การออกมา “เตือน” จาก นายมีชัย ฤชุพันธุ์ และ นายวิษณุ เครืองาม ในเรื่องอันเกี่ยวกับ”มาตรา 44″
เป็นการเตือนจาก “ผู้เชี่ยวชาญ”
ไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญในเรื่องทาง “กฎหมาย” หากที่สำคัญยังสะท้อนความจัดเจนในทาง “การเมือง”
ตระหนักในความละเอียดอ่อน
เพราะการดำรงคงอยู่ของ”มาตรา 44″ผ่านบทเฉพาะกาลในมาตรา 269
มากด้วยความล่อแหลม
เป็นการดำรงคงอยู่อย่างขัดกับหลายมาตราในหมวดว่าด้วยสิทธิเสรีภาพประชาชน และหลายมาตราในหมวดว่าด้วยนโยบายแห่งรัฐ
จึงได้ออกมา”เตือน”ว่าจำเป็นต้อง”ระวัง”
คล้อยหลังจากวันที่ 6 เมษายนเพียงไม่กี่วันการออกมาตั้งข้อสังเกตในเรื่อง “มาตรา 44”
ก็อึกทึกและครึกโครม
นักการเมืองพุ่งเป้าเข้าไป 2 เป้า 1 มาตรา 44 และ 1 คือการปลดล็อกพรรคการเมือง
เพราะนักการเมืองมีความไวเป็นพิเศษในเรื่องการเมือง
ยิ่งกว่านั้น “ไอลอว์”เจ้าเก่ายังเคลื่อนไหวล่ารายชื่อเพื่อนำไปสู่การแก้ไขรัฐธรรมนูญ
เน้นจำเพาะไปยัง “มาตรา 44”
ไม่ว่าบทบาทเหล่านี้จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ แต่ทั้งหมดนี้คือ “สัญญาณ”
“สัญญาณ”อันพุ่งไปยัง”มาตรา 44″โดยตรง
การเคลื่อนไหวทางการเมืองต้าน”มาตรา 44″เช่นนี้คสช.และรัฐบาลจะบริหารจัดการอย่างไร
จะทำเหมือนหลัง”รัฐประหาร”ก็ได้
จะทำเหมือนบรรยากาศตอน”ประชามติ”รับหรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญก็ได้
แต่จะตามมาด้วย “คำถาม”
คำถามเหมือนกับที่มาจาก นายนิพิฎฐ์ อินทรสมบัติ เหมือนกับที่มาจาก นายสมศักดิ์ ปริศนานันทกุล
เพราะว่าเรามี”รัฐธรรมนูญ”ตัวจริง เสียงจริงแล้ว มิใช่หรือ
