ไม่ว่าสถานการณ์ “เรือดำน้ำ” ไม่ว่าการตระเตรียมร่างกฎหมาย”ควบคุมสื่อ” ล้วนเกิดขึ้นในเดือนเมษายน
เกิดขึ้นหลังวันที่ 6 เมษายน
เป็นสถานการณ์อันถือได้ว่ามากับการประกาศและบังคับใช้ “รัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560″
เพียง 25 วันเท่านั้น
ข้อน่าสังเกตก็คือ ไม่เพียงแต่มีกระแสออกมาคัดค้านและต่อต้านต่อการจัดซื้อ”เรือดำน้ำ” ไม่เพียงแต่มีกระแสออกมาคัดและต่อต้านร่างกฎหมาย”ควบคุมสื่อ”
หากแต่จาก 2 เรื่องนี้ก่อให้เกิดผล “ข้างเคียง”
จาก “เรือดำน้ำ” ทำให้มีการรื้อฟื้นกรณี”อุทยานราชภักดิ์”กรณี”ฝายแม่ผ่องพรรณพัฒนา” กรณี”ลโลฮา ฮาวาย”รวมไปถึง “เรือเหาะ” และ”จีที 200″
“ไส้”กี่ขด กี่ขด ล้วนถูก”สาว”ออกมา
ความน่าสนใจอยู่ที่เมื่อมีการขุดคุ้ยในเรื่อง”เรือดำน้ำ” โดยโยงไปยัง “อุทยานราชภักดิ์”
ยิ่งทำให้จำเป็นต้องต้านร่างกฎหมาย”ควบคุมสื่อ”
เพราะความต้องการสยบการตรวจสอบในเรื่อง”อุทยานราชภักดิ์”นั่นเองทำให้
1 ห้ามบุคคลบางคนเดินทางไป “หัวหิน”
สื่อหนังสือพิมพ์โดยทั่วไป ไม่สามารถรายงาน”ข่าว”ได้อย่างรอบด้านเพราะมีการเฝ้ามองและติดตาม
ต้องการให้สื่อทางเดียวเหมือน”ประชามติ”
ยิ่งคิดถึง”อุทยานราชภักดิ์” ยิ่งขนพองสยองเกล้าไปถึงร่างกฎหมาย “ควบคุมสื่อ”
เด็ด”ดอกไม้”สะเทือนถึง”ดวงดาว”
ถึงมิได้เป็นสาวกของ นพ.ประเวศ วะสี ก็สามารถเข้าใจในลักษณะ “องค์รวม”แห่งสถานการณ์ได้
โดยเริ่มจากรัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
จากนั้นก็บังเกิดความสงสัยว่า “คสช.” ได้ “คืนความสุข”ให้ได้มากน้อยเพียงใด
เป็นความสงบ”เรียบร้อย” หรือเป็นความสงบ”ราบคาบ”
หากไม่มีกรณี”เรือดำน้ำ”ที่ลับสุดยอด หากไม่มีร่างกฎหมาย “ควบคุมสื่อ”ให้พับเพียบเรียบร้อย
คงไม่มี “คำตอบ” อย่างเห็นเป็น”รูปธรรม”
