บทบรรณาธิการ
ก่อนถึงวันแรงงาน 1 พฤษภาคม มีผลสำรวจสถานภาพแรงงานไทยโดยศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจและธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ซึ่งสะท้อนสภาพเศรษฐกิจได้ส่วนหนึ่ง
จากภาวะเศรษฐกิจทั้งของโลกและของไทย ทำให้ราคาสินค้าเกษตรหลักตกต่ำพร้อมกัน ส่วนราคาน้ำมันดิบเฉลี่ยลดลงเหลือ 35 เหรียญสหรัฐต่อบาร์เรล มีผลให้การส่งออกลดลง และทำให้รายได้ครัวเรือนไม่เพิ่มขึ้น
กลุ่มตัวอย่างแรงงานไทยที่อยู่ในการสำรวจ มีรายได้ต่ำกว่าเดือนละ 15,000 บาทนั้น พบว่าสัดส่วนที่สูงถึงร้อยละ 97 มีภาระหนี้
จำนวนเงินที่เป็นหนี้สูงสุดในรอบ 8 ปี กล่าวคือเฉลี่ยถึงครัวเรือนละ 131,479 บาท เพิ่มขึ้นร้อยละ 10.43 จากปีก่อนหน้าที่ 119,061 บาท
การเป็นหนี้ดังกล่าวนั้นเป็นข้อมูลส่วนหนึ่ง ที่อธิบายได้ว่าสภาพความเป็นอยู่ของแรงงานไทยเป็นอย่างไร
แม้ว่าสถานการณ์หนี้จะผันจากหนี้นอกระบบมาเป็นหนี้ในระบบมากขึ้นที่ร้อยละ 46.4 แต่การที่รายได้ไม่เพิ่ม ส่วนรายจ่ายสูงขึ้นรวมทั้งดอกเบี้ยสูงขึ้น จึงทำให้มีหนี้สินเพิ่ม และกระทบต่อชีวิตความเป็นอยู่มากขึ้น
ปัจจัยเหล่านี้สอดคล้องกับผลสำรวจของสวนดุสิตโพล ที่พบว่าร้อยละ 87.92 ของกลุ่มตัวอย่างประชาชนมีความหนักใจต่อปัญหาเศรษฐกิจที่รุมเร้ารัฐบาลมากที่สุด และยังมองว่าเป็นเรื่องที่แก้ไม่ตก
ผิดกับตัวเลขที่รัฐบาลมีอยู่ในมือว่าเศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัวแล้ว และในปีนี้น่าจะขยายตัวเพิ่มขึ้นอีกประมาณร้อยละ 3.5
สถานการณ์ที่ตัวเลขทางเศรษฐกิจของรัฐบาลดีขึ้นอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2557 สวนทางกับสภาพการรับรู้และชีวิตความเป็นอยู่ของผู้ใช้แรงงานและประชาชนทั่วไปนั้นเป็น ช่องว่างที่น่าคิด
หากตีความคำท้วงติงที่ว่า การฟื้นตัวของเศรษฐกิจยังไม่มีผลต่อคนในระดับรากหญ้าเป็นการสร้างความขัดแย้ง จะกลายเป็นการปิดเส้นทางการหาคำตอบที่แน่ชัดเกี่ยวกับเรื่องเศรษฐกิจ และอาจทำให้ช่องว่างระหว่างรัฐกับประชาชนขยายกว้างออกไป
การแก้ไขปัญหาหรือการปฏิรูปเศรษฐกิจที่รัฐมุ่งมั่นไว้อาจไม่ตรงกับสภาพความ เป็นจริง
