น้ำเสียงจาก “กองทัพ” ต่อกัมปนาทแห่งระเบิด 40 กว่าจุดกลาง
ดึกวันที่ 6 ต่อ 7 เมษายน
เหมือนกับเป็นเรื่อง”เดิม-เดิม”
“ผู้ก่อเหตุเพียงต้องการให้รู้ว่ายังมีตัวตนอยู่ ไม่ได้ไปไหน” เป็นบทสรุปจาก “แม่ทัพภาคที่ 4”
“เป็นการก่อเหตุในพื้นที่รอบนอก”
กระนั้น พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ ก็ออกมายอมรับว่า ทั้ง 40 กว่าจุดนั้น
เป็นการก่อเหตุ”พร้อมกัน”
ยิ่งกว่านั้น บทสรุปจาก พ.อ.ปราโมทย์ พรหมอินทร์ โฆษก กอ.รมน.ภาค 4 ส่วนหน้า คือ
เกิด ใน 3 จังหวัดชายแดนและ 2 อำเภอของสงขลา
เป็นปัตตานี 6 อำเภอ เป็นยะลา 3 อำเภอ เป็นนราธิวาส 8 อำเภอ เป็นสงขลา 2 อำเภอ รวมทั้งสิ้น 19 อำเภอ
“ข้อมูล” 2 “ข้อมูล”นี้สำคัญ
ความสำคัญอยู่ตรงที่ 40 กว่าปฏิบัติครอบคลุมอย่างที่เรียกว่า 3 จังหวัดชายแดนและบางส่วนในสงขลา
ตรงนี้แหละคือ “ความหมาย”
เป็นความหมายอันสำแดงให้เห็น”เอกภาพ”ในการ”บังคับบัญชา”ซึ่งสำคัญยิ่งในทาง”การทหาร”
นี่คือพลานุภาพของ “คอมมานเดอร์”
ไม่เพียงแต่กระทำในลักษณะอัน”ครอบคลุม”พื้นที่เป้าหมาย ที่สำคัญก็คือ ดำเนินไปอย่าง”พร้อมเพรียง”กัน
วัน เวลา เป็นไปตาม”กำหนด”
หากกองกำลังทั้งหมดนี้เป็นกองกำลัง”รุ่นใหม่”นี่ย่อมเท่ากับเป็น “การสวนสนาม”
สวนสนามจาก”ปฏิบัติการ”จริง
เหตุใดจึงมีการเลือกเอา”พื้นที่”อย่างที่เรียกว่า “รอบนอก”โดยเน้นไปยัง “อำเภอ”เป็นหลัก
เป็นอำเภอใน”ชนบท”มิใช่”เขตเมือง”
ตรงนี้คือ จุดที่”กองทัพ”และฝ่าย”ความมั่นคง”ออกมาเน้นย้ำเหมือนกับว่าเป็นจุดอ่อน ความไม่แข็งแกร่ง
ทั้งๆที่เป็นเรื่อง”น่ากลัว”
น่ากลัวหากมองจากสูตร”ชนบทล้อมเมือง”
