คอลัมน์ บทบรรณาธิการ
มาตรการดูแลความปลอดภัยบนท้องถนนที่รัฐบาลเพิ่งแจ้งว่า จะอะลุ้มอล่วยให้กับผู้ขับขี่ และผู้โดยสาร ตัดสินใจก่อนที่เทศกาลวันหยุดยาวช่วงสงกรานต์จะเริ่มต้นขึ้น
ดังนั้นบรรยากาศของการเดินทางกลับบ้าน และการเล่นน้ำสงกรานต์ น่าจะยังคึกคักได้เหมือนทุกปี
แม้ว่าช่วงเวลาของวันหยุดยาวทุกครั้งจะเกิดอุบัติเหตุบนท้องถนน ทำให้มีผู้เสียชีวิตจำนวนมากซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากความประมาท เช่น ดื่มของมึนเมาแล้วขับ ฝ่าฝืนกฎจราจร ฯลฯ
ความสูญเสียดังกล่าวในช่วง 7 วันอันตรายจึงเป็นที่มาของการคิดหามาตรการป้องกันเพื่อไม่ให้สถิติการเสียชีวิตและบาดเจ็บเพิ่มขึ้น
เพียงแต่ครั้งนี้มาตรการมีผลกระทบต่อวิถีชีวิตปกติของผู้คนอย่างชัดเจน
ความตั้งใจดีของรัฐบาลที่มุ่งให้เกิดความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนในมาตรการครั้งนี้แม้จะเป็นประเด็นทางสังคมเป็นหลัก แต่ก็สะท้อนถึงสถานการณ์ทางการเมืองด้วย
หลังจากรัฐบาลยอมรับว่าหากการบังคับใช้กฎหมายอย่างเต็มที่จะสร้างความเดือดร้อน ให้กับประชาชนมากเกินไปก็พร้อมที่จะอะลุ้มอล่วย
การใช้อำนาจทางกฎหมายในลักษณะเจตนาดี แต่ไม่ได้เชื่อมโยงเข้าถึงวิถีชีวิตของประชาชน และไม่ได้ความร่วมมือจากประชาชน ไม่ได้มีเพียงเรื่องการนั่งท้ายรถกระบะเท่านั้น
กรณีการร่างรัฐธรรมนูญโดยคณะผู้เชี่ยวชาญกฎหมาย การวางแผนปฏิรูปประเทศในด้านต่างๆ ไปจนถึงการวางยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี ล้วนมีที่มาจากเจตนาดี
เพียงแต่เจตนาดีนั้นใช้เป็นคำตอบได้หรือไม่
ที่ผ่านมายังมีโครงการอีกมากมายของรัฐที่มุ่งจะสร้างสิ่งดีๆ ด้วยความตั้งใจดีๆ
ไม่ว่าการสร้างโรงไฟฟ้าเพื่อผลิตพลังงาน การขีดเส้นสร้างเขตเศรษฐกิจ การเคลียร์พื้นที่ชุมชนเพื่อสร้างสวนสาธารณะสวยงาม
คำถามที่เกิดขึ้นก็คือสิ่งดีๆ นั้นได้สร้าง ความเดือดร้อนให้กับประชาชนมากเกินไปหรือไม่ ได้ไปทำลายวิถีชีวิตของชุมชนและสิ่งแวดล้อม หรือไม่
คำตอบนี้รัฐบาลคงจะตอบเองไม่ได้ เพราะถ้าคิดจะตอบเองก็อาจจะเกิดประเด็นคำถามและข้อโต้แย้งอื่นๆ ตามมาเหมือนกับมาตรการตั้งใจดีครั้งนี้
