เหมือนกับเป็น “แต้มต่อ” ทางการเมือง เมื่อ โดนัลด์ ทรัมป์ ยกหูมาคุยกับ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
กลางดึกของคืนวันที่ 30 เมษายน
พร้อมกับออกปาก “เชิญ” ให้ไปเยือนกรุงวอชิงตัน สหรัฐ อย่างเป็นทางการ
เท่ากับเปิด “ไฟเขียว” สว่างโร่
ส่งผลให้ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา สามารถไปเหยียบดินแดนสหรัฐได้มากยิ่งขึ้น
แทนที่จะอยู่เพียงในกรอบของ”สหประชาชาติ”
อาจเป็น “แต้มต่อ” ทางการเมืองหากมองจาก พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
แต่มองจากด้านของ”สหรัฐ” ก็เท่ากับ “รุกคืบ”
หากนับจากสถานการณ์รัฐประหารเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 นี่ย่อมเป็นการเปลี่ยนแปลง
ทั้งๆที่ “ทูต” ก็ยังเป็น “คนเดิม”
เพียงแต่ “ประธานาธิบดี” เปลี่ยนไป เพียงแต่ “สถานการณ์” เปลี่ยนไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถานการณ์”คาบสมุทรเกาหลี”
ยุทธศาสตร์ของสหรัฐไม่เพียงแต่กระชับพันธมิตรเดิมของตนอย่างเกาหลีใต้ ญี่ปุ่น ไต้หวัน
หากแต่ยังยื่นมือไปยังจีน ไปยังรัสเซีย
ยิ่งกว่านั้น ยังยกหูโทรศัพท์คุยกับ โรดริโก ดูแตร์เต คุย ลี เซียนหลุง และที่สุดก็ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ยิงกระสุนนัดเดียวได้นก 2 ตัว
ท่วงทำนองของสหรัฐ ท่วงทำนองของ โดนัลด์ ทรัมป์ สะท้อนอะไร ในทางการเมือง
การเมืองระหว่างประเทศ
สะท้อนให้เห็นว่า เป้าหมายสูงสุดคือ ประโยชน์ของสหรัฐ ยุทธศาสตร์ของสหรัฐ
ด้านหลักอาจอยู่ที่ปิดล้อม โดดเดี่ยว”เกาหลีเหนือ”
ขณะเดียวกัน ก็ดำรงยุทธศาสตร์ในการสร้างพันธมิตรในแนวร่วมแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปด้วย
เพียงยกหูโทรศัพท์ก็บังเกิดความสั่นสะเทือน
สะเทือนถึงเกาหลีเหนือ สะเทือนถึงจีน สะเทือนถึงรัสเซีย
