พลันที่เสียงขู่ต่อ นายวัฒนา เมืองสุข ดังมาจากกองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยี
กลิ่นแห่ง 300 กว่าคดีต่อ”ธรรมกาย”ก็เผยแสดง
หากจับ “อาการ” แทบไม่แตกต่างไปจากสถานการณ์ในห้วง เดือนธันวาคม 2559
เมื่อเปรียบเทียบกับสถานการณ์เมื่อเดือนมิถุนายน 2559
ในเดือนมิถุนายน 2559 คดีที่โดดเด่นคือ คดีรับของโจรและฟอกเงิน
จากนั้น ก็ขยายไปยัง “รุกป่า”
แต่พอเข้าสู่เดือนธันวาคม 2559 ปริมาณของคดีก็ทะยานจากหลัก 10 กลายเป็นหลักร้อย
และแตะไปกว่า 300 คดี
เคยมีการสังเคราะห์บ้างหรือไม่ว่า การสุมปริมาณของคดีเป็นจำนวนมากมายอย่างนี้ผลที่ตามมาเป็นอย่างไร
ขยายผลได้ตาม “เป้า” หรือไม่
เพราะเมื่อ “สถานการณ์” ผ่านพ้นและค่อยๆแปรเปลี่ยน ความสนใจ มุ่งมั่นก็แปรเปลี่ยนไปด้วย
เหมือนกับกรณี “วัดพระธรรมกาย”
จนแม้กระทั่งงัด”มาตรา 44″มาใช้ยังไม่ได้ผล ยังไม่สามารถ ทำอะไร “วัดพระธรรมกาย”ได้
เสียงของ”ดีเอสไอ”ก็เงียบ เสียงของ”ตำรวจ”ก็เงียบ
แม้กระทั่งการปรับเปลี่ยนเอาคนของ”ดีเอสไอ”ไปนั่งอยู่ในสำนักงาน “พศ.” ก็ไม่ปรากฏมรรคผลใด
กรณีของ”ธรรมกาย”น่าจะเป็น”บทเรียน”
เมื่อนำเอาประสบการณ์”วัดพระธรรมกาย”มาปรับเข้ากับการจัดการกรณี”หมุดคณะราษฎร”
“กลิ่น”อันตามมาก็ยิ่ง”แปร่ง”แปลก
ยิ่งเมื่อเจอกับอดีตทนายความระดับ นายวัฒนา เมืองสุข เข้าก็อาจจะไปไม่เป็น
เพราะไม่รอ”หมายเรียก” เดินเข้าไปหาเลย
จึงไม่ต้องถามหา”หมายจับ” จึงไม่ต้องถามหา”หมายค้น”เพราะแม้แต่”มทบ.11″ก็เดินเข้าไปเหมือนกับเป็น”บ้าน”
บก.ปอท.ก็ต้อง”งวยงง”เป็นธรรมดา
