มีทั้ง “ความเหมือน”และ”ความต่าง”ของกัมปนาทแห่งระเบิดบนถนนราชดำเนินกับในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้
เหมือนตรงที่เป็น”ระเบิด”
ต่างตรงที่บนถนนราชดำเนินเกิดขึ้นในวันที่ 5 ขณะที่ในภาคใต้ปะทุขึ้นในวันที่ 7 มีนาคม
เหมือนตรงที่ไม่มีใคร”ตาย”
ต่างตรงที่บนถนนราชดำเนินมีพนักงานเก็บขยะของกทม.บาดเจ็บ 2 คน
แต่ก็บาดเจ็บ “เล็กน้อย”
ต่างตรงที่ในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้และ 2 อำเภอของสงขลา มีแต่”เสาไฟฟ้า”กับ”ยางรถยนต์”เท่านั้นที่เสียหาย
จากนั้น มือระเบิดก็เร้นกายหายไป
ภายหลังสถานการณ์ระเบิดมีข้อ”วิเคราะห์”และเสียง”สันนิษฐาน” ตามมามากมาย
เสียง 1 เน้นเป็นเรื่อง “การเมือง”
เพราะว่าในวันที่ 6 เมษายน เป็นวันประกาศและบังคับใช้”รัฐ ธรรมนูญ” พ.ศ.2560
จึงเท่ากับส่งสัญญาณถึง “รัฐธรรมนูญ”
เสียง 1 เน้นว่าเป็นการสร้างสถานการณ์เพื่อการคงไว้ซึ่งอำนาจแห่ง “มาตรา 44”
แต่คำตอบสั้นๆกระชับจาก พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ
“ขอโทษ มาตรา 44 อยู่ในรัฐธรรมนูญอยู่แล้วไม่ต้องสร้างสถานการณ์เพื่อคงมาตรา 44 ไม่เกี่ยวกัน”
ก็น่าจะ”จบ”
เมื่อระเบิดบนถนนราชดำเนินละม้ายเหมือนกับที่เคยเกิดขึ้นใน สถานการณ์เมื่อปี 2550 และเมื่อปี 2553
จึงน่าจะแยก จำแนกออก
แยกจำแนกออกว่าระเบิดบนถนนราชดำเนินกับ 40 กว่าจุดในภาคใต้
น่าจะเป็นคนละ”เป้าหมาย”
แจ่มชัดว่า พื้นที่ปฏิบัติการ 19 อำเภอใน ปัตตานี ยะลา นราธิวาส สงขลา เท่ากับเป็น”คำประกาศ”
สะท้อนภาวะ”เปลี่ยนผ่าน” ของ”ปฏิบัติการ”
ขณะที่บนถนนราชดำเนินยังไม่มี”คำตอบ”แน่ชัด
