กฎทับซ้อน
บทบรรณาธิการ
แม้ว่ารัฐธรรมนูญฉบับใหม่มีผลบังคับใช้แล้ว แต่การใช้อำนาจของฝ่ายบริหารผ่านมาตรา 44 ยังคงมีอยู่
ผู้ร่วมรัฐบาลอธิบายว่ารัฐจะใช้มาตรา 44 เท่าที่จำเป็น ไม่ใช้ล่วงเกินแทรกแซงกระบวนการยุติธรรม ไม่ใช้เพื่อเป็นโทษกับใคร
จะมุ่งใช้ตามมาตรการทางปกครอง รวมทั้ง การแก้ไขปัญหาของประชาชนอย่างเร่งด่วน ซึ่งมาตรการตามปกติแก้ไขปัญหาไม่ได้
เช่น การแก้ไขปัญหาให้การประกอบธุรกิจดำเนินไปด้วยความสะดวกมากขึ้น หรือการแก้ไขปัญหาประมงผิดกฎหมายเพื่อให้ทันต่อการตรวจสอบ
การคงอยู่ของมาตรา 44 จึงสะท้อน ถึงกลไกการทำงานของกฎหมายที่ไม่ใช่ช่วงเวลาปกติ
แม้ฝ่ายบริหารระบุว่าใช้มาตรา 44 น้อยลงมา 3 เดือนแล้ว แต่ปริมาณหรือความถี่ของการใช้ อาจไม่ได้สะท้อนการตอบสนองความต้องการของประชาชน
ทั้งอาจทำให้การเชื่อมโยงระหว่างรัฐบาลกับประชาชน และประชาชนกับกฎหมายห่างเหินกันออกไป ขาดการมีส่วนร่วมและรับฟังความคิดเห็น
เช่น กรณีออกคำสั่งห้ามประชาชนนั่งบริเวณกระบะท้ายและภายในแค็บรถกระบะ หรือกรณีออกคำสั่งร้อยเรียงตามกฎหมายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก หรืออีอีซี
ตัวอย่างเหล่านี้แม้รัฐระบุว่ามีเจตนาดี แต่ก็นำไปสู่คำถามว่า การใช้กฎหมาย มีผลกระทบต่อประชาชนมากน้อย เพียงใด และเป็นไปตามสภาพความเป็นจริงหรือไม่
อีกตัวอย่างหนึ่งคือการพิจารณายกเลิก ม.44 การประกาศพื้นที่ควบคุมพิเศษวัดพระธรรม กายไปในที่สุด
พร้อมกับการพิจารณาเกี่ยวกับมาตรา 44 ที่ประกาศใช้ไปแล้ว ว่าบางฉบับจะต้องยกเลิก บางฉบับจะยังคงอยู่ และบางฉบับจะแปลงไปเป็นพระราชบัญญัติหรือไม่
การมีกฎหมายทับซ้อนเข้ามาใช้ในการบริหาร จึงต้องอาศัยเวลาและทรัพยากรในการคิดคำนวณว่าคำสั่งตามมาตรา 44 ส่วนใดควรดำรงอยู่หรือ ส่วนใดควรยกเลิก เป็นการใช้อำนาจอยู่ในวงจำกัดของภาครัฐ
ลักษณะดังกล่าวจึงไม่ได้ส่งสัญญาณในทางประชาธิปไตยเท่าใด หลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญที่เกิดจากคณะ ผู้ร่างที่เชี่ยวชาญกฎหมาย แต่ไม่ได้ใกล้ชิด กับประชาชน
