ร่วมด้วยช่วยกัน
การอาศัยคำสั่งหัวหน้าคสช.ฉบับที่ 14/2560 เข้าไปแตะจึงส่งผลสะเทือนเป็นอย่างสูง
เพราะเป็นอำนาจตาม “มาตรา 44”
ถามว่า “ปฏิกิริยา” อันสะท้อนความไม่พอใจของ “ประชาชน”มีน้ำหนักและสร้างพลานุภาพขึ้นหรือไม่
ตอบได้เลยว่า มีและมีอย่างรุนแรง
เห็นได้จากการออกมาแถลงของ “ตำรวจ” เห็นได้จากการออกมาแถลงของ “โฆษก”
สวนทางกับท่าทีในตอนแรกเหมือนหนังคนละม้วน
เหมือนกับเป็นความมี “น้ำใจ” ของคสช.และของรัฐบาล แต่อย่าลืมเป็นอันขาดว่า คำสั่งหัวหน้าคสช.ฉบับที่ 14/2560 มีพื้นฐานมาจากไหน
ตอบได้เลยว่า มาจาก”มาตรา 44″
นับแต่รัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 เป็นต้นมา อำนาจของ “มาตรา 44″ ถือว่ายิ่งใหญ่ อลังการ
เพราะเป็นทายาทของ”มาตรา 17″ ในอดีต
เป็นอดีตจากยุครัฐประหารเมื่อเดือนตุลาคม 2501 เป็นอดีตจากยุค จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์
สามารถ”ประหาร”คนได้
การบัญญัติมาตรา 44 ในรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2557 มีเป้าหมายเหมือนกับธรรมนูญการปกครอง พ.ศ.2502
แต่ก็ต้องสั่นคลอนเพราะฤทธานุภาพ”รถกระบะ”
